1
00:00:10,800 --> 00:00:18,505
ဦးဇင်းတို့ ဒီသင်တန်းကို ကပ္ပိယကာရက သင်တန်းပေါ့။

2
00:00:18,535 --> 00:00:25,511
ကပ္ပိယကာရက သင်တန်းလို့ပဲ ခေါ်ပါတယ်။

3
00:00:25,541 --> 00:00:36,613
ကပ္ပိယကာရက ဆိုတာက သံဃာတော်များကို အပ်စပ်အောင် စီမံပေးတတ်သူလို့ အဓိပ္ပာယ်ရတယ်။

4
00:00:36,643 --> 00:00:46,351
သာသနာမှာ ကပ္ပိယကာရက ဆိုတာ အင်မတန် အရေးကြီးပါတယ်။

5
00:00:46,381 --> 00:00:54,722
ဦးဇင်းတို့ ခါတိုင်း သံဃာတော်တွေ ဒကာဒကာမတွေကို ပြောတာရှိတယ်။

6
00:00:54,752 --> 00:01:03,186
ဦးဇင်းတို့ စားပွဲခုံတစ်ခုံမှာ ခြေထောက်သုံးချောင်းရှိတယ်။

7
00:01:03,216 --> 00:01:11,012
ခြေထောက်တစ်ချောင်း ကျိုးသွားရင် အဲဒီစားပွဲခုံ ရပ်တည်လို့ မရတော့ဘူး။

8
00:01:11,042 --> 00:01:18,565
ချိုင်ပြီးတော့ လဲသွားမှာပဲ စားပွဲခုံကတော့။

9
00:01:18,595 --> 00:01:28,847
ဒီအတိုင်းပဲ ဦးဇင်းတို့ သာသနာတော်မှာလည်း ခြေထောက်သုံးချောင်းနဲ့ တူတဲ့ သာသနာ။

10
00:01:28,877 --> 00:01:38,494
ခြေထောက်တစ်ချောင်းက ရဟန်းတော်များ၊ ဒုတိယခြေထောက်တစ်ချောင်းကတော့ ဒကာဒကာမများ။

11
00:01:38,524 --> 00:01:48,322
တတိယခြေထောက်တစ်ချောင်းကတော့ ကပ္ပိယကာရက ဆိုပြီးတော့ ဦးဇင်းတို့ ခြေထောက်သုံးချောင်း ရှိတယ်။

12
00:01:48,352 --> 00:01:55,875
ပစ္စည်းလေးပါး လှူဒါန်းမယ့် ဒကာဒကာမတွေ ရှိတယ်၊ အလှူခံ သံဃာတော်အရှင်သူမြတ်များလည်း ရှိတယ်။

13
00:01:55,905 --> 00:01:57,242
ဒါပေမဲ့ အပ်စပ်အောင် စီမံပေးမယ့် ကပ္ပိယကာရက မရှိဘူးဆိုရင်။

14
00:01:57,272 --> 00:01:59,670
ဦးဇင်းတို့ ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်တဲ့ ဆရာတော်သံဃာတော်များမှာ အာပတ်တွေ သင့်နိုင်တဲ့ အနေအထားတွေ ရှိတယ်ပေါ့။

15
00:01:59,700 --> 00:02:08,170
ဒီတော့ ကပ္ပိယကာရကဆိုတာ သာသနာမှာ အင်မတန် အရေးကြီးတဲ့ ကဏ္ဍတစ်ခုမှာ ပါဝင်နေပါတယ်။

16
00:02:08,200 --> 00:02:15,869
ဒီတော့ ဦးဇင်းတို့ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် ဒကာမသမျှ ဒကာမမသမျှ သံဃာတော်များနဲ့ မကင်းပါဘူး။

17
00:02:15,899 --> 00:02:26,069
သင်္ကန်း ဆွမ်း ကျောင်း ဆေး ပစ္စည်းလေးပါးတွေကို ဒကာဒကာမတွေက သံဃာတော်များကို ပစ္စယနုဂ္ဂဟဖြင့် ချီးမြှောက်ထောက်ပံ့ကြတယ်။

18
00:02:26,099 --> 00:02:35,770
ဆရာတော်သံဃာတော်များကလည်းပဲ ဓမ္မာနုဂ္ဂဟဖြင့် တရားဓမ္မတွေနဲ့ ဟောပြောဆုံးမနေကြတယ်။

19
00:02:35,800 --> 00:02:41,170
ဒီတော့ ဆရာဒကာ အပြန်အလှန် ပစ္စယနုဂ္ဂဟ ဓမ္မာနုဂ္ဂဟ နှစ်ပါးဖြင့် သာသနာပြုနေကြတယ်ပေါ့။

20
00:02:41,200 --> 00:02:51,469
ဒီတော့အခါ ဆရာတော်သံဃာတော်များကို ပစ္စည်းလေးပါး ဆက်ကပ်လှူဒါန်းတဲ့အခါမှာ ဦးဇင်းတို့ အပ်စပ်အောင် လုပ်ပေးမယ့် တာဝန် ဒကာဒကာမတွေမှာ တွဲပါလာတယ်။

21
00:02:51,499 --> 00:02:57,870
ဦးဇင်းတို့ အင်္ဂုတ္တိုရ်ထဲမှာ သပ္ပုရိသဒါနသုတ္တန်ဆိုတာ ရှိတယ်လေ။

22
00:02:57,900 --> 00:03:05,070
အင်္ဂုတ္တိုရ် သပ္ပုရိသဒါနသုတ္တန်ထဲမှာ ကပ္ပိယံ ဒါနံ ဒေတိ ဆိုတာ ပါပါတယ်။

23
00:03:05,100 --> 00:03:11,969
သံဃာတော်များကို အပ်စပ်အောင် လှူဒါန်းပေးရမယ် ဆိုတဲ့ အချက်တစ်ချက် ပါတယ်နော်။ သံဃာတော်များကို အပ်စပ်အောင် လှူဒါန်းပေးရမယ်။

24
00:03:11,999 --> 00:03:21,170
ဒီတော့ ဦးဇင်းတို့ ဘယ်ပစ္စည်းက အပ်စပ်တယ် ဘယ်ပစ္စည်းက မအပ်စပ်ဘူး ဘယ်လိုလှူဒါန်းသင့်တယ် ဘယ်လိုမလှူဒါန်းသင့်ဘူး စသည်ဖြင့် ဒါဦးဇင်းတို့ သိထားမှ ဖြစ်မှာဖြစ်ပါတယ်။

25
00:03:21,200 --> 00:03:27,269
မသိရင် သံဃာတော်များကို အပ်စပ်အောင် လှူဒါန်းပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

26
00:03:27,299 --> 00:03:35,070
ဒီတော့ တချို့သော လူပုဂ္ဂိုလ်နဲ့ တချို့သော ပုဂ္ဂိုလ်တချို့ကပေါ့နော် လူတွေ ဝိနည်းသိဖို့ လိုသလားဆိုတဲ့ မေးခွန်းမျိုး မကြာခဏ မေးပါတယ်။

27
00:03:35,100 --> 00:03:42,469
ရှေးခေတ်ကတည်းက ယနေ့အချိန်ထိ လူတွေ ဝိနည်းသိဖို့ လိုသလားဆိုတော့ လိုမလိုကို ဦးဇင်း အချက်နှစ်ချက် သုံးချက်လောက် ထုတ်ပြကြည့်မယ်လေ။

28
00:03:42,499 --> 00:03:49,170
ဦးဇင်းတို့ ရဟန်းသံဃာတော်များမှာ ဆွမ်းဘုဉ်းပေးတဲ့အခါမှာ ဦးဇင်းတို့ အစေ့နော်။

29
00:03:49,200 --> 00:03:55,969
အပင်ပေါက်နိုင်တဲ့ ခရမ်းချဉ်သီး အမှည့်တို့ ပါခဲ့ရင် နောက် ငရုတ်သီးအမှည့်တွေ ပါခဲ့ရင်။

30
00:03:55,999 --> 00:03:59,370
ပူစီနံလိုမျိုး အပင်ပြန်ပေါက်နိုင်တဲ့ အပင်မျိုး စသည်ဖြင့်ပေါ့။

31
00:03:59,400 --> 00:04:03,311
အပင်မျိုး အညွန့်မျိုး ပါခဲ့ရင် ရဟန်းသံဃာတော်များ ဖုံးပေးလို့ မရဘူးလေ။

32
00:04:03,341 --> 00:04:08,129
ဖုံးပေးလို့ မရဘူး။ မရတော့ ဘယ်လိုဖုံးပေးမလဲ ဒီလိုဆိုလို့ရှိရင် ပေါ့။

33
00:04:08,159 --> 00:04:12,070
ဒကာဒကာမတွေ ကူညီမှ ဖြစ်တော့မယ်။ နော်။

34
00:04:12,100 --> 00:04:16,888
အဲ့တော့ အဲ့ဒီ အပင်ပေါက်နိုင်တဲ့ အစေ့တွေ အသီးတွေ အရွက်တွေ ပါလာခဲ့လို့ရှိရင်

35
00:04:16,918 --> 00:04:22,144
ဆရာဖြစ်တဲ့ ဘုန်းတော်ကြီးကနေပြီးတော့ ကပ္ပိယံ ကရောဟိ လို့ ဆိုရတယ် ပေါ့နော်။

36
00:04:22,174 --> 00:04:26,961
အဲ့တော့ ဒကာဒကာမတွေက ကပ္ပိယံ ဘန္တေ လို့ ပြန်ပြောပြီးတော့

37
00:04:26,991 --> 00:04:32,655
အဲ့ဒီ အသီး အရွက်ကို လက်သည်းနဲ့ဖြစ်စေ ဇွန်းနဲ့ဖြစ်စေ တစ်ခုခုနဲ့ ထိုးဆိတ်လိုက်ရတယ်။

38
00:04:32,685 --> 00:04:39,224
ဘုန်းကြီးက ကပ္ပိယံ ကရောဟိ လို့ ပြောတယ်။ ဒကာဒကာမတွေက ကပ္ပိယံ ဘန္တေ လို့ ပြန်ပြောပြီး ထိုးဆိတ်လိုက်ရတယ်။

39
00:04:39,254 --> 00:04:44,918
အဲ့ဒီအခါကျမှ အဲ့ဒီ အသီး အရွက်ကို ဦးဇင်းတို့ သံဃာတော်များက ဖုံးပေးလို့ ရတယ်။

40
00:04:44,948 --> 00:04:51,487
ကဲ ကြည့်။ ဒကာဒကာမတွေ မသိခဲ့ရင် သံဃာတော်တွေ ဒီ အညွန့်တွေ အသီးတွေ အရွက်တွေ စားလို့ မရတော့ဘူးလေ။

41
00:04:51,517 --> 00:04:58,057
နော်။ အဲ့ဒါ အထောက်အပံ့အနေနဲ့လည်း ဦးဇင်းတို့ သံဃာတော်တွေ ဒကာဒကာမတွေဟာ ဝိနည်း နားလည်သင့်တယ် ပေါ့။

42
00:04:58,087 --> 00:05:05,502
နောက်တစ်ခါ ကြည့်ဦးပေါ့နော် ဦးဇင်းတို့ ဘာလဲဆိုတော့ ဆွမ်းကြီးလောင်းပွဲတွေ မြန်မာနိုင်ငံမှာ သိန်းဇင်းလောင်းပွဲတွေ လုပ်ကြတယ်လေ။

43
00:05:05,532 --> 00:05:12,948
သိန်းဇင်းတွေ လောင်းတဲ့အခါမှာ ဆွမ်းကြီးတွေ လောင်းတဲ့အခါမှာ ဦးဇင်းတို့ ဘာဖြစ်လဲ ဝတ္ထုငွေတွေ ဒကာဒကာမတွေ လှူဒါန်းကြတယ်။

44
00:05:12,978 --> 00:05:17,327
ဘယ်လို လှူဒါန်းရမလဲ ဆိုတာကို ဒကာဒကာမတွေ မသိကြဘူးပေါ့။

45
00:05:17,357 --> 00:05:23,459
မသိတော့ ဆရာတော်ကြီးတွေကလည်း သင်ပေးဖို့ အချိန်မရတာက တစ်ကြောင်း အားနာတာက တစ်ကြောင်းကြောင့်

46
00:05:23,489 --> 00:05:30,466
ဝတ္ထုငွေတွေကို လက်ခံလိုက်ကြရတဲ့ အပိုင်းတွေလည်း အများကြီး ဦးဇင်းတို့ တွေ့ဖူး ကြားဖူးတယ် ပေါ့နော်။

47
00:05:30,496 --> 00:05:37,036
ဒကာဒကာမတွေက နားမလည်တော့ ဆရာတော်တွေကို ဝတ္ထုငွေတွေ ကိုယ်ထိလက်ရောက် ကပ်မိကြ။

48
00:05:37,066 --> 00:05:43,167
အဲ့တော့ ဆရာတော် သံဃာတော်မှာလည်း အားနာပြီးတော့ မပြောသာဘဲနဲ့ လက်ခံလိုက်ရတဲ့အခါမှာ

49
00:05:43,197 --> 00:05:50,175
တပည့်တွေ မလိမ္မာလို့ တပည့်ဖြစ်တဲ့ ဒကာဒကာမတွေ မလိမ္မာလို့ ဦးဇင်းတို့ ဆရာတော် သံဃာတော်များမှာ အာပတ်တွေ သင့်သွားတယ်။

50
00:05:50,205 --> 00:05:54,554
ဒါကြောင့် ဦးဇင်းတို့ ဒကာဒကာမတွေ ဝိနည်း နားလည်မှ ဖြစ်မယ်။

51
00:05:54,584 --> 00:05:56,372
အဲ့ဒါ တပည့်လိမ္မာ ဆရာအာပတ် လွတ်လို့ ဦးဇင်းတို့ မြန်မာစကားပုံမှာ ဆိုရိုးရှိပါတယ်နော်။

52
00:05:56,402 --> 00:05:59,070
အဲ့တော့ တပည့်ဆိုတာ ဘယ်သူတွေလဲလို့ မေးရင် ဦးဇင်းတို့ ဗုဒ္ဓဘာသာ ဒကာဒကာမတွေ...

