## PAGE 76 “နောက်မှလိုက်လာမည်ဆိုသော မထေရ်များ မိမိအလျင် မြို့အဝင်၌ပင် သင်္ကန်းရုံနေနှင့်ကြသည်ကို ဖူးမြင်ရ၍ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှကြောင်း၊ ရထားမစီး ကြောင်း သံတော်ဦးတင်နေစဉ် မထေရ်များမြို့အရှေ့တံခါးမှ ကြွလာတော်မူသည် ကို မင်းကြီးမြင်ရလျှင်ပင် မထေရ်မြတ်အား အလျင်အမြန် သွား၍ ကြိုဆိုရန် ဟန်ပြင်ယင်း “ရထားမစီး” ဆို၍ မဏ္ဍပ်တွင်ပြင်ထားသော ခုံရှည်မြင့်မြင့်ကြီး များကို ဖယ်ထုတ်ပြီး မြေကြီးမှာပင် ဖျာရိုင်သင်ဖြူးများ၊ ကော်ဇောများကိုသာ အမြန်ပြန်ခင်းရန် အမတ်များအား ချက်ချင်းမှာကြား စေလွှတ်နေလေ၏။ : ယမန်နေ့ တရားနာရစဉ်ကပင် ဥစ္စာသယန မဟာသယန” အကြောင်း သိပြီးဖြစ်၍ မူလခိုင်းစဉ်ကပင် စိတ်ထင့်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မှာကြား ပြီးသည်နှင့် မထေရ်များထံ ခပ်သုတ်သုတ်သွားရောက် ကြိုဆို၏၊ (အနုရာဓမြို့ တော်အရှေ့တံခါးအဝ ကောင်းကင်မှ မထေရ်များ သက်ဆင်းရာဌာန၌ စေတီ တည်ထားသည်။ “ပထမစေတီ” ဟု ခေါ်၏။) ဟု မင်းကြီးသည် ရှင်မဟိန္ဒမထေရ်မြတ်လက်တော်မှ သပိတ်ကို လှမ်းယူကြိုဆို လမ်းမတော်အတိုင်း မြို့တွင်းမှ နန်းတော်အထိ ပင့်ဆောင်တော်မူ၏။ .မထေရ် မြတ်သည်လည်း မြေပြင်အပြည့်မျှခင်းထားသော အခင်းများကို ကြည့်ကာ “ငါတို့ ပြုသော သာသနာသည် အခိုင်အမာတကျွန်းလုံးတည်တံ ့လိမ့်မည်ဟု နှလုံးပြုကာ နေရာတော်၌ထိုင်တော်မူ၏။ ဆွမ်းခဲ့ဖွယ်များ မင်းကြီးကိုယ်တိုင်ဆက်ကပ်ကာ နန်း တွင်းသူ နန်တွင်းသားများနှင့်အဘူ တရားနာယူကြသည်၊ပေတဝတ္ထု၊ ဝိမာနဝတ္ထု နှင့် သစ္စသံယုတ်များကို ဟောတော်မူရာ ညီအိမ်ရှေ့မင်းသား (မဟာနာဂ)၏ ကြင်ရာ တော် မိဖုရားကြီး “အနုဠာဒေဝီ’နှင့် တကွ အမျိုးသမီး ငါးရာတို့ သောတာပန် တည်ကြလေ၏။ (ကျွန်းသီဟိုဠ်၏ ပထမဆုံး လူသားအရိယာ များပေတည်း။) . တရားဟော၍ ပြီးရုံမျှသာရှိသေး၏။ တယောက်စကား တယောက်နား ဖြင့်ရုတ်တရက်သတင်းပြန့်ပွားကာ မြို့သူမြို့သားများလည်း ဖူးမြော်ရန် နန်းတော် တံခါးမုခ်၌ ကြိတ်ကြိတ်တိုးဝိုင်းအုံကာ ဖူးမြော်ခွင့်တောင်းလာကြ၏။ မင်းကြီးလည်းအကြောင်းစုံကြားသိတော်မူလျှင် နေရာအခက်အခဲ့မရှိစေ ရန် မင်္ဂလာဆင်တော်များထားရာ ဆင်တင်းကုပ်ကို သဲဖြူများခင်း၍ မျက်နှာ ကြက်ဗိတာန်များဖြင့် ချက်ချင်းပြင်ဆင်ကြရန် “မိန့်ဆိုစီမံရလေ၏။ ထို၌ သီလနှင့် ငရဲခန်းကိုပြသော “ဒေဝဒူတသုတ္တန်' ကို ဟောတော်မူရာ လူပေါင်းတထောင် သောတာပန် တည်ကြလေသည်။ တရားဟောပြီးသော်လည်း မြို့တော်လူအုပ်ကြီးများ တသုတ်ပြီးတသုတ် အုတ်အုတ်ကျက်ကျက် တခဲနက်လာနေကြတုန်းပင် ရှိနေ၍ မင်္ဂလာဆင်တင်းကုပ် ## PAGE 77 ၃၃ . အဆောက်အအုံမျှဖြင့် မဆံ ့နိုင်၍ မြို့တော်တောင်မုခ်ရှိ နန္ဒနဥယျာဉ်တော်၌နေရာ အခမ်းအနားပြင်ဆင်ကြရပြန်သည်။ ထို၌ “အာသီဝိသောပမ သုတ္တန်' ကို တော်မူရာလူပေါင်းတထောင်မျှသောတာပတ္တိမဂ်ဉာဏ်အလင်းရကြပြန်လေသည်။ ‘ဆား……ဆား…” ဟူသော အသံကြီးမှာ တခဲနက် မြည်ဟိန်းသွားလေ တော့သည်။ တရားပွဲပြီးလျှင် နေဝင်သွားပြီဖြစ်၍ မိဿကံတောင်သို့ပြန်ကြွရန် မထေရ် မြတ်များ နေရာမှ ထတော်မူကြ၏။ နန္ဒနဥယျာဉ်၌ ကျိန်းစက်ရန် စီစဉ်ထားကြောင်း အမတ်များက လျှောက် သော်လည်းမရ၍ မင်းကြီးကိုယ်တိုင်လာရောက်၍ “မိဿကတောင်ကြွရန်မှာ´ ဝေး လံ၍ အချိန်မဲ နေပြီဖြစ်ကြောင်း' လျှောက်ထားသည်။ တိတ်ကြီးနိမိတ်ကြီးများနှင့် ဘုရားအာဏာစက်တွင်းမှာနေလိုသူ နန္ဒနဥယျာဉ်သည် မြို့နှင့်ကပ်နေ၍ ရဟန်းတို့အား မလျောက်ပတ် ကြောင်း မိန့်တော်မူကြလျှင် မင်းကြီးကိုယ်တိုင် မြို့နှင့်မနီးမဝေး အရိပ်အာဝါသ ကောင်းလှ၍ ရဟန်းတို့အား သပ္ပာယဖြစ်သော မဟာမေဃဝန်ဥယျာဉ်တော်သို့ ပင့်လေ၏။ ဥယျာဉ်တွင်းရှိ စံနန်းတော်မင်းကွန်း၌ ထိုညမှစ၍ ကျိန်းစက်တော် မူကြသည်။ နံနက်မိုးလင်းလျှင် မင်းကြီးကိုယ်တိုင် မုလေးပန်းများဖြင့် ပူဇော်၍ “ချမ်းသာမှု ရှိ-မရှိ လျှောက်ထားလေ၏။ မဟာမေဃဝန်ဥယျာဉ်တော်ကိုလည်း သံဃာအား ရည်မှန်း၍ ရွှေကရား ဖြင့် မထေရ်မြတ်လက်၌ ရေစက်သွန်းချလှူဒါန်းရာ ငလျင်ကြီးစွာ လှုပ်သဖြင့် မင်းကြီး ထိတ်လန့်ကြောက်ရှူသွား၏။ အကျိုးအကြောင်း လျှောက်မေးရာ “သာသနာ ကောင်းစွာ တည်မည်ကို ကောင်းချီးသာဓု ပေးခြင်းဖြစ်ကြောင်း၊ ရာဇဂြိုဟ်မြို့ဝေဠုဝန်ကျောင်းတော်ကြီးလည်း - ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီး၏ ဝေဠုဝန် ဥယျာဉ်တော်၌ ဆောက်လှူသော ကျောင်းတော်ကြီးဖြစ်ပုံကို ဟောပြတော်မူ၍ သီဟိုဠ်ကျွန်း၌လည်းဘူမိနက်သန်ဖြစ်သော ဤမဟာမေဃဝန် ဥယျာဉ်တော်၌ပင် ရှေးဦးစွာသော သာသနကျောင်းတော်ကြီး မဟာဝိဟာရ တည်ဆောက်ရမည့် နိမိတ်ဖြစ်ကြောင်း မိန့်တော်မူရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ သာဓုခေါ်ကြလေသည်။ အနုဠာစသော