53
00:05:59,100 --> 00:06:04,070
ဒကာ ဒကာမတွေ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲ့တော့ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် ဒကာ ဒကာမတွေက

54
00:06:04,100 --> 00:06:11,070
ဝိနည်းနဲ့ ပတ်သက်လာရင် လိမ္မာပါးနပ်မှ ဘာဖြစ်လဲဆိုတော့ ဆရာဖြစ်တဲ့ ဘုန်းတော်ကြီးများမှာ အာပတ်က လွတ်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။

55
00:06:11,100 --> 00:06:18,070
နော် အဲ့ဒါ ဒီကပ္ပိယကာရက သင်တန်းဆိုတာ သံဃာတော်များကို ဆရာလုပ်ဖို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ကူညီဖို့သာ ဖြစ်ပါတယ်။

56
00:06:18,100 --> 00:06:26,070
ဆရာတော် သံဃာတော်များ အာပတ်လွတ်အောင် ဝိနည်းနဲ့ ညီအောင် နော် ပရိယတ္တိ ပဋိပတ္တိ အားထုတ်လို့ ရအောင် ကူညီဖို့ရန်အတွက်

57
00:06:26,100 --> 00:06:32,070
ဦးဇင်းတို့ ဒကာ ဒကာမတွေ သံဃာတော်များကို ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်တတ်အောင် သင်တန်းပေးခြင်းသာ ဖြစ်ပါတယ်။

58
00:06:32,100 --> 00:06:41,070
နော် တချို့က ဝိနည်းသင်တန်းတို့ ကပ္ပိယကာရက သင်တန်းလို့ ကြားလိုက်ရင် ဟာ ဒီလူတွေက တို့ဘုန်းကြီးတွေကို ဆရာလုပ်တော့မှာလား မသိဘူးဆိုတဲ့ အတွေးမျိုးတွေ ဝင်သွားနိုင်တယ်။

59
00:06:41,100 --> 00:06:52,070
မဟုတ်ဘူး ခုနက ဒီ ဖောင်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ထဲမှာလည်း ပါသွားပါတယ်နော်။ ဆရာတော် သံဃာတော်များရဲ့ သာသနာပြုလုပ်ငန်းကို တစ်ဖက်တစ်လမ်းက ဝိနည်းတော်နဲ့အညီ ပံ့ပိုးကူညီနိုင်အောင်အတွက်

60
00:06:52,100 --> 00:07:02,070
တပည့်လိမ္မာမှ ဆရာအာပတ်လွတ်မယ်ဆိုတဲ့ စကားပုံအတိုင်းပဲ တပည့်ဒကာ ဒကာမတွေ လိမ္မာပါးနပ်မှ ဆရာဖြစ်တဲ့ ဘုန်းတော်ကြီးများမှာ အာပတ်လွတ်မယ်ဆိုတဲ့ သဘောတရားလေးကို

61
00:07:02,100 --> 00:07:10,070
နားလည်ထားတဲ့အတွက်ကြောင့် ဦးဇင်းတို့ ယနေ့ ဒါ ကပ္ပိယကာရက သင်တန်းကို ဒါ ဆရာဒကာ အားလုံး ပူးပေါင်းပြီးတော့ ယနေ့ လုပ်ဖြစ်ကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။

62
00:07:10,100 --> 00:07:17,070
နော် ဒါ ရည်ရွယ်ချက်လေးကို ဦးဇင်းတို့ မမေ့ကြဖို့ပါနော်။ အဲ့တော့ ကပ္ပိယကာရက သင်တန်းဆိုတာ ဆရာဖြစ်တဲ့ ဘုန်းတော်ကြီးများ

63
00:07:17,100 --> 00:07:26,070
ပရိယတ္တိ ပဋိပတ္တိ အားထုတ်တဲ့အခါမှာ ဝိနည်းတော်တွေနဲ့ မထိခိုက်ရအောင် မပွန်းပဲ့ရအောင် သီလတွေ မညှိုးနွမ်းရအောင် ဒကာ ဒကာမများက ဝိုင်းဝန်းပြီးတော့

64
00:07:26,100 --> 00:07:35,070
ကူညီစောင့်ရှောက်ဖို့ရန်အတွက် သင်တန်းပေးခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဆရာတော် သံဃာတော်များ သီလစင်ကြယ်ဖို့ခိုင်တာမှာ ဒကာ ဒကာမတွေရဲ့ ကဏ္ဍဟာလည်း အင်မတန် အရေးကြီးပါတယ်နော်။

65
00:07:35,100 --> 00:07:46,070
အဲ့တော့ ဒီသင်တန်းလေးကို သင်ကြားလိုက်မယ်ဆိုလို့ရှိရင် ဦးဇင်းတို့ လူတွေနဲ့ သံဃာတော်တွေနဲ့ ပတ်သက်နေတဲ့ ကဏ္ဍတွေမှာ လူတွေကြောင့် လူတွေနားမလည်လို့ ဘုန်းကြီးမှာ အာပတ်သင့်ရ သွားရတယ်ဆိုတဲ့ ပုံစံမျိုးလေးတွေ မဖြစ်ရအောင်

66
00:07:46,100 --> 00:07:54,070
ဦးဇင်းတို့ ကာကွယ်လိုရင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မိမိတို့ကြောင့် မိမိတို့ ဒကာ ဒကာမတွေကြောင့် မိမိတို့ ကိုးကွယ်တဲ့ ဆရာတော်တွေ သီလစင်ကြယ်စေရမယ်၊

67
00:07:54,100 --> 00:07:58,770
သီလမညှိုးနွမ်းစေရဘူးဆိုတဲ့ ဓမ္မဓိဋ္ဌာန် သဘောတွေလည်း ပါပါတယ်ပေါ့နော်။ အေး ဒါ ဦးဇင်းတို့ ဒါ သင်တန်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်။

68
00:07:58,800 --> 00:08:04,970
ရွေးချယ်ထားတဲ့ သွားရမယ့် လမ်းစဉ်လေးကို ဦးဇင်းတို့ နှလုံးသွင်းကြဖို့အတွက် ဒီနေ့ ပြောကြားချင်ဖြစ်ပါတယ်နော်။

69
00:08:05,000 --> 00:08:12,270
ဒီတော့ ဦးဇင်းတို့ သင်တန်း ဒီမှာ စာအုပ် ကျောရိုးတစ်ခုအနေနဲ့ ဦးဇင်းတို့ ထားဖို့လိုတဲ့အတွက်ကြောင့်

70
00:08:12,300 --> 00:08:21,870
ဒီ သာသနာရေးဦးစီးဌာနက ထုတ်တဲ့ ဒီ ဘုရားအလိုတော်ကျ ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်နည်း စာအုပ် ဦးဇင်းတို့ ကျောရိုးအနေနဲ့ ထားထားပါတယ်။

71
00:08:21,900 --> 00:08:32,169
ဒီစာအုပ်ထဲမှာတော့ ဦးဇင်း အခန်း ၁၁ ခန်း ပါတယ်နော်။ အခန်း ၁၁ ခန်း ပါတယ်၊ အဲ့တော့ ဦးဇင်းတို့ ဖြည့်စွက်စရာတွေလည်း ပါပါတယ်ပေါ့။

72
00:08:32,199 --> 00:08:37,270
ဦးဇင်း ဒီစာအုပ်ကို ကျောရိုးထားပြီးတော့ ဖြည့်စွက်ပြီးတော့ သင်ကြားသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

73
00:08:37,300 --> 00:08:43,970
အဲ့တော့ တချို့နေရာလေးတွေမှာဆို ဦးဇင်းတို့ လက်တွေ့ပိုင်းလေးတွေ ပါမယ်ပေါ့နော်။ လက်တွေ့ သရုပ်ပြသဘောလေးတွေ လုပ်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။

74
00:08:44,000 --> 00:08:51,569
ဒီတော့ လက်တွေ့ ဦးဇင်း တချို့မှာ ဥပမာ ဝတ္ထုငွေတွေ လှူဒါန်းတဲ့အခါမျိုးတွေဆိုလို့ရှိရင် လက်တွေ့ လျှောက်ထားပုံ လျှောက်ထားနည်းတွေ ဦးဇင်းတို့ ပြောဖို့လိုပါတယ်။

75
00:08:51,599 --> 00:08:56,270
စာအုပ်ထဲမှာ ပါရုံနဲ့ မပြီးဘူး၊ ပါးစပ်ထဲ နှုတ်ထဲကို ရောက်သွားဖို့လိုတယ်။

76
00:08:56,300 --> 00:09:01,069
အဲ့တော့ ဦးဇင်း ကျောရိုးအနေနဲ့တော့ ဒီစာအုပ်ကို ထားမယ်၊ ဟို နုတ်ထုတ်ရအောင်လည်း လွယ်အောင်လို့ပေါ့နော်။

77
00:09:01,099 --> 00:09:04,869
မဟုတ်ရင် လိုက်ရေးနေရတာက အချိန်ကုန်သွားမှာစိုးလို့။

78
00:09:04,899 --> 00:09:09,170
ပထမတုန်းက ဦးဇင်း စာအုပ်တစ်အုပ် ရေးဖို့တော့ ကြိုးစားခဲ့တယ်၊ စဉ်းစားခဲ့တယ်။

79
00:09:09,200 --> 00:09:15,270
နောက်ပိုင်း ဒီစာအုပ်ကို တွေ့လိုက်တဲ့အချိန်မှာ ဪ ကိုယ်သွားချင်တဲ့ ပုံစံမျိုးလေးလည်း ဖြစ်နေတာနဲ့ ဒီစာအုပ်ဟာ သင့်တော်တယ်ဆိုပြီး ဒီစာအုပ်ကို ဦးဇင်းတို့ ရွေးချယ်လိုက်ပါတယ်။

80
00:09:15,300 --> 00:09:22,970
အဲ့တော့ ဘုရားရှင်အလိုတော်ကျ ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်နည်းဆိုတဲ့ ဒီ သာသနာရေးဦးစီးဌာနက ထုတ်တဲ့ စာအုပ်ကိုပဲ ကျောရိုးထားပြီး သင်ကြားပေးပါမယ်နော်။

81
00:09:23,000 --> 00:09:35,270
ဒါဆို ဦးဇင်းတို့ စလိုက်ရအောင်နော်။

82
00:09:35,300 --> 00:09:41,970
အားလုံး စာအုပ်တွေ ရထားပြီးသား ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ စာမျက်နှာ ၁၀ လောက်က စရအောင်နော်။

83
00:09:42,000 --> 00:09:49,270
စာမျက်နှာ ၁၀ မှာ ဦးဇင်းတို့ ခေါင်းစဉ် အခန်း ၁ က ဒါ ဒကာ ဒကာမတွေ သံဃာတော်များနဲ့ နေ့စဉ် ထိတွေ့နေတဲ့ ကိစ္စက

84
00:09:49,300 --> 00:09:55,569
ဆွမ်းခဲဖွယ်ဘောဇဉ် ဆက်ကပ်ပုံ ဆက်ကပ်နည်းဆိုတဲ့ ကိစ္စပါပဲနော်။

85
00:09:55,599 --> 00:09:58,470
ဆွမ်းကပ်တယ်ဆိုတာကို တချို့က ခပ်လွယ်လွယ် ခပ်ပေါ့ပေါ့တော့ ပြောမှာပေါ့၊ အရှင်ဘုရား...

86
00:09:58,500 --> 00:10:03,470
ဆွမ်းကပ်တာပဲ လွယ်တာပေါ့လို့ ပြောမှာပေါ့၊ မဟုတ်ပါဘူးနော်။

87
00:10:03,500 --> 00:10:09,470
သူ ဆွမ်းကပ်တဲ့အခါမှာ ကပ်ရာရောက်တဲ့နည်းနဲ့ မကပ်ရာရောက်တဲ့နည်းဆိုတာ ရှိတယ်။

88
00:10:09,500 --> 00:10:20,470
ရဟန်းတော်များသည် မိမိရှေ့မှောက် ရောက်ရှိနေသော ဆွမ်းခဲဖွယ်ဘောဇဉ်များကို ကိုယ်တိုင်ယူ၍ မဘုဉ်းပေး မသုံးဆောင်ကောင်းပါချေ။

89
00:10:20,500 --> 00:10:31,470
ကပ်မိသူများက ဆက်ကပ်မှသာ ဘုဉ်းပေးသုံးဆောင်ကောင်းပါသည်။ ဤသို့ ဆက်ကပ်မှ စားခြင်းကား မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ ပညတ်ချက် ဥပဒေစည်းမျဉ်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

90
00:10:31,500 --> 00:10:40,470
ဝိနည်းစည်းကမ်းဆိုတာမှာ ရည်ရွယ်ချက် အားလုံးပေါင်း ၁၀ ချက်ရှိတယ်။ အဲဒီမှာ အဓိက နှစ်ချက်ကို ပြောချင်တာ။

91
00:10:40,500 --> 00:10:48,470
တစ်ချက်ကတော့ အကုသိုလ်တွေ မဖြစ်ရအောင် မြတ်စွာဘုရား ဝိနည်းပညတ်တာပေါ့။

92
00:10:48,500 --> 00:10:58,470
ဥပမာ သူများအသက်ကို မသတ်ရဆိုတာ ပါဏာတိပါတ အကုသိုလ်ဖြစ်လို့ ဘုရားတားထားတာ။

93
00:10:58,500 --> 00:11:08,470
နံပါတ်နှစ်ကတော့ ဒကာဒကာမတွေ အကြည်ညိုမပျက်သွားအောင် ပညတ်ထားတဲ့ ဝိနည်းဖြစ်ပါတယ်။

94
00:11:08,500 --> 00:11:18,470
အကုသိုလ်တော့ မဖြစ်ဘူးပေါ့နော်၊ ဒါပေမဲ့ ဒကာဒကာမတွေ အကြည်ညိုမပျက်သွားအောင် အကြည်ညိုတိုးအောင်ဆိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ပညတ်ထားတာ။

95
00:11:18,500 --> 00:11:28,470
အခု ဦးဇင်းတို့ ဒီမှာ ဆွမ်းတွေ စားစရာတွေကို ရဟန်းတွေ အကပ်မခံဘဲနဲ့ စားရင် ဘာဖြစ်လဲ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်သလား။

96
00:11:28,500 --> 00:11:38,470
မကပ်ဘဲနဲ့ စားတော့ အကုသိုလ်ဖြစ်သလားဆိုတော့ မဖြစ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အကြည်ညို ပျက်သွားနိုင်စရာ ရှိတယ်ပေါ့။

97
00:11:38,500 --> 00:11:48,470
ဒါကြောင့် မြတ်စွာဘုရားက ဒကာဒကာမတွေ အကြည်ညိုမပျက်ရအောင် ဆိုပြီးတော့ ဝိနည်းတွေ ပညတ်ရတာမျိုးပါ။

98
00:11:48,500 --> 00:11:58,170
ဝိနည်းပညတ်ခြင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက် နှစ်ချက်ရှိတယ်နော်။ တစ်ချက်က အကုသိုလ်တွေကို တားဖို့၊ တစ်ချက်က အကြည်ညိုတိုးစေဖို့ပါ။

99
00:11:58,200 --> 00:12:03,670
ဒါကြောင့်မို့လို့ အဲဒီအချက်လေးတွေကို သတိထားပြုပါနော်။

100
00:12:03,700 --> 00:12:10,369
တစ်ခါတစ်လေ ဒီခေတ်မှာတော့ ဒါတွေမလိုတော့ပါဘူး၊ ဒါတွေပယ်လိုက်ပါဆိုတာမျိုးတွေ မပြောကောင်းဘူးပေါ့နော်။

101
00:12:10,399 --> 00:12:16,670
အဲဒီနောက် မြတ်စွာဘုရားရှင်က ဒီရဟန်းတော်တွေကို ကပ်မစားရမယ်ဆိုတာနဲ့ပတ်သက်ပြီးတော့

102
00:12:16,700 --> 00:12:23,170
ဒီမှာ background history လေးကို ဒီမှာ ထည့်ပေးထားပါတယ်၊ အကျဉ်းချုပ်လေးပေါ့နော်။

103
00:12:23,200 --> 00:12:30,569
မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် ဝေသာလီပြည် မိဂဒါဝုန်တောမှာ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်

104
00:12:30,599 --> 00:12:37,170
ရဟန်းတစ်ပါးသည် သုဿန်၌ ပံသုကူဓုတင် ဆောက်တည်လျက်ရှိသည်။

105
00:12:37,200 --> 00:12:45,670
ထိုရဟန်းသည် လူအများက ကောင်းမွန်လှသော ဆွမ်းသင်္ကန်းတို့ကို လာရောက်လှူသော်လည်း လက်ခံလိုခြင်းအလျဉ်းမရှိ၊

106
00:12:45,700 --> 00:12:53,370
သုဿန် သစ်ပင်ရင်း အမှိုက်ပုံတို့၌ လူအများက သေလွန်ပြီးသော မိဘ ဦးကြီး ဦးလေးတို့

107
00:12:53,400 --> 00:13:01,170
စားသောက်ရန် ရည်စူး၍ ချထားခဲ့သော ဆွမ်းဘောဇဉ်တို့ကို ကိုယ်တိုင်ယူ၍ စားသောက်သုံးဆောင်လေ၏။

108
00:13:01,200 --> 00:13:08,969
ထိုရဟန်းသည် သုဿန်၌ စိတ်တိုင်းကျ စားနေရသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် ဆူဖြိုး၍ အသားဝင်းလျက်ရှိသည်တဲ့။

109
00:13:08,999 --> 00:13:16,370
ဦးဇင်းတို့ ရဟန်းတော်များက ပံသုကူဓုတင်ဆိုတာ ဓုတင် ၁၃ ပါးထဲမှာ ရှိတယ်ပေါ့။

110
00:13:16,400 --> 00:13:23,670
အဲဒီထဲမှာ ပံသုကူဓုတင်ရဲ့ သဘောတရားကတော့ သူက သင်္ကန်းကိုပဲ ပြောတာ။

111
00:13:23,700 --> 00:13:31,170
ဒကာ ဒကာမတွေ ကိုယ်တိုင်လာရောက်ကပ်တဲ့သင်္ကန်းကို မဝတ်ဘူး၊ သုဿန်မှာ ပစ်ထားတဲ့သင်္ကန်း၊

112
00:13:31,200 --> 00:13:39,370
လမ်းမှာ ပစ်ထားတဲ့သင်္ကန်း၊ အဲဒါမျိုးကို ပံသုကူသင်္ကန်းဆိုပြီး ဝတ်ကြတာ ဘုရားခွင့်ပြုတာ။

113
00:13:39,400 --> 00:13:46,670
အဲတော့ ဒီရဟန်းက သူက နည်းနည်းလွန်သွားတယ်ပေါ့၊ over ဖြစ်သွားတာ။

114
00:13:46,700 --> 00:13:54,170
ဘယ်လိုဖြစ်သွားလဲဆိုတော့ သူက ဘယ်ဟာကိုမှ ငါ လူတွေလှူတာမသုံးဘူး၊ ဆွမ်းကိုလည်း လူတွေလှူတာမစားဘူး၊

115
00:13:54,200 --> 00:13:57,870
ပံသုကူပဲ ကောက်စားမယ်၊ သင်္ကန်းဆိုလည်း ပံသုကူဝတ်မယ်၊ အကုန်လုံးကို သူက သဗ္ဗပံသုကူလိကလို့ ခေါ်တာ။

116
00:13:57,900 --> 00:14:02,870
သေသွားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ စားရသောက်ရတယ်လို့ သူတို့က ယူဆကြတာ။

117
00:14:02,900 --> 00:14:07,870
ဦးဇင်းတို့ ဗုဒ္ဓဘာသာမှာကျတော့ အဲ့လိုမဟုတ်ဘူးနော်။ အမျှပေးဝေရတာ။

118
00:14:07,900 --> 00:14:12,870
ကုသိုလ်ကို share လုပ်ပေးမှ တမလွန်ဘဝက လူတွေ ရတယ်လို့ ယူဆတယ်။

119
00:14:12,900 --> 00:14:17,870
အိန္ဒိယနဲ့ မြန်မာနိုင်ငံ ယူဆမတူဘူးပေါ့။ အိန္ဒိယမှာက အဲ့လိုမျိုး ယူဆတာ။

120
00:14:17,900 --> 00:14:22,870
သေလွန်သွားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေကို စားစရာတွေကို သုဿန်မှာ သွားပစ်ပေးလို့ရှိရင် သူတို့ စားရတယ်။

121
00:14:22,900 --> 00:14:27,870
အဲ့လိုမျိုးပေါ့။ အဲ့တော့ အခုလည်း ဒီမှာ သုဿန်မှာ အဲ့ဒီ ဒကာ ဒကာမတွေက သူတို့ မိဘ ဦးလေးတွေကို ရည်စူးပြီးတော့ သွားပစ်ထားတာ။

122
00:14:27,900 --> 00:14:32,870
ဘုန်းကြီးကလည်း အဲ့ဒါတွေကိုပဲ ကောက်ကောက်စားနေတာ။

123
00:14:32,900 --> 00:14:37,870
ကောက်ကောက်စားနေတဲ့ အခါကျတော့ သူက စိတ်တိုင်းကျ ကောင်းတာတွေကို ရွေးစားတဲ့ အခါကျတော့ ခန္ဓာကိုယ်က ဆူဖြိုးလာတာပေါ့နော်။

124
00:14:37,900 --> 00:14:42,870
အဲ့တော့ လူတွေက သုဿန်၌ အလိုရှိတိုင်း စားနေရ၍ အလွန်ဝနေသော ရဟန်းကို မြင်ရသောအခါမှာ

125
00:14:42,900 --> 00:14:47,870
ဤရဟန်းသည် လူသားစားရ၍သာ ဤသို့ ဝနေခြင်း ဖြစ်မည်ဟု ထင်ကာ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချကြ၏ တဲ့။

126
00:14:47,900 --> 00:14:52,870
လူတွေက အထင်လွဲသွားတာ။ ဒီဘုန်းကြီး သုဿန်မှာ နေပြီးတော့ လူသားစားနေတယ်လို့ လူတွေက ထင်သွားကြတာ။

127
00:14:52,900 --> 00:14:57,870
အဲ့တော့ အပြစ်တင်တာပေါ့နော်။ အဲ့တော့ ဝိနည်းတော်တော်များများက လူတွေ ကဲ့ရဲ့လို့ ပညတ်တာ ဖြစ်ပါတယ်။

128
00:14:57,900 --> 00:15:02,870
တော်တော်များများ ဦးဇင်းတို့ ဝိနည်းစာအုပ်ကို ဖတ်ကြည့်လိုက်မယ်ဆိုရင် ပါဠိလို ပြောမယ်ဆိုရင် ဥဇ္ဈာယန္တိ ခီယန္တိ ဝိပါစေန္တိ ဆိုတာ

129
00:15:02,900 --> 00:15:07,870
ရှုံ့ချကြကုန်၏၊ အပြစ်တင်ကြကုန်၏ ဆိုတာ ခဏခဏပါတယ်။

130
00:15:07,900 --> 00:15:12,870
အဲ့တော့ ဝိနည်းတော်တော်များများဟာ လူတွေက အမြင်မတော်လို့ ဟာ ရဟန်းဒါမျိုးနဲ့ ဒီလိုလုပ်ရသလား၊ ဒီလိုနေရသလား၊ ဒီလိုပြောရသလား ဆိုပြီး လူတွေက ကဲ့ရဲ့တာ။

131
00:15:12,900 --> 00:15:17,870
ကဲ့ရဲ့တဲ့ အခါမှာ မြတ်စွာဘုရားက လူတွေ အကြည်ညိုပျက်သွားရင် သာသနာ တည်ဖို့ ခက်သွားမယ်။

132
00:15:17,900 --> 00:15:22,870
လူတွေ အကြည်ညိုပျက်သွားရင် ဦးဇင်းတို့ သံဃာတော်တွေ သင်္ကန်း ဆွမ်း ကျောင်း ဆေး ပစ္စည်းလေးပါး ရပ်တည်လို့ မရတော့ဘူး။

133
00:15:22,900 --> 00:15:27,870
သင်္ကန်း ဆွမ်း ကျောင်း ဆေး ပစ္စည်းလေးပါး ရပ်တည်လို့ မရရင် ဦးဇင်းတို့ ဘုန်းကြီးတွေ ပရိယတ္တိ ပဋိပတ္တိ အားထုတ်ဖို့ အတော်ခက်သွားမယ်။

134
00:15:27,900 --> 00:15:32,870
ဒါကြောင့် မြတ်စွာဘုရားက ဝိနည်းပညတ်တာဟာ လူတွေ ကဲ့ရဲ့တဲ့ အခါမှာ အကြည်ညို မပျက်သွားအောင်၊ အကြည်ညို တိုးအောင် ဆိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ဝိနည်းပညတ်တာ ဖြစ်ပါတယ်။

135
00:15:32,900 --> 00:15:37,870
ဒီအချက်ကို ဦးဇင်းတို့ ကောင်းကောင်း သတိထားဖို့ လိုပါတယ်။

136
00:15:37,900 --> 00:15:42,870
လူတွေ အကြည်ညို ပျက်သွားတဲ့ အလုပ်မျိုး ရဟန်းတော်တွေ မလုပ်သင့်ဘူးပေါ့။

137
00:15:42,900 --> 00:15:47,870
အခုလည်း မြတ်စွာဘုရားက အကုသိုလ်ဖြစ်လို့ မမဟုတ်ဘူးနော်။ လူတွေက ကဲ့ရဲ့တယ်။

138
00:15:47,900 --> 00:15:52,870
ဟာ ဘုန်းကြီး သုဿန်မှာ နေပြီးတော့ လူသားတွေ စားနေလား မသိဘူး ဆိုပြီး လူတွေက ကဲ့ရဲ့တဲ့ အခါမှာ ဘုရားက အဲ့ဒီမှာ

139
00:15:52,900 --> 00:15:57,570
ဤသို့သော အကြောင်းကြောင့် ဝိနည်းကို ပညတ်တော်မူခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။

140
00:15:57,600 --> 00:16:03,070
ဤသို့ အဖြစ်အပျက်ကို ဘုရားရှင် ကြားသိတော်မူသောအခါမှာ မကြည်ညိုသေးသောသူများ ကြည်ညိုလာစေရန်

141
00:16:03,100 --> 00:16:07,769
ဒီအချက်ကလေးနော်။ ခုနက ဦးဇင်း စပြောခဲ့ပါတယ်။ ဝိနည်းပညတ်တယ်ဆိုတာ

142
00:16:07,799 --> 00:16:15,070
အကုသိုလ်တွေ မဖြစ်အောင် တားတာလည်း တစ်ကြောင်း၊ ဒကာ ဒကာမတွေ အကြည်ညို မပျက်သွားအောင် ပညတ်တာက တစ်ကြောင်းနော်။

143
00:16:15,100 --> 00:16:22,370
အခုလည်း ဒီမှာ မကြည်ညိုသေးသောသူများ ကြည်ညိုလာစေရန် ကျင့်ကြံနေထိုင်ရသော ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းတော်များသည်

144
00:16:22,400 --> 00:16:30,070
ဆွမ်းခဲဖွယ်ဘောဇဉ် အာဟာရများကို ဆက်ကပ်သူများက ကိုယ်ထိလက်ရောက် မဆက်ကပ်ဘဲ ကိုယ်တိုင်ယူ၍ မဘုဉ်းပေး မသုံးဆောင်ရ။

145
00:16:30,100 --> 00:16:38,770
ဘုဉ်းပေးသုံးဆောင်လျှင် ပါစိတ်အာပတ် အပြစ်သင့်ရောက်စေဟု ဘုရားက စည်းကမ်းသတ်မှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒါက နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းလေးပေါ့။

146
00:16:38,800 --> 00:16:47,070
ဘာကြောင့် ရဟန်းတော်တွေ ဆွမ်းကို အကပ်ခံပြီးမှ စားရသလဲဆိုတဲ့ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းလေးပါ ဦးဇင်းတို့ သိထားတော့ ပိုကောင်းသွားတာပေါ့နော်။

147
00:16:47,100 --> 00:16:52,770
အဲတော့ အဲဒီမှာ ဘာအာပတ်လဲဆိုတော့ ပါစိတ်အာပတ်လို့ သုံးထားပါတယ်။ ဗဟုသုတလေးပေါ့နော်။

148
00:16:52,800 --> 00:17:00,369
ပါစိတ်ဆိုတာက အဓိပ္ပာယ် ဘာလဲဆိုတော့ ဦးဇင်းတို့ definition စာထဲမှာ ပြောတဲ့အခါမှာ ကုသလစိတ္တံ ပါတေတီတိ ပါစိတ္တိယံတဲ့။

149
00:17:00,399 --> 00:17:08,070
ကုသလစိတ္တံ ကုသိုလ်စိတ်ကို ပါတေတိ ကျရောက်စေ၏ ဝါ ပျက်ပြားစေ၏။ ဣတိထို့ကြောင့် ပါစိတ္တိယံ ပါစိတ်မည်၏ဆိုတာ

150
00:17:08,100 --> 00:17:14,770
ကုသိုလ်စိတ်တွေကို ပျက်စီးစေတယ်တဲ့နော်။ ဒါ ပါစိတ်ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်နော်။ ကုသိုလ်စိတ်တွေကို ပျက်စီးစေလို့ ဒါ ပါစိတ်လို့ ခေါ်တာ။

151
00:17:14,800 --> 00:17:22,070
အဲတော့ ရဟန်းတော်တွေမှာ ဒီအာပတ်တွေကို လွန်ကျူးရင် အကုသိုလ် ဖြစ်သွားနိုင်တာပေါ့။ တချို့တချို့ ဝိနည်းတော်တွေက လွန်ကျူးရင် အကုသိုလ် ဖြစ်တယ်။

152
00:17:22,100 --> 00:17:30,770
နောက် သိလျက်သားနဲ့ပေါ့နော်။ ဒါတွေ မလုပ်ရပါဘူးဆိုတာကို သိလျက်သားနဲ့ လုပ်ရင် ဘာဖြစ်လဲဆိုတော့ ဘုရားရှင်ရဲ့ အာဏာစက်ကို မရိုသေ မလေးစားရာ ရောက်တယ်လေ။

153
00:17:30,800 --> 00:17:39,369
ဦးဇင်းတို့ လူ့လောကမှာ မိဘတွေက ပြောတယ်။ ဟဲ့ နင် အပြင်မသွားနဲ့နော်။ အပြင်ကို မထွက်နဲ့နော် ဘယ်မသွားနဲ့နော်လို့ တားတယ်။

154
00:17:39,399 --> 00:17:48,070
အဲတော့ လူငယ်တွေက မရဘူး နားမထောင်ဘူး ထွက်တယ် သွားတယ်ဆိုတော့ ဒါ မိဘလူကြီးတွေကို မရိုသေတာ အားမနာတာ။

155
00:17:48,100 --> 00:17:57,270
ဒီအတိုင်းပဲ ဘုရားက မလုပ်ပါနဲ့လို့ ပြောတဲ့ဥစ္စာကို ဒါ လုပ်တယ်ဆိုရင် ဒါ ဘုရားကို အားမနာတာပေါ့နော်။

156
00:17:57,300 --> 00:18:02,270
နော်။ အဲ့တော့ ဘုရားကို အားမနာဘူးဆိုတာ ဒါ အကုသိုလ်ဖြစ်တယ်လို့ ခေါ်တာ။

157
00:18:02,300 --> 00:18:07,270
ဟို ဒုလ္လဘဝတ်တဲ့အခါမှာ မသိလို့ နားမလည်လို့ လုပ်မိတာကတော့ အကုသိုလ်မဟုတ်သေးဘူးပေါ့။

158
00:18:07,300 --> 00:18:12,270
အဲ သိရဲ့သားနဲ့ ဒါမလုပ်ကောင်းဘူးဆိုတာ သိသွားပြီဆိုရင် ဒါ မလုပ်သင့်ဘူး။

159
00:18:12,300 --> 00:18:17,270
အဲ လုပ်တယ်ဆိုလို့ရှိရင် ဒါ ဘုရားကို အားမနာတာ ဘုရားကို မရိုသေတာ နော်။

160
00:18:17,300 --> 00:18:22,270
အဲ့တော့ ဒါ ခုနက ဗဟုသုတအဖြစ် ပါစိတ်အာပတ်ဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာကို ပါစိတ်ခေါ်သလဲလို့ မေးရင်

161
00:18:22,300 --> 00:18:27,270
ကုသိုလ်စိတ်ကို ပျက်ပြားစေတတ်တဲ့ သဘောတရားကို ပါစိတ်အာပတ်လို့ ခေါ်တယ် နော်။

162
00:18:27,300 --> 00:18:32,270
အဲ့တော့ ဒီ ရဟန်းတော်တွေ အကပ်ခံမှ ဘုန်းပေးသုံးဆောင်ရမယ်ဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့

163
00:18:32,300 --> 00:18:37,270
ဒီမှာ ဝိနည်းတော်ကို ဘာသာပြန် တိုက်ရိုက်ဘာသာပြန်ထားတာလေး ပါပါတယ် နော်။

164
00:18:37,300 --> 00:18:42,270
စာမျက်နှာ ၁၁ မှာ ထိုပညတ်ချက် စည်းကမ်းမှာ ဆိုပြီးတော့ တစ်ပိုဒ်လုံးကို ဘာသာပြန်ထားတာပါ အဲ့ဒါ နော်။