မိဖုရားငါးရာတို့လည်း သကဒါဂါမိဖိုလ်၌ ဆိုက်ရောက်ကြ လေ၏။ ## PAGE 78 မထေရ်မြတ်လည်း နောက်ပါ သံဃာများနှင့်အတူ တရားဟောအပြီး ဥယျာဉ်အတွင်းရှိ မင်းကွန်းစံနန်း (ယာယီစံကျောင်း) တော်မှ ဆင်း၍ ဥယျာဉ် တော်ပတ်ဝန်းကျင်၌လှည့်လည်ကြည့်ရှုရန်ကြွတော်မူလျှင် မင်းကြီးနှင့်မှူးမတ်မိဿံ တို့လည်းနောက်တော်မှ ခြံရံလိုက်ပါ၍ ကြည်ညိုနေကြ၏။ စံကျောင်းတော်တံခါး မုခ်ဝသို့ရောက်လျှင် အသင့်ယူလာသော မုလေးပန်းရှစ်ဆုပ်ကို မင်းကြီးကမထေရ် မြတ်အား ဆက်ကပ်လိုက်၏။ မထေရ်မြတ်သည် မုလေးပန်းများကို ထိုနေရာ၌ ကြဲဖြန့်တော်မူလိုက်ရာ ပန်းများမြေပေါ်ခသည်နှင့်တပြိုင်နက် ငလျင်တကြိမ် ပြင်းစွာလှုပ်ပြန်ရာ ပရိသတ် များ ကတိမ်းကပါးတအံ့တဩ ဖြစ်ကြရ၏။ လျှင်… မင်းကြီးက မထေရ်မြတ်အနီး လက်အုပ်ချီ၍ ဖူးမြော်လျှောက်ထားလေ “ဒကာတော်မင်းကြီး…၊ ဤနေရာကား ဘဒ္ဒကမ္ဘာ၌ ပွင့်တော်မူကြသော ကကုသန်၊ ကောဏာဂုံ၊ ကဿပဘုရားသုံးဆူတို့၏ ဗောဓိပင် လက်ျာစောာင်ကိုင်း များ ကူးယူစိုက်ပျိုးရာဌာနဖြစ်သကဲ့သို့ ငါတို့ဘုရားရှင်၏ ဗောဓိပင် တောင်ကိုင်း (ဒက္ခိဏသာခါ)ကိန်းဝပ်ဖြစ်ထွန်းမည့်နေရာလည်းဖြစ်ကြောင်း ကောင်းချီးနိမိတ် ပင် ဖြစ်သည်”ဟု မိန့်တော်မူ၏။ အခြား သိမ်၊ဆွမ်းစားကျောင်း စသည် ဆောက်မည့် နေရာတို့၌လည်း ပန်းများကြဲဖြန့်တော်မူရာ ငလျင်ကြီးစွာလှုပ်၏။ ထိုသို့ လှည့်လည်တော်မူစဉ် ဥယျာဉ်စောင့်သည် ပေါ်ဦးပေါ်စ သရက်သီးမှည့်တလုံးကို ယူလာ၍ မင်းကြီး အား ဆက်သ၏။ မင်းကြီးကလည်း ဦးဦးဖျားဖျား မထေရ်မြတ်အား ကပ်လှူ လိုက်၏။ ဘုဉ်းပေးပြီးလျှင် အစေ့ကို ထိုနေရာ၌ စိုက်ပျိုးရန် မိန့်တော်မူ၍ မင်းကြီးကိုယ်တိုင်စိုက်စဉ် မထေရ်မြတ်က အပေါ်မှ ရေလောင်းချပေးတော် မူသည်။ သရက်စေ့မှ အညွှန့်အညှောက်များ ချက်ချင်းထွက်ပေါ်ကာ အရိပ်အာ ဝါသကောင်းသော သရက်ပင်ကြီးတပင် အသီးအပွင့်များနှင့်တကွ ဖြစ်ပေါ် လာလေ၏။အားလုံး အံ့ဩကြည်ညို၍ မဆုံးကြချေ။(ယခု ကြေးပြာသာဒ်ကြီး၏ အရှေ့ဘက် ကျယ်ပြန့်သော မြေကွက်လပ်နေရာဟု ဆိုကြ၏။ ဆက်လက်၍ ကြွတော်မူလျှင် မဟာစေတီ တည်မည့်နေရာသို့ ရောက် သောအခါ ဥယျာဉ်စောင့်မှတဆင့် မင်းကြီးဆက်ကပ်သော စကားပန်းနှစ်ဆုပ်ကို ကြဲဖြန့်တော်မူရာတွင်လည်း ပို၍သည်းထန်စွာ ငလျင်လှုပ်ပြန်လေသည်။ ထိုနေရာကား ရှေးဘုရားရှင် သုံးဆူတို့ သမာပတ်ဝင်စားရာ မဟာစေတီ တည်မည့်ဌာနဖြစ်ကြောင်း မိန့်တော်၏။