165
00:18:42,300 --> 00:18:47,270
ဣတိမလွဲ ဘာသာပြန်ထားချက်လေးပဲ။ အကြင်ရဟန်းသည် ရေနှင့် ဒံပူကို ကျင်ထား၍

166
00:18:47,300 --> 00:18:52,270
မပေးမကပ်အပ်သော အစာအာဟာရကို ခံတွင်းဝသို့ ဆောင်အံ့ ဝါ စားမျိုအံ့

167
00:18:52,300 --> 00:18:57,270
ထိုရဟန်းသည် ပါစိတ်အာပတ် အပြစ်သင့်ရောက်စေဟု ဖြစ်သည် နော်။

168
00:18:57,300 --> 00:19:02,270
ဒါ ဝိနည်းသိက္ခာပုဒ် ပါဠိတော်ကို တိုက်ရိုက်ဘာသာပြန်ထားတာ။

169
00:19:02,300 --> 00:19:07,270
အဲ့တော့ ရေနှင့် ဒံပူကို ကျင်ထား၍ဆိုတော့ ရေကို ကပ်စရာမလိုဘူး။

170
00:19:07,300 --> 00:19:12,270
နောက် ဒံပူ ကပ်စရာမလိုဘူးပေါ့နော်။ အဲ့တော့ ရေရယ် ဒံပူမှတစ်ပါး တခြား စားစရာမှန်သမျှ

171
00:19:12,300 --> 00:19:17,270
နော် ပါးစပ်ထဲကို ထည့်ပြီး မျိုချရမယ့်ဟာမှန်သမျှ ဒါ ဦးဇင်းတို့ ဘာလုပ်ရမလဲ အကပ်ခံဖို့ လိုတယ်။

172
00:19:17,300 --> 00:19:22,270
အဲ့တော့ အကပ်မခံဘဲနဲ့ စားလိုက်မယ်ဆိုလို့ရှိရင် ဒါ ပါစိတ်အာပတ်သင့်တယ်ပေါ့။

173
00:19:22,300 --> 00:19:27,270
ဒါ ဒကာ ဒကာမတွေနဲ့ သံဃာတော်များ တိုက်ရိုက် နေ့စဉ် ပတ်သက်နေတဲ့ စားစရာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စလေးတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ် နော်။

174
00:19:27,300 --> 00:19:32,270
အဲ့တော့ ထို့ကြောင့် ရဟန်းသံဃာတော်များအား ဆွမ်းစားသည် ဆက်ကပ်လှူဒါန်းသောအခါမှာ

175
00:19:32,300 --> 00:19:37,270
သန့်စင်ကြည်လင်သော သောက်ရေနှင့် ဒံပူတို့ကို ကပ်ရန်မလိုပါ။

176
00:19:37,300 --> 00:19:42,270
အဲ့ဒီမှာ သန့်စင်ကြည်လင်သော ရေလို့ ပြောထားတယ် နော်။

177
00:19:42,300 --> 00:19:47,270
အိုကေ မသန့်တဲ့ရေဆိုရင်တော့ ကပ်ဖို့လိုတယ်ဆိုတဲ့ သဘောပြောချင်တာ။

178
00:19:47,300 --> 00:19:52,270
တချို့ အဲ့ဒါမေးတယ်။ အရှင်ဘုရား ရေကပ်ဖို့လိုသလားလို့ တချို့က မေးတယ် နော်။

179
00:19:52,300 --> 00:19:54,272
အဲ့တော့ ရေမှာ ကပ်ဖို့လိုတဲ့ ရေရှိတယ်၊ ကပ်ဖို့မလိုတဲ့ ရေရှိတယ်ပေါ့ နော်။

180
00:19:54,302 --> 00:19:56,970
ရေက အနည်တွေ ပါနေမယ်၊ ဖုန်မှုန့်တွေ ပါနေမယ်ဆိုရင် အဲ့ဒီရေဟာ ကပ်ဖို့လိုပါတယ် နော်၊ ကပ်ဖို့လိုတယ်။

181
00:19:57,000 --> 00:20:01,470
အဲ သောက်ရေသန့်တွေ ဆိုရင်တော့ မကပ်ဘဲနဲ့ ကိုယ့်ဘာကိုယ် ယူသောက်လို့လည်း ရတယ်ပေါ့။

182
00:20:01,500 --> 00:20:08,169
ဟုတ် ဒံပူဆိုတာတော့ ဒီနေ့ခေတ် အသုံးနည်းသွားပါပြီနော်။ ဦးဇင်းတို့ အိန္ဒိယတို့မှာတော့ ယနေ့အချိန်ထိ သုံးတယ်ပေါ့။

183
00:20:08,199 --> 00:20:15,470
အောက်မှာ ရှင်းပြထားပါတယ်။ ဒံပူဟူသည် အိန္ဒိယထုံးစံအားဖြင့် သွားဖြင့်ဝါးကာ ဒံပူရည် ထွက်လာအောင် ဝါးလေ့ရှိ၏။

184
00:20:15,500 --> 00:20:25,169
ထိုအရည်ထွက်မှ သွားပိုးမစားနိုင်ဘဲ သွားစင်ကြယ်ခိုင်ခံ့သည်ဟု အယူရှိသည်၊ တမာသား၊ ဇီးသား စသည်ကို လက်လေးငါးသစ်ခန့် အရှည်ပြုလုပ်ကြသည်။

185
00:20:25,199 --> 00:20:34,470
အဲတော့ ဒံပူဆိုတာ ဦးဇင်းတို့ ယနေ့ခေတ် သွားတိုက်တံလို့လည်း ပြောကြတယ်ပေါ့နော်။ တကယ်တော့ ဒီနေ့ခေတ် သွားတိုက်တံနဲ့ ဒံပူနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး။

186
00:20:34,500 --> 00:20:43,769
ဒံပူဆိုတာက အဲဒီ တမာရိုးတို့ပေါ့နော်။ သူက ဒံပူမှာလည်း ဝိနည်းစည်းကမ်းတစ်ခုရှိတာက လက်လေးသစ်ထက်လည်း အတိုမထားရဘူး။

187
00:20:43,799 --> 00:20:53,170
ဒါ ဒံပူနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ဝိနည်းတစ်ခုလည်း ဒီမှာ ကြုံတုန်းမှတ်ထားလိုက်ပေါ့နော်။ ဒံပူသည် ဘယ်လောက်အတိုထားခွင့်ရှိသလဲဆိုတော့ လက်လေးသစ်အောက်ကို မလျော့ရဘူး။

188
00:20:53,200 --> 00:21:02,470
နောက် အရှည်ကျလို့ရှိရင် လက်ရှစ်သစ်ထက် မပိုစေရဘူး။ ဒါလေးလည်း ဗဟုသုတလေး ကိုယ့်ဘာကိုယ် နှုတ်ထုတ်ထားပေါ့နော်။

189
00:21:02,500 --> 00:21:09,769
ဒီထဲမှာ မပါဘူး။ အဲဒါကြောင့် ဦးဇင်း တချို့ဟာလေးတွေကို ဖြည့်စွက်ပြီး ပြောသွားမယ်။

190
00:21:09,799 --> 00:21:18,170
ပြီးရင် ဒီထဲမှာ ကိုယ်မရှင်းတာလေးတွေရှိရင် ဦးဇင်းပြောတဲ့အခါမှာ သဘောမပေါက်တာလေးတွေရှိရင် ပြန်ပြီးတော့ မေးပေးပါနော်။

191
00:21:18,200 --> 00:21:27,470
အဲဒီတော့ အခု ဒံပူရဲ့ပမာဏကို မှတ်ထားပေါ့။ ဒံပူဆိုတာ ဦးဇင်းတို့ တမာရိုးတို့ ခုနက ဇီးရိုးတို့ အဲဒါလေးတွေကို အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်ပြီးတော့ ဝါးရတာပါ။

192
00:21:27,500 --> 00:21:36,769
အဲတော့ ဘယ်လောက်လောက် ထားရမလဲဆိုတော့ လက်ရှစ်သစ်ထက်လည်း မရှည်စေရဘူး၊ လက်လေးသစ်အောက်လည်းပဲ လျော့မသွားစေရဘူး။

193
00:21:36,799 --> 00:21:45,170
အဲဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဦးဇင်းတို့ ငယ်ငယ်တုန်းကပေါ့နော်။ ဒီပါဠိစာပေတွေ မသင်ခင်တုန်းကပေါ့ သံသယဖြစ်တာ တစ်ခုပေါ့လေ။

194
00:21:45,200 --> 00:21:51,470
တော်တော်များများ စာအုပ်တချို့မှာက ဒံပူကို သွားတိုက်တံလို့ ဘာသာပြန်လိုက်ကြတာကိုး။

195
00:21:51,500 --> 00:21:53,972
ဒံပူကို သွားတိုက်တံလို့ ဘာသာပြန်တော့ ဦးဇင်းတို့က ဘာသံသယဖြစ်သွားသလဲဆိုတော့ အာ ဒါဆိုလို့ရှိရင် ဒီနေ့ခေတ် သွားတိုက်တံတွေက လက်ရှစ်သစ်ထက် ရှည်တယ်လေ။

196
00:21:54,002 --> 00:21:56,670
ဦးဇင်းတို့ တိုင်းကြည့်တယ်ပေါ့နော်။ လက်ဆယ်သစ်လောက်တော့ ရှိတယ်။ ဟာ အဲဒါဆိုရင် ဒီသွားတိုက်တံတွေ မအပ်တော့ဘူးလားပေါ့။

197
00:21:56,700 --> 00:22:01,670
ဦးဇင်းတို့ကနော် သွားတိုက်တံလေး ဖြတ်ရတော့မယ်လို့ ယူဆလိုက်တယ်။

198
00:22:01,700 --> 00:22:06,670
အဲ့ဒါနဲ့ ဦးဇင်းတို့ လက်တစ်သစ် တိုင်းကြည့်တယ်။ တိုင်းကြည့်ပြီးတော့ ပိုနေတဲ့ အပိုင်းကို ဦးဇင်းတို့ ဓားနဲ့ ဖြတ်ပစ်လိုက်ရော။

199
00:22:06,700 --> 00:22:11,670
ဒန်ပူကို ဦးဇင်းတို့က ဖြတ်ပစ်လိုက်ရော။ အဲ့ဒီ သွားတိုက်တံကို ပေါ့နော်။

200
00:22:11,700 --> 00:22:16,670
သွားတိုက်တံကို ဖြတ်ဖြတ်ပြီး ဦးဇင်းတို့ အရင်တုန်းက ကလေးဘဝတုန်းက ကိုရင်ဘဝတုန်းက သုံးဖူးပါတယ်။

201
00:22:16,700 --> 00:22:21,670
နော်။ နောက်ပိုင်း ကြီးလာမှ ပြန်စဉ်းစားတဲ့အခါမှာ အော် ဒန်ပူနဲ့ သွားတိုက်တံ မဆိုင်ဘူးလေ ပေါ့နော်။

202
00:22:21,700 --> 00:22:26,670
အော် ဒန်ပူဆိုတာက သူ့ဟာသူ ဝါးဝါးပြီးတော့ ပလုတ်ကျင်းပြီးတော့ ထွေးရတာ။ သွားတိုက်တံက ဒါ ဒါ brush ပဲ ပေါ့နော်။

203
00:22:26,700 --> 00:22:31,670
ဒါ မဆိုင်ဘူး ပေါ့ဒါ။ အဲ့တော့ အဲ့ဒီ နောက်ပိုင်း အဲ့လို ပါဠိစာတွေ တတ်မြောက်ပြီး နောက်ပိုင်းမှာတော့

204
00:22:31,700 --> 00:22:36,670
ဒီ သွားတိုက်တံကို ဖြတ်ပြီး သုံးတဲ့ အယူအဆကို ဦးဇင်းတို့ စွန့်ပစ်လိုက်ပါတယ်။ မဖြတ်တော့ပါဘူး နော်။

205
00:22:36,700 --> 00:22:41,670
ပကတိအတိုင်းပဲ သုံးတယ် ပေါ့။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သွားတိုက်တံက ဒန်ပူ မဟုတ်ပါဘူး။

206
00:22:41,700 --> 00:22:46,670
အဲ့တော့ ဒန်ပူဆိုတာ တမာရိုးတို့ ဘာတို့ ကို ဝါးရတာ။ အဲ့တော့ ခုနက ဒန်ပူ အကပ်ခံစရာ မလိုဘူး ဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့

207
00:22:46,700 --> 00:22:51,670
အဲ့ဒါက အကယ်၍များ အဲ့ဒီ တမာရိုးကို ဝါးတဲ့အခါမှာ အဖတ်တို့ အရည်တို့က မတော်တဆ ပါးစပ်ထဲကို ဝင်သွားခဲ့ရင်တော့

208
00:22:51,700 --> 00:22:56,670
ဦးဇင်းတို့ အကပ်ခံဖို့ လိုပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဒန်ပူကို တကယ်တော့ အကပ်ခံသင့်တယ်လို့ ဦးဇင်းတို့ ယူဆတယ် ပေါ့နော်။

209
00:22:56,700 --> 00:23:01,670
ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အကယ်၍ ပလုတ်ဘယ်လောက်ပဲ ကျင်းပါတယ် ပြောပြော သွားကြားထဲမှာ အဲ့ဒီ အဖတ်ကလေးတွေ

210
00:23:01,700 --> 00:23:06,670
တမာအမှုန့်ကလေးတွေ အရွက်ကလေး ဒီ အရည်လေးတွေ ကပ်ကျန်ခဲ့မယ်။ ရေသောက်တဲ့အခါမှာ တံတွေးတွေ မျိုချတဲ့အခါမှာ

211
00:23:06,700 --> 00:23:11,670
လည်ချောင်းထဲကို ဝင်သွားမယ်ဆိုရင် ဦးဇင်းတို့ အာပတ်သင့်တော့မှာလေ။

212
00:23:11,700 --> 00:23:16,670
ဒန်ပူကို အကပ်မခံဘဲနဲ့ ဝါးတဲ့အခါမှာ အကယ်၍ မျိုမိသွားရင် အာပတ်သင့်မယ်။ ဒါကြောင့် ဦးဇင်းတို့ ဒန်ပူကိုလည်း အကပ်ခံသင့်တယ် ပေါ့နော်။

213
00:23:16,700 --> 00:23:21,670
ဟို မမျိုချဘူး လုံးဝ မဝင်ပါဘူးလို့ အာမခံရင်တော့ အကပ်ခံစရာ မလိုဘူး ပေါ့။ နော်။

214
00:23:21,700 --> 00:23:26,670
သူက ပါးစပ်ထဲကို မျိုချတဲ့ ဥစ္စာမှ အကပ်ခံရတာ။ မမျိုချရင် အကပ်ခံစရာ မလိုပါဘူး။

215
00:23:26,700 --> 00:23:31,670
ဒါကြောင့် ဦးဇင်းတို့ တချို့ မေးတာလေ ဟို လိမ်းဆေးတွေရော အကပ်ခံဖို့ လိုသလားလို့ တချို့က မေးကြတယ်။

216
00:23:31,700 --> 00:23:36,670
ဒဏ်ကြေလိမ်းဆေးတွေ ဆိုတော့ မျိုချတာ မဟုတ်ဘူးလေ နော်။ သူက မျိုချတာ မဟုတ်တဲ့အတွက်ကြောင့်

217
00:23:36,700 --> 00:23:41,670
ဒဏ် ဒီ လိမ်းဆေးတွေလည်း အကပ်ခံစရာ မလိုပါဘူး။ အဲ့တော့ ဘယ်ဟာတွေကော အကပ်ခံဖို့ လိုသလဲ ဆိုလို့ရှိရင်

218
00:23:41,700 --> 00:23:46,670
ခုန ပါးစပ်ထဲကို ဝင်ပြီး မျိုချရမယ့် ဟာမှသမျှ အားလုံး အကပ်ခံရမယ်။

219
00:23:46,700 --> 00:23:51,670
အဲ့ ရေဆိုတာကတော့ မျိုတော့ မျိုချတာပဲ ဒါပေမဲ့ ရေသည် စားစရာထဲမှာ မပါဘူးလေ။

220
00:23:51,700 --> 00:23:56,370
ရေက စားစရာထဲမှာ မပါတဲ့အတွက်ကြောင့် ဦးဇင်းတို့ ရေကို အကပ်ခံစရာ မလိုတာ နော်။

221
00:23:56,400 --> 00:23:59,380
ကပ်စရာမလိုတဲ့ ပစ္စည်းကို ခွဲလိုက်တဲ့အခါမှာ

222
00:23:59,410 --> 00:24:02,563
ရေကလွဲရင်ပေါ့ ရေမှာလည်း သောက်ရေသန့်ကလွဲရင်ပေါ့နော်။

223
00:24:02,593 --> 00:24:05,402
သောက်ရေသန့်ကလွဲရင် ပါးစပ်ထဲကို မျိုချမိနိုင်တဲ့

224
00:24:05,432 --> 00:24:08,585
မျိုချရမယ့် ဥစ္စာမှန်သမျှ အားလုံးကို အကပ်ခံဖို့လိုတယ်လို့

225
00:24:08,615 --> 00:24:11,424
ဒီလို အကျဉ်းချုပ်ကလေး ဦးဇင်းတို့ မှတ်လို့ရတယ်။

226
00:24:11,454 --> 00:24:14,262
ဒါကြောင့် ကပ်စရာ အကပ်ခံစရာလိုတဲ့ ပစ္စည်းနဲ့

227
00:24:14,292 --> 00:24:17,445
အကပ်ခံစရာမလိုတဲ့ ပစ္စည်းကို ဒီလို ခွဲခြားနားလည်ပါနော်။

228
00:24:17,475 --> 00:24:20,628
အဲ့တော့ ရေ အဲ့ဒါကြောင့် မသန့်ဘူးဆိုရင် ဦးဇင်းတို့ ကပ်ဖို့လိုတယ်ပေါ့နော်။

229
00:24:20,658 --> 00:24:24,327
အကယ်၍ ရေတွေမှာ ဖုန်မှုန့်တွေ ဘာတွေပါရင်တော့ ကပ်ဖို့လိုတယ် ရေက။

230
00:24:24,357 --> 00:24:28,026
ဒါဆို ဦးဇင်းတို့ ဒန်ပူအကြောင်းလေးလည်း နည်းနည်းနားလည်ပါပြီနော် ဒန်ပူ။

231
00:24:28,056 --> 00:24:31,811
ယနေ့အချိန်ထိလည်း တချို့ ဆရာတော်ကြီးများ ဒန်ပူဝါးလေ့ရှိပါတယ်နော်။

232
00:24:31,841 --> 00:24:36,370
ထိုသန့်စင်ကြည်လင်သော သောက်ရေသည် ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်တွင် မပါဝင်သောကြောင့်လည်းကောင်း

233
00:24:36,400 --> 00:24:39,209
ဘာကြောင့် အကပ်ခံစရာမလိုလဲဆိုတော့ သောက်ရေဆိုတာ

234
00:24:39,239 --> 00:24:42,134
ခဲဖွယ်ဘောဇဉ် စားစရာထဲမှာ မပါဘူး။

235
00:24:42,164 --> 00:24:45,833
နောက် ဒန်ပူက စားသောက်ရသော ပစ္စည်းမျိုး မဟုတ်သောကြောင့်လည်းကောင်း

236
00:24:45,863 --> 00:24:49,876
ဒန်ပူဆိုတာ မျိုချရတဲ့ ဥစ္စာမဟုတ်ဘူး ဝါးဝါးပြီးတော့ ထွေးရတဲ့ ဥစ္စာ။

237
00:24:49,906 --> 00:24:54,435
ဒါကြောင့် ပင်ကိုယ်ကပင် အပ်စပ်သော ပစ္စည်းများဖြစ်၍ ကပ်ရန်မလိုခြင်းဖြစ်ပါသည်ဆိုတာနော်။

238
00:24:54,465 --> 00:24:57,618
ဒါ ဒန်ပူနဲ့ ရေကို ကပ်စရာမလိုရခြင်း အကြောင်း။

239
00:24:57,648 --> 00:25:01,317
အဲ့တော့ ရေက ဘာဖြစ်လို့ ကပ်စရာမလိုလဲမေး သန့်စင်ကြည်လင်နေတဲ့အတွက်ကြောင့်

240
00:25:01,347 --> 00:25:04,156
စားဖွယ်ထဲမှာ မပါဘူး ကပ်စရာမလို။

241
00:25:04,186 --> 00:25:07,339
ဒန်ပူကျတော့ မျိုချရတဲ့ ဥစ္စာမဟုတ်လို့ ကပ်စရာမလို။

242
00:25:07,369 --> 00:25:11,382
အကယ်၍ မျိုချရမယ့် ဥစ္စာဖြစ်ခဲ့ရင် မျိုချမိမယ်ဆိုရင် ဦးဇင်းတို့ ကပ်ဖို့လိုတယ်။

243
00:25:11,412 --> 00:25:14,221
အဲ့တော့ ယနေ့ခေတ် သွားတိုက်ဆေးတွေ မေးတယ်ပေါ့။

244
00:25:14,251 --> 00:25:17,059
သွားတိုက်ဆေး အရှင်ဘုရား ကပ်ဖို့လိုသလားပေါ့။

245
00:25:17,089 --> 00:25:20,242
သွားတိုက်ဆေးက တိုက်တိုက်ပြီးတော့ ပလုတ်ကျင်းပြီး ထွေးလိုက်ကြတာကိုး။

246
00:25:20,272 --> 00:25:24,285
ဒါလည်း ခုန ဦးဇင်းပြောသလို အကယ်၍ သွားမှာ ကပ်ကျန်ခဲ့ပြီးတော့

247
00:25:24,315 --> 00:25:27,124
ရေတွေသောက်တဲ့အခါမှာ တံတွေးတွေ မျိုချတဲ့အခါမှာ

248
00:25:27,154 --> 00:25:30,307
ပါသွားမယ်ဆိုလို့ရှိရင်တော့ ဦးဇင်းတို့ ဒါ သွားတိုက်ဆေးလည်းပဲ

249
00:25:30,337 --> 00:25:34,006
အကပ်ခံဖို့ထဲမှာ ပါတယ်ပေါ့နော် ဒကာ ဒကာမတွေ သိဖို့လိုတာပေါ့။

250
00:25:34,036 --> 00:25:39,425
အဲ့တော့ အထက်ပါ ရေနှင့် ဒန်ပူမှတစ်ပါး ကျန်သော ဆွမ်း၊ အသား၊ ငါး၊ ဟင်း၊ မုန့်မျိုးစုံ၊

251
00:25:39,455 --> 00:25:43,468
သစ်သီးမျိုးစုံ၊ ဖျော်ရည်မျိုးစုံနှင့် ဆေးပစ္စည်းမျိုးစုံတို့ကိုကား

252
00:25:43,498 --> 00:25:47,167
ရဟန်းတော်များ အကပ်ခံပြီးမှ ဘုန်းပေးသုံးဆောင်ကောင်းသောကြောင့်

253
00:25:47,197 --> 00:25:51,211
ကပ်ရမည့် ပစ္စည်းများဖြစ်ပါသည်ဆိုတာ ဘယ်ဟာကပ်ရမယ် ဘယ်ဟာမကပ်ရဘူးဆို

254
00:25:51,241 --> 00:25:53,533
ဒီလောက်ဆို ဦးဇင်းတို့ ရှင်းပြီပေါ့နော်။

255
00:25:53,563 --> 00:25:55,033
ဟို လိမ်းဆေးတွေကိုတော့ ဦးဇင်းတို့ မကပ်လည်းရတယ်ပေါ့နော်။

256
00:25:55,063 --> 00:25:56,070
ခုန သောက်စားရတာ မဟုတ်တာဖြစ်တဲ့အတွက်ကြောင့်။

257
00:25:56,100 --> 00:26:02,570
ရထရေဏုမြူဆိုတာ အောက်မှာနော် ရထား၊ ကား၊ လှည်း စသည်တို့ သွားလာခြင်းကြောင့် ထကြွလာသော မြူမှုန့်။

258
00:26:02,600 --> 00:26:09,070
ရထားတွေ သွားတဲ့အခါ ဟို တောရွာတွေမှာဆိုရင် နွားလှည်းတွေ သွားတဲ့အခါမှာ ဖုန်တွေထတယ်။

259
00:26:09,100 --> 00:26:15,570
အဲ့ဒီ ဖုန်မှုန့်မြူသည် ဦးဇင်းတို့ ရထရေဏုမြူလို့ စာပေကျမ်းဂန်ထဲမှာ ခေါ်တယ်။

260
00:26:15,600 --> 00:26:22,070
အဲ့ဒါမျိုးက ဦးဇင်းတို့ အကပ်ခံဖို့ လိုတဲ့အထဲမှာ ပါတာပေါ့။

261
00:26:22,100 --> 00:26:28,570
ဟာ အရှင်ဘုရားကလည်း ကျဉ်းကျဉ်းထဲ ဖုန်မှုန့်ပဲ အကပ်ခံစရာ လိုသလားဆိုတော့ လိုတယ်ပေါ့နော် ဦးဇင်းတို့။

262
00:26:28,600 --> 00:26:35,070
ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဖုန်မှုန့်ဟာလည်း ဦးဇင်းတို့ ဘာဖြစ်လဲဆိုတော့ ဒီ...

263
00:26:35,100 --> 00:26:41,570
သူက ဆွမ်းတွေဘာတွေ စားတဲ့အခါမှာ ရေတွေသောက်တဲ့အခါမှာ အဲ့ဒီ ရေထဲမှာ ဆွမ်းထဲမှာ ဖုန်မှုန့်တွေ ပါသွားပြီဆိုလို့ရှိရင် ဒါ ဦးဇင်းတို့ အကပ်ပျက်သွားတယ်။

264
00:26:41,600 --> 00:26:48,070
အဲ့တော့ အကပ်ခံဖို့ လိုတယ်ပေါ့နော်။ အဲ့ကြောင့် ဦးဇင်းတို့ ဟို နေရောင်ထိုးတဲ့အခါမှာ မြင်ရတဲ့ ဖုန်မှုန့် မဆိုလိုဘူးပေါ့နော်။

265
00:26:48,100 --> 00:26:54,570
ဦးဇင်းတို့ ဒီတိုင်းဆိုရင် ဖုန်တွေကို မမြင်ရဘူး။ အခု အခန်းတွေမှာဆိုလည်း ဦးဇင်းတို့ ဖုန်တွေရှိတယ်။ လမ်းတွေမှာလည်း ဖုန်တွေရှိတယ်။

266
00:26:54,600 --> 00:27:01,070
ဟို နေရောင်ထိုးမှ မြင်ရတယ်ဆိုရင် ပရမာဏုမြူလို့ ခေါ်တယ်။ အရမ်း သိမ်မွေ့သွားပြီ။

267
00:27:01,100 --> 00:27:07,570
အဲ့လိုမျိုး ဒီ နေရောင်ထိုးမှ မြင်ရတဲ့ အမြူမှုန့်ဆိုရင် ဦးဇင်းတို့ အကပ်ခံစရာ မလိုဘူးပေါ့နော်။

268
00:27:07,600 --> 00:27:14,070
ဖုန်ကတော့ ရှိနေတာပဲလေနော်။ အကပ်ခံစရာ မလိုဘူး။ အဲ့တော့ ပကတိမျက်စိနဲ့ မြင်ရတဲ့ ကားသွားတဲ့အခါမှာ ထတဲ့ ဖုန်မှုန့်တွေ အဲ့ဒါမျိုးဆိုရင်တော့ အကပ်ခံရတယ်။

269
00:27:14,100 --> 00:27:20,570
ဒါကြောင့် ဦးဇင်းတို့ ဟို ဆွမ်းတွေဘာတွေ သွားခံတယ်ပေါ့။ ဆွမ်းခံတဲ့အခါမှာ ဟို ရှေးခေတ်တုန်းကဆိုလို့ရှိရင် သပိတ်ဖုံးမပါဘူးလေ။

270
00:27:20,600 --> 00:27:27,070
ဒီခေတ်ကတော့ သပိတ်ဖုံးပါတော့ နည်းနည်း သက်သာတယ်။ သပိတ်ဖုံးမပါဘူး သူက သင်္ကန်းလေးနဲ့ အုပ်အုပ်ပြီး ဆွမ်းခံကြတာ။

271
00:27:27,100 --> 00:27:33,570
အဲ့ဒီအခါမှာ ဦးဇင်းတို့ လမ်းဘေးနားကမှ ဆိုင်ကယ်တွေ သွားမယ်နော်။ ဒါမှမဟုတ် ခုနက နွားလှည်းတွေ သွားမယ်ဆိုရင် ဖုန်တွေ ထလာရော။

272
00:27:33,600 --> 00:27:40,070
အဲ့ဒီဖုန်တွေက သပိတ်ထဲကို ဝင်သွားရော။ အဲ့လိုဆို ဦးဇင်းတို့ ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတော့ ဆွမ်းဆက်ခံလို့ မရတော့ဘူး။

273
00:27:40,100 --> 00:27:46,570
အဲ့ဒါဆို တွေ့တဲ့ လူတစ်ယောက်ယောက်ကို နော် သပိတ်ကို ပြန်ကပ်ပေးပါဆိုတာ ပြန်ကပ်ခိုင်းရမယ် သပိတ်ကို။

274
00:27:46,600 --> 00:27:53,070
ဘာလို့လဲဆိုတော့ သပိတ်ထဲမှာ ဆွမ်းထဲကို ဖုန်တွေ ဝင်သွားပြီ။ ဒါကြောင့် ဦးဇင်းတို့ ဆွမ်းခံသွားတဲ့အခါမှာ သပိတ်ထဲကို ဖုန်ဝင်သွားရင် ပြန်ပြီး အကပ်ခံဖို့ လိုတယ်ပေါ့နော်။

275
00:27:53,100 --> 00:27:55,770
ဒကာ ဒကာမတွေက အဲ့ဒါ သိထားရတယ်နော်။ သောက်ရေထဲသို့ ထို ရထရေဏုမြူ ကျလျှင်ကား သောက်ရေသည်...

276
00:27:55,800 --> 00:28:00,270
အဲ မအပ်တော့ဘူး ဆိုတာနော် ခုနက

277
00:28:00,300 --> 00:28:04,969
သောက်ရေခွက်ထဲမှာ ဖုန်တွေဘာတွေ ကျသွားရင် ဒါ အကပ်ခံဖို့ လိုတယ်။

278
00:28:04,999 --> 00:28:09,869
ဒါကြောင့် ဦးဇင်းတို့ တစ်ခါ စာရေးဖူးပါတယ် ဟို ဝိနည်းနဲ့ ပတ်သက်လာရင်

279
00:28:09,899 --> 00:28:15,070
ဦးဇင်းတို့ မြန်မာနိုင်ငံမှာ နာမည်ကြီးတဲ့ ဟို ခင်မွန်ဆရာတော်ကြီး ဆိုတာ ရှိတယ်နော်။

280
00:28:15,100 --> 00:28:19,770
အင်မတန် ဝိနည်းလေးစားတာ ခင်မွန်ဆရာတော်ကြီး ဆိုတာ။

281
00:28:19,800 --> 00:28:24,270
အဲဒီ ခင်မွန်ဆရာတော်ကြီးက ဘယ်လောက်တောင် ဝိနည်းကုက္ကုစ္စ ဖြစ်လဲဆိုတော့

282
00:28:24,300 --> 00:28:28,970
သူ ဆွမ်းဘုဉ်းပေးတဲ့အခါမှာ ရှေးခေတ်တုန်းက ဟို ကျောင်းတွေက များသောအားဖြင့်

283
00:28:29,000 --> 00:28:33,770
သက္ကယ်ဓနိမိုးကျောင်းတွေ များတာကိုး။ သက္ကယ်ဓနိမိုးကျောင်းတွေ ဆိုတဲ့အခါကျတော့

284
00:28:33,800 --> 00:28:38,270
အဲဒီ ဟို သက္ကယ်ဓနိမိုးတွေက ဘာလဲဆိုတော့ အမှုန်တွေကျတယ် တစ်ခါတလေကျရင်

285
00:28:38,300 --> 00:28:42,870
ပိုးတွေစားပြီးတော့လေ။ အဲဒီအခါကျတော့ ဆရာတော်ကြီးက သံသယဖြစ်တယ်

286
00:28:42,900 --> 00:28:47,169
သူ ဆွမ်းဘုဉ်းပေးနေတဲ့ အချိန်မှာ သူ့သပိတ်ထဲကို ခေါင်မိုးက ဓနိက

287
00:28:47,199 --> 00:28:51,970
အမှုန်တွေကျမယ် ဆိုတာ သံသယရှိတယ် သူက။ သံသယရှိတော့ ဘာလုပ်သလဲဆိုတော့

288
00:28:52,000 --> 00:28:56,770
ခြင်ထောင်ထောင်ပြီး ဆွမ်းဘုဉ်းပေးတယ်တဲ့ နော်။ ခုနက ဆရာတော်ကြီးတွေ

289
00:28:56,800 --> 00:29:01,270
ဝိနည်းနဲ့ ပတ်သက်လာရင် အဲဒီလောက်ထိကို ထူးတာပေါ့နော်။

290
00:29:01,300 --> 00:29:05,970
ဒါ ကြည်ညိုစရာကောင်းတယ်လို့ ပြောရမှာပဲ အစွန်းရောက်တယ်လို့ မပြောရဘူးပေါ့နော်။

291
00:29:06,000 --> 00:29:10,770
တချို့ကတော့ ဟာ ဒီဆရာတော်ကြီး အစွန်းရောက်တယ်လို့ ပြောကောင်းပြောနိုင်တယ်။

292
00:29:10,800 --> 00:29:15,270
မဟုတ်ဘူး ဒါ သူ စွမ်းနိုင်သလောက် ဗုဒ္ဓရဲ့ ဥပဒေကို အတိအကျ လိုက်နာတာ

293
00:29:15,300 --> 00:29:19,869
ဒါ အပြစ်မပြောရဘူးနော် ကြည်ညိုရမှာ ဒါက။

294
00:29:19,899 --> 00:29:24,770
ဟာ ဒီဘုန်းကြီးက အစွန်းရောက်နေတာ ထွင်နေတာပဲ သူများ အထင်ကြီးအောင် လုပ်နေတာပဲလို့

295
00:29:24,800 --> 00:29:29,970
သွားမပြောနဲ့။ ဒါ သူ့သဒ္ဓါတရားအလျောက် ဗုဒ္ဓရဲ့ ဥပဒေကို တိတိကျကျ လိုက်နာတာနော်။

296
00:29:30,000 --> 00:29:34,770
ဒါ အတတ်နိုင်ဆုံး သူ့စွမ်းအားရှိသလောက် လိုက်နာတာ ဒါကို အပြစ်မပြောရဘူး။

297
00:29:34,800 --> 00:29:39,869
ပိုပြီး ဦးဇင်းတို့က ကြည်ညိုရမှာပေါ့နော်။ အဲတော့ ခင်မွန်ဆရာတော်ကြီး ဆိုတာ အဲလို ရှိခဲ့ဖူးတယ်။

298
00:29:39,899 --> 00:29:44,770
ဒါ ဖုန်ကျမှာစိုးလို့ သပိတ်ထဲကိုလေ ခြင်ထောင်ထောင်ပြီး ဆွမ်းဘုဉ်းခဲ့တဲ့

299
00:29:44,800 --> 00:29:49,270
ဒါ ဟို သာသနာမှာ မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ ဥစ္စာလေးတစ်ခုပေါ့။

300
00:29:49,300 --> 00:29:53,970
ဒါကြောင့် ဦးဇင်းတို့ ဒီ ဖုန်မှုန့်တွေနော် ပကတိမျက်စိနဲ့ မြင်ရတဲ့ ဖုန်မှုန့်တွေ

301
00:29:54,000 --> 00:29:55,470
သောက်ရေခွက်ထဲကို ကျသွားရင် ဆွမ်းခွက်ထဲကို ကျသွားရင် ပြန်ကပ်ဖို့ လိုပါတယ်နော်။

302
00:29:55,500 --> 00:29:56,000
ပြန်ကပ်ဖို့ လိုပါတယ်။ ရေစစ်ဖြင့် စစ်ထားသော သောက်ရေ အကပ်ခံရန် မလိုပါ ဆိုတော့။

303
00:29:56,030 --> 00:30:00,970
ရေစစ်တွေ လှူကြတာ။ ဒါလည်း သတိထားစရာ တစ်ခု ဦးဇင်းတို့ ယနေ့ခေတ်

304
00:30:01,000 --> 00:30:06,470
ပရိက္ခရာ ရှစ်ပါး လှူတဲ့အခါမှာ ကလေးကစားစရာ ရေစစ်ကောင်းကောင်း မပါဘူးပေါ့။

305
00:30:06,500 --> 00:30:11,970
ရေစစ်ကောင်းကောင်း မပါဘူး။ ဘာ ဦးဇင်းတို့ ငယ်ငယ်တုန်းက ဘာပါလဲဆိုတော့

306
00:30:12,000 --> 00:30:17,470
ခွက်ကလေးတစ်ခွက် ပါတယ် သေးသေးလေး။ ခွက်ကလေးတစ်ခွက်လေး ဒီ ပလတ်စတစ်ခွက်ကလေးပေါ့။

307
00:30:17,500 --> 00:30:22,970
အပြင်ကနေပြီးတော့ ဘာသုတ်ထားလဲ ငွေရောင်လေးတွေ သုတ်ထားတဲ့ခွက်။

308
00:30:23,000 --> 00:30:28,470
နော် သူက ဓမ္မကရိုဏ်း ရေစစ်ဆိုပြီးတော့ သူတို့က ပြောပြီးတော့ ပရိက္ခရာထဲ ထည့်ထားတာပေါ့။

309
00:30:28,500 --> 00:30:33,970
ဆိုတော့ အဲ့ဒီခွက်က တကယ်တော့ ဘာမှ လုပ်မရတဲ့ ခွက်ပဲ ပလတ်စတစ်ခွက်ကလေးပေါ့။

310
00:30:34,000 --> 00:30:39,470
အဲ့တော့ တကယ်တော့ သူက မေးကြည့်တယ် ဘာလို့ထည့်ထားတာလဲဆိုတော့ ရေစစ်ကိုယ်စား ထည့်ထားတာပေါ့နော်။

311
00:30:39,500 --> 00:30:44,970
အဲ့တော့ ရေစစ်ဆိုတာက ဦးဇင်းတို့ နှစ်မျိုးရှိတယ်ပေါ့။ အခု ယနေ့ခေတ် သုံးနေတဲ့ အဝတ်ရေစစ်နော်။

312
00:30:45,000 --> 00:30:50,470
ဟို လူတွေသုံးနေတဲ့ အဝတ်ရေစစ် တစ်မျိုးရှိတယ်။ နောက် ဓမ္မကရိုဏ်းဆိုတာ တစ်ခုရှိတယ်ပေါ့။

313
00:30:50,500 --> 00:30:55,970
ဓမ္မကရိုဏ်းဆိုတာ အဲ့ဒီခွက်ကိုပဲ နောက်ဖင်ကနေပြီးတော့ သူက အပေါက်ဖောက်

314
00:30:56,000 --> 00:31:01,470
ရှေ့ကနေပြီး အပေါက်ဝကို ဦးဇင်းတို့ အဝတ်ပိတ်စနဲ့ စည်းထားတာ။

315
00:31:01,500 --> 00:31:06,970
အဲ့ဒါကို ဦးဇင်းတို့ စစ်ပြီးသောက်ရတာပေါ့ ဓမ္မကရိုဏ်းခေါ်တယ်။

316
00:31:07,000 --> 00:31:12,470
အဲ့ဒါကို အဲ့ဒီ ဓမ္မကရိုဏ်းကိုယ်စား ယနေ့ခေတ်ကျတော့ မရှိတော့ဘူး။

317
00:31:12,500 --> 00:31:17,970
ဟို ဦးဇင်းတို့ ဇောတိက သင်္ကန်းတိုက်တို့မှာတော့ တစ်ခါတလေ တွေ့မိတယ်ပေါ့။

318
00:31:18,000 --> 00:31:23,470
အဲ့ဒီ ဓမ္မကရိုဏ်း သူတို့ ဒီသင်္ကန်းတိုက်ကနေ ထုတ်တာမျိုးလည်း တွေ့မိတယ်ပေါ့နော်။

319
00:31:23,500 --> 00:31:28,970
တခြား ဓမ္မကရိုဏ်းတွေတော့ မြန်မာနိုင်ငံမှာ သိပ်မတွေ့မိတော့ဘူး။

320
00:31:29,000 --> 00:31:34,470
အဲ့တော့ ရေစစ်က အဲ့လို နှစ်မျိုးရှိတယ်ပေါ့။ အများသုံး အဝတ်ရေစစ် တစ်မျိုးရှိတယ်။

321
00:31:34,500 --> 00:31:39,970
နောက် ခုနက ဓမ္မကရိုဏ်း ရေစစ်တစ်မျိုးရှိတယ်။ အဲ့တော့ နှစ်မျိုးရှိတယ် ရေစစ်ကနော်။

322
00:31:40,000 --> 00:31:48,799
ဘယ်ဟာနဲ့မဆို ဦးဇင်းတို့ စစ်သောက်လို့ရတယ်။ ဒီတော့ ဦးဇင်းတို့ ပရိက္ခရာရှစ်ပါး လှူတဲ့အခါမှာ

323
00:31:48,829 --> 00:31:51,670
အပ်စပ်ခံစရာ လိုတဲ့ မလိုတဲ့ ပစ္စည်းကို ကျွန်တော်တို့ နားလည်သွားပြီဆိုရင်

324
00:31:51,700 --> 00:31:54,570
ဘယ်လိုကပ်ရမလဲဆိုတဲ့ အပိုင်းက ဒုတိယတစ်ပိုင်း ထပ်လာတာပေါ့နော်။

325
00:31:54,600 --> 00:31:55,170
ကပ်ပုံကပ်နည်းက တစ်ပိုင်းလာမယ်။

326
00:31:55,200 --> 00:31:59,370
ကဲ ဦးဇင်းတို့ အဓိက အနှစ်ချုပ် မှတ်ချင်တယ်ဆိုလို့ရှိရင်

327
00:31:59,400 --> 00:32:03,670
ပါးစပ်ထဲကို စားမျိုရတဲ့ ပစ္စည်းမှန်သမျှသည် အကပ်ခံဖို့ လိုတယ်၊

328
00:32:03,700 --> 00:32:07,970
အကပ်မခံလို့ မရဘူးဆိုတာကို အနှစ်ချုပ်လေး မှတ်ထားလိုက်ရင်တော့ ဒါ ရှင်းပါတယ်နော်။

329
00:32:08,000 --> 00:32:11,369
ဒါဆိုရင် ဦးဇင်းတို့ ဘယ်လိုကပ်ရမလဲ၊ ဒီဘက်လာခဲ့ပါဦး၊

330
00:32:11,399 --> 00:32:14,970
စာမျက်နှာ ၁၂ မှာ အားလုံးကြည့်ပါဦး၊ စာမျက်နှာ ၁၂၊

331
00:32:15,000 --> 00:32:19,369
အကပ်မြောက် အင်္ဂါငါးပါးတဲ့၊ ကပ္ပဗုံကန္ဒီ ရှိတယ်နော်။

332
00:32:19,399 --> 00:32:22,670
၁။ ကဲ အားလုံး ပြိုင်တူလေး ဖတ်ကြည့်လိုက်ပါလား ခဏလောက်။

333
00:32:22,700 --> 00:32:27,969
ကပ်မိသူက ကပ်မိပစ္စည်းကို မယူ၍ ရဟန်းဘက်သို့ ဦးတည်၍

334
00:32:27,999 --> 00:32:32,969
ရှေ့သို့ တိုးပေးခြင်း၊ ရှေးရှုလဲဆောင်။

335
00:32:32,999 --> 00:32:37,670
ကပ်မိသူသည် အကပ်ခံရမည့် ရဟန်း၏ နှစ်တောင်ထွာ

336
00:32:37,700 --> 00:32:42,969
တစ်ထွာထက်မက အကွာအဝေး၌ ရောက်နေရခြင်း၊ နှစ်တောင်ထွာရောက်။

337
00:32:42,999 --> 00:32:46,670
အားအလတ်စားရှိသူ တစ်ယောက်တည်း မနိုင်နိုင်သော

338
00:32:46,700 --> 00:32:49,969
ဝတ္ထုပစ္စည်းဖြစ်ရခြင်း၊ မျှတဝတ္ထု။

339
00:32:49,999 --> 00:32:54,670
ကိုယ်ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ကိုယ်နှင့်စပ်သော ကိုင်ထားသော ခွက်စသည်ဖြင့်ဖြစ်စေ၊

340
00:32:54,700 --> 00:32:59,969
လောင်း၍ဖြစ်စေ၊ ဤသုံးမျိုးတွင် တစ်မျိုးမျိုးဖြင့် ကပ်မိသူက ပေးအပ်ခြင်း၊

341
00:32:59,999 --> 00:33:03,969
သုံးခုပေးခြင်း။

342
00:33:03,999 --> 00:33:09,670
ကိုယ်ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ကိုယ်နှင့်စပ်သော ကိုင်ထားသော ခွက်ပန်းကန်စသည်ဖြင့် ခံ၍၊

343
00:33:09,700 --> 00:33:14,969
တိုက်ရိုက်ရှိစေ၊ ဤနှစ်မျိုးတွင် တစ်မျိုးမျိုးဖြင့်

344
00:33:14,999 --> 00:33:21,969
အကပ်ခံရဟန်းက ခံယူရခြင်း၊ ခံခြင်းနှစ်သွယ်။

345
00:33:21,999 --> 00:33:26,670
အဲ့တော့ အင်္ဂါငါးပါးပေါ့။ ကပ်မိသူက ကပ်မိပစ္စည်းကို မယူ၍

346
00:33:26,700 --> 00:33:30,969
ရဟန်းဘက်သို့ ဦးတည်၍ ရှေ့သို့ တိုးပေးခြင်းဆိုတာ

347
00:33:30,999 --> 00:33:35,969
အဓိကကတော့ ရှေ့သို့ တိုးပေးခြင်းဆိုတဲ့ ကိစ္စလေးပဲနော်။

348
00:33:35,999 --> 00:33:41,370
အဲ့တော့ ကပ်မယ့်ဥစ္စာကို မရမယ်၊ မပြီးတော့ ဘုန်းကြီးဘက်ကို တိုးပေးရမယ်။

349
00:33:41,400 --> 00:33:45,969
ဒါ ရှေးရှုလဲဆောင်လို့ ဆောင်ပုဒ်ထဲမှာ ရေးထားတာ။

350
00:33:45,999 --> 00:33:49,670
ဟို မကပ်ဘဲနဲ့ ဟို ပစ္စည်းကိုတော့ မတော့ မထားတယ်ပေါ့နော်၊

351
00:33:49,700 --> 00:33:53,969
ပစ္စည်းကို မထားပြီးတော့ ဟို ဘုန်းကြီးဘက်ကို မတိုးပေးဘူး သူက၊

352
00:33:53,999 --> 00:33:54,870
ဒီတိုင်းပဲ ရပ်နေမယ်ဆိုရင် ဒါ ဘုန်းကြီးက သွားကိုင်လို့ မရဘူး။ ဟုတ်ပြီနော်။

353
00:33:54,900 --> 00:34:00,070
မလိုက်တဲ့ ပစ္စည်းကို ဘုန်းကြီးဘက်ကို တိုးပေးဖို့ လိုသေးတယ်။

354
00:34:00,100 --> 00:34:05,370
ဒါပေမဲ့ ဦးဇင်းတို့ ရှေးရှုလဲဆောင် ဆိုတဲ့ လက္ခဏာနဲ့ ညီမှ။ ဒါ သတိမထားမိကြဘူးနော်။

355
00:34:05,400 --> 00:34:10,670
တော်တော်များများ မလိုက်တယ် ဆို ဘုန်းကြီးက သွားကိုင်လို့ မရဘူးနော်။

356
00:34:10,700 --> 00:34:15,970
မပြီးတော့ ဘာလုပ်ရမလဲ ဘုန်းကြီးဘက်ကိုလည်း တိုးပေးဖို့ လိုသေးတယ်။

357
00:34:16,000 --> 00:34:21,269
ဘယ်လောက်တိုးရမလဲ နည်းနည်းလောက်တိုးရင် ရပြီ။ ဆောင်ပေးလိုက်ရင် ရပြီ သူက။

358
00:34:21,299 --> 00:34:26,569
ဥပမာ ဈေးသည်ပေါ့။ ဈေးသည်ကနေ ခေါင်းပေါ်မှာ ဈေးဗန်းရွက်ထားတယ်။

359
00:34:26,599 --> 00:34:31,870
ရွက်ထားပြီးတော့ သူက ဟို လက်နဲ့မမနိုင်ဘူးလေ။ ခေါင်းပေါ်ရွက်ထားပြီးတော့။

360
00:34:31,900 --> 00:34:37,169
ဘုန်းကြီးဘက်ကို နည်းနည်းလေး ဆောင်ပေးလိုက်တယ်။ အဲ့ဒါဆို ဘုန်းကြီးယူလို့ ရပြီ။

361
00:34:37,199 --> 00:34:42,470
အဲ့ဒါမျိုး။ အဲ့ဒါ ရှေးရှုလဲဆောင် ဆိုတာ မရုံနဲ့ မပြီးဘူးနော်။

362
00:34:42,500 --> 00:34:47,769
ဘုန်းကြီးဘက်ကို နည်းနည်းတော့ ဆောင်ခဲ့ဖို့တော့ လိုသေးတယ်။ ဒါ အဲ့ဒါလေး ဒကာ ဒကာမတွေ သိရမယ်။

363
00:34:47,799 --> 00:34:53,070
မဟုတ်ရင် ဦးဇင်းတို့ ဘုန်းကြီးတွေမှာ အာ ဒါ ကပ်ပြီးပြီကွာ စားလိုက်မယ်ဆို စားလို့ မရဘူး။

364
00:34:53,100 --> 00:34:58,370
အာပတ်သင့်သွားမယ်။ နော်။ အဲ့ဒါ အာပတ်သင့်သွားမယ်။

365
00:34:58,400 --> 00:35:03,669
အဲ့ဒါကြောင့် ရှေးရှုလဲဆောင် ဆိုတာ မရုံနဲ့ မပြီးဘူး ဘုန်းကြီးဘက်ကို နည်းနည်းလေးတော့ ဆောင်ဖို့တော့ လိုသေးတယ်။

366
00:35:03,699 --> 00:35:08,969
နံပါတ်နှစ်က ကပ်မိသူသည် အကပ်ခံရမည့် ရဟန်း၏ နှစ်တောင်ထွာ အတွင်း၌ ရောက်နေခြင်း ဆိုတာ။

367
00:35:08,999 --> 00:35:14,270
ပါဠိလိုကတော့ ဟတ္ထပါသ ဟတ္တပတ်လို့ ပြောကြတာ။ ဟတ္တပတ် ဟတ္တပတ် ဆိုတော့ လက်တစ်ကမ်းလို့ ပြောတာ။

368
00:35:14,300 --> 00:35:19,570
မြန်မာလိုပြောရင် လက်တစ်ကမ်းပေါ့။ လက်တစ်ကမ်းဆိုတာ နှစ်တောင်ထွာ ရှိတယ်။

369
00:35:19,600 --> 00:35:24,870
အဲ့တော့ ကပ်တဲ့သူနဲ့ အကပ်ခံတဲ့ ဘုန်းကြီးသည် ကြားထဲမှာ အကွာအဝေးသည် အားလုံး နှစ်တောင်ထွာ အတွင်းရှိရမယ်။

370
00:35:24,900 --> 00:35:30,169
အဝေးကြီးကနေ လှမ်းပေးတာ လှမ်းပစ်ပေးတာ မလုပ်ရဘူးပေါ့။ နော်။

371
00:35:30,199 --> 00:35:35,469
အဲ့တော့ ကပ်သူနဲ့ အကပ်ခံသူသည် နှစ်တောင်ထွာပဲ ရှိရမယ်။ အဲ့ဒါ နောက်မှာ ဟို တိုင်းပုံတိုင်းနည်းလေး နောက်မှာ ပါပါသေးတယ်နော်။

372
00:35:35,499 --> 00:35:40,770
သေချာ အဲ့မှာ ပြောပါမယ်။ ဘယ်လိုတိုင်းရမလဲ ဒီနှစ်တောင်ထွာ တိုင်းပုံတိုင်းနည်း ရှိသေးတယ်ပေါ့။

373
00:35:40,800 --> 00:35:46,070
နောက်တစ်ခါ နံပါတ်သုံးက အားအလတ်စား ရှိသူ တစ်ယောက်တည်း မြှောက်ချီနိုင်သော ဝတ္ထုပစ္စည်း ဖြစ်ရခြင်း။

374
00:35:46,100 --> 00:35:51,370
ဒါလည်း အရေးကြီးတယ်။ ဟို ဘာလဲဆိုတော့ အကပ်ခံတဲ့ အကပ်တဲ့ ပစ္စည်းက အရမ်းလေးနေလို့ မရဘူး။

375
00:35:51,400 --> 00:35:52,870
ဟို စားအုပ်တွေကို မဆိုလိုဘူး စားရမယ့် ပစ္စည်းကို ပြောနေတာ အခု ဥစ္စာက နော်။

376
00:35:52,900 --> 00:35:54,570
ဟို စာအုပ်စာတမ်းတွေ လေးတာကတော့ ပြဿနာမရှိဘူး။ အဲ့ဒါ အဲ့ဒါတော့ မကပ်လည်းရတယ် ကပ်လည်းရ ပြဿနာမရှိဘူး။

377
00:35:54,600 --> 00:36:00,570
တစ်ယောက်မနိုင်တဲ့ ပစ္စည်းဖြစ်ရမယ်။ အဲ့ထက် လေးသွားလို့ မရဘူး။ အဲ့ထက် သေးတာ ရတယ် နော်။

378
00:36:00,600 --> 00:36:06,570
အဲ့ထက် သေးလို့ရတယ်။ ဒီဥစ္စာက ကြီးရင် မရဘူးဆိုတာ ပြောချင်တာနော်။ အရမ်း လေးလံတဲ့ ပစ္စည်း ဖြစ်ခဲ့ရင်ပေါ့။

379
00:36:06,600 --> 00:36:12,570
လူတစ်ယောက် မနိုင်လောက်တဲ့ ပစ္စည်း ဖြစ်နေမှသာလျှင်လည်း ဒါ ဦးဇင်းတို့ ကပ်လို့ရတဲ့ ပစ္စည်းထဲမှာ ပါပါတယ်။

380
00:36:12,600 --> 00:36:18,570
လူတစ်ယောက် မနိုင်လောက်တဲ့ ပစ္စည်း မဟုတ်ဘူးဆိုရင် ဦးဇင်းတို့ ကပ်လို့မရဘူး။ ခွဲကပ်ရမယ်။ ဥပမာ ဆွမ်းအိုးကြီးတွေ အကြီးကြီးတွေပေါ့နော်။

381
00:36:18,600 --> 00:36:24,570
ဆွမ်းအိုးကြီးတွေ ကပ်ကပ်ကပ်ဆိုတော့ လူလေးငါးဆယ်ယောက် မပြီးတော့ ဘုန်းကြီးကို ကပ်တယ်။ အဲ့ဒါ ကပ်လို့ မရဘူး။

382
00:36:24,600 --> 00:36:30,570
အကပ်မမြောက်ဘူး အဲ့ဒါဆိုလို့ရှိရင်။ အဲ့ဘုန်းပေးရင် အပြစ်ရှိတယ် ဘုန်းကြီးတွေမှာ။ အဲ့ဒါ ဘာလုပ်ရလဲဆိုတော့ အိုးခွဲရမယ်။ ခွဲကပ်ရမယ်။

383
00:36:30,600 --> 00:36:36,570
အိုးတစ်အိုးတည်း မကပ်နဲ့။ နှစ်အိုးလောက် သုံးအိုးလောက် ခွဲပြီးတော့ ကပ်ပေါ့။ အဲ့လိုမျိုး ကပ်ရတာ။

384
00:36:36,600 --> 00:36:42,570
အဲ့တော့ ဒီဟာက ဘယ်လိုနေရာမှာ ပြဿနာဖြစ်လဲဆိုတော့ အိမ်တွေမှာ ဆွမ်းစားပင့်တဲ့အခါ ဦးဇင်းတို့ ပြဿနာရှိတယ်။ စားပွဲဝိုင်း ပြဿနာ။

385
00:36:42,600 --> 00:36:48,570
အဲ့တော့ စားပွဲဝိုင်း သေးသေးလေးနဲ့ ကပ်ရင်တော့ ပြဿနာမရှိဘူးနော်။ အကြီးဖြစ်တဲ့အခါ ဟုတ်တယ်။

386
00:36:48,600 --> 00:36:54,570
အဲ့တော့ လူတစ်ယောက် မမနိုင်လောက်အောင် လေးတဲ့ စားပွဲခုံကြီးတွေ ရှိတယ်။ ဥပမာ စားသောက်ဆိုင်တွေမှာဆိုလည်း တစ်ခါတလေ ဆရာတော်တွေကို ဆွမ်းကပ်တယ်လေ။

387
00:36:54,600 --> 00:37:00,570
စားသောက်ဆိုင်တွေမှာ အဝေးပြေးလမ်းတွေမှာ စားပွဲခုံကြီးတွေ ရှိတယ်။ အဲ့ဒါတွေနဲ့ ကပ်တဲ့အခါကျတော့ ဒီခုံကြီးတွေက မလို့မနိုင်ဘူး တစ်ယောက်တည်း။

388
00:37:00,600 --> 00:37:06,570
အဲ့တော့ တစ်ယောက်တည်း မလို့မနိုင်တဲ့ ခုံ၊ ဟင်းတွေ၊ စားပွဲတွေ ဆို ဖြစ်နေတဲ့အခါကျတော့ ဒါ ကပ်သော်လည်းပဲ ကပ်ရာမမြည်ဘူး။ ကပ်ရာမရောက်ဘူး။

389
00:37:06,600 --> 00:37:12,570
အဲ့ဒါကြောင့် ဦးဇင်းတို့ ဝိနည်းအထူးပြု အလေးပြု ဆရာတော်တွေက အဲ့လိုဆို ဘယ်လိုလုပ်လဲဆိုတော့

390
00:37:12,600 --> 00:37:18,570
တချို့ကလည်း ဟို ဗီဒီယိုမှတ်တမ်း တင်ချင်တယ်၊ ဓာတ်ပုံမှတ်တမ်း တင်ချင်တဲ့အခါကျတော့ မိသားစုလိုက် ကပ်ချင်သေးတာကိုး။ အဲ့တော့ ကပ်လိုက် ကိစ္စမရှိဘူး။

391
00:37:18,600 --> 00:37:24,570
အဲ့တော့ မိသားစုလိုက် ခုံကို ဝိုင်းကိုင်ပြီးတော့ ကပ်။ ပြီးရင် နောက်တစ်ခါ ဝိနည်းတော်အရ တစ်ခွက်ချင်း ပြန်ကပ်။

392
00:37:24,600 --> 00:37:30,570
ဟုတ်ပြီနော်။ ဒါ အကုန်မှတ်ထားရမှာ။ မိမိတို့ အိမ်တွေမှာ ဒါ ဗုဒ္ဓဘာသာ ဒကာ ဒကာမတွေက ဆရာတော်တွေကို ဆွမ်းစားပင့်တဲ့အခါမှာ

393
00:37:30,600 --> 00:37:36,570
မိသားစုလိုက် မှတ်တမ်းတင်ချင်တယ်ဆို ခုံလိုက်ကပ်၊ ပြီးလို့ရှိရင် တစ်ခွက်ချင်းလည်း ပြန်ကပ်ပေး။

394
00:37:36,600 --> 00:37:42,570
နော် ဒါ ဒကာ ဒကာမတွေဘက်က နားလည်ရမှာလေ။ အဲ့တော့ ဆရာတော်တွေက အားနာလို့ ပြောချင်မှ ပြောမှာလေ။

395
00:37:42,600 --> 00:37:48,570
ဘာလို့ဆို အခါတိုင်း အားနာတယ်၊ လူပရိသတ်အလယ်မှာဆိုတော့ ဟို ပြောချင်မှ ပြောဖြစ်မှာ။ ကိုယ်က အလိုက်သိရမယ်။

396
00:37:48,600 --> 00:37:54,270
အဲ့တော့ အလိုက်သိရမယ်။ အဲ့တော့ ခုံစားပွဲ ဖြစ်နိုင်လို့ရှိရင် စားပွဲခုံ သေးသေးလေးနဲ့ ကပ်ရင်လည်း ကပ်။ အကြီးနဲ့ ကပ်မယ်ဆိုရင်လည်း ကိစ္စမရှိဘူး။ တစ်ခွက်ချင်း ပြန်ကပ်ပေးရမယ်နော်။

397
00:37:54,300 --> 00:37:58,770
စားပွဲခုံခင်းတွေ ရှိတာလေ။

398
00:37:58,800 --> 00:38:03,469
စားပွဲခုံပေါ်မှာ ဦးဇင်းတို့ စားပွဲခုံခင်းတွေ ခင်းထားတယ်၊ တွဲကျနေတယ်။

399
00:38:03,499 --> 00:38:08,770
အဲဒါကို တချို့က ဟို စားပွဲခုံခင်း လွတ်အောင် မရမှာလားလို့ မေးကြတယ်။

400
00:38:08,800 --> 00:38:15,070
အဲဒါလည်း မဆိုင်ဘူးပေါ့၊ ခုန အဓိက ရှေးရှုဆောင်ဆိုတဲ့ လက္ခဏာထဲမှာ ပါဖို့ အဓိကပဲလေ။

401
00:38:15,100 --> 00:38:20,469
အဲတော့ လွတ်စရာ မလိုဘူး၊ လက်တွေ့ စာပေထဲမှာ ဟို ကလေးလေး ကိုရင်လေးတစ်ပါးက

402
00:38:20,499 --> 00:38:25,770
ဘုန်းကြီးတစ်ပါးကို ယာဂုကပ်မယ်၊ ဟို ဆန်ပြုတ်ကပ်မယ်ပေါ့။

403
00:38:25,800 --> 00:38:32,069
အဲတော့ ဆန်ပြုတ်အိုးက သူက သူက ပူတယ်၊ ပူတော့ မလို့ အဆင်မပြေဘူး။

404
00:38:32,099 --> 00:38:38,470
ဟို တစ်ယောက်တည်း မလို့ ကောင်းကောင်းနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက ပူတဲ့အခါကျတော့ မလို့ အဆင်မပြေဘူး။

405
00:38:38,500 --> 00:38:44,770
အဲတော့ ကိုရင်က ဘုန်းကြီးဘက်ကို လှိမ့်ပြီးကပ်တာ သူက၊ သဘောပေါက်လား မသိဘူး။

406
00:38:44,800 --> 00:38:51,069
ဒီအိုးကို သူက ဘုန်းကြီးဘက်ကို တွန်းပေးလိုက်တယ်၊ ဘုန်းကြီးက လက်ကလေး ခံထားလိုက်တယ်ဆိုတာ ရတယ် သူက။

407
00:38:51,099 --> 00:38:56,470
ဆိုလိုတာ မြှောက်မှ မဟုတ်ဘူး၊ အဓိက ရှေးရှုဆောင်ဆိုတာ သဘောပေါက်လား မသိဘူးနော်။

408
00:38:56,500 --> 00:39:01,770
ဘုန်းကြီးဘက်ကို တွန်းလိုက်ဖို့ အဓိက၊ ရောက်သွားဖို့ အဓိကပဲ။

409
00:39:01,800 --> 00:39:07,069
ဒါကြောင့် ဦးဇင်းတို့ ဟို မခြင်း မမခြင်းဆိုတာလည်း အဓိက မကျသေးဘူးနော်။

410
00:39:07,099 --> 00:39:12,470
အဓိက ဘုန်းကြီးဘက်ကို ရှေးရှုဆောင်ဖို့က အဓိက၊ ဟုတ်ပြီနော် အဲဒါလေး အရေးကြီးတယ်။

411
00:39:12,500 --> 00:39:17,770
အဲဒါကြောင့် ဟို မြေကြီးနဲ့ လွတ်မလား၊ လွတ်ရမှာလားလို့ မေးစရာရှိလို့ ဦးဇင်းက ပြောလိုက်တာ။

412
00:39:17,800 --> 00:39:24,069
အဲဒါကြောင့် မြေကြီးမှာ လွတ်နေမှ မဟုတ်ဘူးပေါ့နော်၊ ထိပြီးတော့ ဘုန်းကြီးဘက်ကို တွန်းကပ်လိုက်ရင်လည်း ရတယ်။

413
00:39:24,099 --> 00:39:29,470
နောက် နံပါတ် ဘယ်လောက် ခုန နံပါတ် ဘယ်လောက် သုံးလား၊ သုံးပြီးသွားပြီနော်။

414
00:39:29,500 --> 00:39:35,770
နံပါတ် သုံး အားအလတ်စားရှိသူ တစ်ယောက်တည်း မြှောက်ချီနိုင်သော ဝတ္ထုပစ္စည်း ဖြစ်ရခြင်း။

415
00:39:35,800 --> 00:39:42,069
နံပါတ် လေးက ကိုယ်ဖြင့် ဖြစ်စေ ဒါ တစ်ချက်ပေါ့၊ နောက် ကိုယ်နှင့် ဆက်သော

416
00:39:42,099 --> 00:39:47,470
ဆက်သောဆိုတာကို မရှင်းမှာစိုးလို့ ကိုယ်ကိုင်ထား ထိထားသော ခွက်စသည်ဖြင့် ဖြစ်စေ။

417
00:39:47,500 --> 00:39:52,770
နောက် လောင်းခဲ့၍ ဖြစ်စေ ဤသုံးမျိုးတွင် တစ်မျိုးမျိုးဖြင့် ကပ်မည့်သူက ပေးရခြင်း။

418
00:39:52,800 --> 00:39:53,970
အဲတော့ ကပ်နည်း သုံးမျိုး ရှိတယ်နော်၊ ဟို တိုက်ရိုက်ကိုလေ လက်နဲ့ကိုင်ပြီးတော့ သပိတ်ထဲကို လောင်းထည့်တာ တစ်ခု။

419
00:39:54,000 --> 00:39:58,805
ကိုယ်နဲ့ ထိထားတဲ့ ပစ္စည်း နော်။ ကိုယ်နဲ့ ထိထားတဲ့ ပစ္စည်း ဖြစ်တဲ့အတွက် ကပ်လို့ရတယ်။

420
00:39:58,835 --> 00:40:03,816
အဲဒါ လင်ဗန်းတွေနဲ့ ကပ်လို့ရတယ်၊ ပန်းကန်ပြားတွေနဲ့ ကပ်လို့ရတယ် နော်။ ကပ်လို့ရတယ်။

421
00:40:03,846 --> 00:40:08,739
အဲတော့ ကပ်တာက သုံးမျိုးရှိတယ်ပေါ့။ အဲတော့ ကိုယ်နဲ့ တိုက်ရိုက်ကပ်လည်း ရတယ်၊

422
00:40:08,769 --> 00:40:13,750
နော် ဟို လက်အိတ်တွေဘာတွေနဲ့ ကပ်လည်း ရတယ်၊ မရှိ ကိစ္စမရှိဘူး။ လင်ဗန်းနဲ့ ကပ်လည်း ရတယ်။

423
00:40:13,780 --> 00:40:18,673
တစ်ခါတလေကျ ဦးဇင်း ဒီလိုတောင် ရှိသေးတယ်လေ။ ဟိုမှာ ဘုန်းကြီးက သစ်ပင်အောက်မှာ ရှိတယ်။

424
00:40:18,703 --> 00:40:23,860
ဒကာက သစ်ပင်အပေါ်မှာ ရှိတယ်။ အဲတော့ အပေါ်မှာ သစ်ပင်အပေါ်မှာ သရက်သီးခူးနေတယ်၊ မာလကာသီးခူးနေတယ်။

425
00:40:23,890 --> 00:40:28,695
ဘုန်းကြီးက အောက်ရောက်နေတော့ ငါ့လည်း သရက်သီး လှူကွာ ဆိုတော့ ဘုန်းကြီးက အောက်ရောက်နေတော့

426
00:40:28,725 --> 00:40:33,707
ဒကာ အောက်မဆင်းတော့ အပေါ်ကနေ ပစ်ချတယ်။ ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒကာနဲ့ ဘုန်းကြီးသည်

427
00:40:33,737 --> 00:40:38,806
နှစ်တောင်ထွာ အတွင်းမှာပဲ ရှိနေရမယ်။ ပေါ်လားမသိဘူး။ ဒကာက သစ်ပင်အပေါ်မှာ၊ ဘုန်းကြီးက သစ်ပင်အောက်မှာ။

428
00:40:38,836 --> 00:40:43,641
အဲတော့ အပေါ်ကနေ ဒကာကြီးက ဘုန်းကြီးအောက်ကို ပစ်ချတယ် သူက။

429
00:40:43,671 --> 00:40:48,652
ပစ်ချတဲ့အခါမှာ ဒကာနဲ့ ဘုန်းကြီး အကွာအဝေးသည် နှစ်တောင်ထွာ အတွင်းဆိုရင် အဲဒါ အကပ်ပြီးသား ဖြစ်သွားတယ်။

430
00:40:48,682 --> 00:40:53,575
ဟိုး အပေါ်ထိပ်ကတော့ မရဘူးပေါ့နော်။ အရမ်းကြီး ဝေးရင်တော့ မရဘူး။ နှစ်တောင်ထွာ။

431
00:40:53,605 --> 00:40:58,586
အေး ဟုတ်တယ်၊ နှစ်တောင်ထွာ အတွင်းမှာ ဆိုလို့ရှိရင် ဒါ ဦးဇင်းတို့ အပေါ်ကနေ ပစ်ချခြင်းကလည်း ဒါ အကပ်ထဲမှာ ပါတာပေါ့။

432
00:40:58,616 --> 00:41:03,597
အဲတော့ ဘယ်လိုကပ်လဲဆိုတော့ ခုန နံပါတ် ၃ လောင်းငဲ့၍ ဖြစ်စေ ဆိုတာလေ။

433
00:41:03,627 --> 00:41:08,696
အဲဒီ လောင်းငဲ့၍ ဖြစ်စေ ထဲမှာ အဲဒါ ပါသွားတာပေါ့။ လွှတ်ချပြီးတော့ ကပ်တာပေါ့နော်။ လွှတ်ချပြီး ကပ်တာ။

434
00:41:08,726 --> 00:41:13,532
တစ်ခါတလေ ကြားထဲမှာ အုတ်တံတိုင်းကြီး ခြားနေတယ်။ ဟို အုတ်တံတိုင်းရဲ့ ဟိုဘက်ခြမ်းမှာ ဘုန်းကြီး၊

435
00:41:13,562 --> 00:41:18,543
အုတ်တံတိုင်းရဲ့ ဟိုဘက်ခြမ်းမှာ ဒကာ။ ကြားထဲမှာ နှစ်တောင်ထွာ အတွင်းပဲ ရှိတယ်။ တံတိုင်းကွာတယ်။

436
00:41:18,573 --> 00:41:23,642
အဲတော့ ဒကာကနေပြီးတော့ အုတ်တံတိုင်း ဟိုဘက်ကို ပစ်ချလိုက်တယ်။ ဘုန်းကြီးက ဒီဘက်ကနေ ဖမ်းထားရတယ် သူက။

437
00:41:23,672 --> 00:41:28,741
ဟုတ်ပြီနော်။ အဲတော့ နှစ်တောင်ထွာ ရှိနေဖို့က အဓိကပဲ။ အဲလိုလည်း ကပ်လို့ရတယ်လို့ ပြောပြတာနော်။

438
00:41:28,771 --> 00:41:33,752
ဒါ လောင်းငဲ့၍ ကပ်ခြင်းဆိုတဲ့ ထဲမှာ အဲဒါ ပါတယ်နော်။ ဟို လက်ကနေ လွှတ်ချပြီး ကပ်တဲ့ စနစ်ပေါ့။

439
00:41:33,782 --> 00:41:38,763
ဒါဆို အဲဒါ ကပ်တာ သုံးခု ရပြီနော်။ ကိုယ်နဲ့ တိုက်ရိုက်ကပ်တာ ရှိတယ်။

440
00:41:38,793 --> 00:41:43,862
ကိုယ်နဲ့ ထိစပ်ပြီးတော့ လင်ဗန်းတို့ ဘာတို့နဲ့ ကပ်တာ ရှိတယ်။ နောက် လွှတ်ချပြီးတော့ ကပ်တာ ရှိတယ်နော်။

441
00:41:43,892 --> 00:41:48,961
အဲတော့ ကပ်တာ သုံးမျိုး ရှိပါတယ်နော်။ နောက်တစ်ခါ ဦးဇင်းတို့ နံပါတ် ၅ က

442
00:41:48,991 --> 00:41:50,972
ကိုယ်ဖြင့် ဖြစ်စေ၊ ကိုယ်နှင့် စပ်သော ကိုင်ထားသော ခွက်၊ တုတ် စသည်ဖြင့် ခံ၍ တိုး၍ ထိ၍ ဖြစ်စေ။

443
00:41:51,002 --> 00:41:53,670
ဤနှစ်မျိုးတွင် တစ်မျိုးမျိုးဖြင့် အကပ်ခံသော ရဟန်းက ခံယူခြင်း။ အဲတော့ အကပ်ခံ...

444
00:41:53,700 --> 00:41:58,870
အကပ်ခံတဲ့ ရဟန်းဘက်က နှစ်မျိုးရတယ်ဆိုတာ။

445
00:41:58,900 --> 00:42:04,170
ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ တိုက်ရိုက် လက်ဝါးတွေဘာတွေနဲ့ တိုက်ရိုက်အကပ်ခံလို့ရတယ်။

446
00:42:04,200 --> 00:42:09,470
လက်တို့ ခြေထောက်တို့နဲ့လည်း ရတယ်နော် ဘာမှမဖြစ်ဘူး။

447
00:42:09,500 --> 00:42:13,869
ခြေထောက်နဲ့လည်းရတယ် လက်နဲ့လည်းရတယ်။

448
00:42:13,899 --> 00:42:19,170
အဲ နောက်တစ်ခါ လက်နဲ့မဟုတ်ဘဲ သပိတ်နဲ့ လင်ဗန်းနဲ့ တောင်ဝှေးနဲ့ ထိတယ်။

449
00:42:19,200 --> 00:42:24,470
ဟုတ်တယ်မလား။ လာကပ်တာကို ကိုယ်က လက်နဲ့မထိတော့ဘူး တောင်ဝှေးလေးနဲ့ ထိလိုက်တယ်။

450
00:42:24,500 --> 00:42:28,870
အဲ ရတယ်။ တစ်ဆင့်ခံလိုက် ဆိုတာ တစ်ဆင့်ခံလိုက်ရတယ်လို့ ပြောချင်တာ။

451
00:42:28,900 --> 00:42:34,170
ဘုန်းကြီး လက်နဲ့ အသားနဲ့ ထိမှမဟုတ်ဘူး တစ်ဆင့်ခံထိလည်း ရတယ်။

452
00:42:34,200 --> 00:42:39,469
ဥပမာ ဘုန်းကြီးက ယပ်တောင်ကိုင်ထားတယ် ယပ်တောင်နဲ့ လိုက်ထိလိုက်တယ် ရတယ်။

453
00:42:39,499 --> 00:42:43,870
အဲဒါကို ကိုယ်နှင့် ထိစပ်သော ခွက်၊ တုတ် စသည်ဖြင့် ခံ၍ တိုး၍ထိသည်ဖြစ်စေပေါ့နော်။

454
00:42:43,900 --> 00:42:49,170
အဲဒါကြောင့် အသားနဲ့ တိုက်ရိုက်ထိ အကပ်ခံလည်းရတယ်၊ တစ်ဆင့်ခံပြီး

455
00:42:49,200 --> 00:42:54,469
သပိတ်တို့ ခွက်တို့ တုတ်တို့ ယပ်တောင်တို့ တစ်ခုခုနဲ့ ခံပြီး အကပ်ခံလည်း ရတယ်ပေါ့။

456
00:42:54,499 --> 00:42:58,870
အဲတော့ ကပ်တဲ့သူဘက်ကကျတော့ သုံးချက်၊ အကပ်ခံတဲ့ ရဟန်းဘက်ကတော့ နှစ်ချက်။

457
00:42:58,900 --> 00:43:04,170
ကိုယ်နဲ့အကပ်ခံတာရယ် ကိုယ်နဲ့ဆက်စပ်ပြီးတော့ အကပ်ခံတာရယ်နော်။

458
00:43:04,200 --> 00:43:09,469
ခုနက ဒကာလေး ဦးဇင်းကိုမှ သူ လင်ဗန်းနဲ့ ကပ်လိုက်တယ်။

459
00:43:09,499 --> 00:43:13,870
အဲ သူ့ဘက်က ဆိုလို့ရှိရင် ဒါဘာလဲဆိုတော့ ကိုယ်နဲ့ထိစပ်နေတဲ့ ဥစ္စာ။

460
00:43:13,900 --> 00:43:19,170
အဲ ဦးဇင်းဘက်ကကျတော့ လက်ဝါးနဲ့ ခံလိုက်တာဆိုတော့ ကိုယ်နဲ့အကပ်ခံတာ။

461
00:43:19,200 --> 00:43:24,469
အဲဒါမျိုး။ အဲတော့ ကပ်သူဘက်က သုံးမျိုး အကပ်ခံသူဘက်က နှစ်မျိုး။

462
00:43:24,499 --> 00:43:28,870
ကြိုက်သလို ပြောလို့ရတယ်။ မကပ်တဲ့သူက ကိုယ်နဲ့တိုက်ရိုက်ကပ်မယ်။

463
00:43:28,900 --> 00:43:34,170
ဘုန်းကြီးကလည်း ကိုယ်နဲ့တိုက်ရိုက်အကပ်ခံမယ် လက်ဝါးနဲ့ခံမယ် ရတယ်။

464
00:43:34,200 --> 00:43:39,469
ကပ်သူက ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ တိုက်ရိုက်ကပ်တယ် ဘုန်းကြီးက တစ်ခုခုကြားခံပြီး အကပ်ခံမယ်။

465
00:43:39,499 --> 00:43:43,870
သပိတ်နဲ့ ပန်းကန်နဲ့ အကပ်ခံမယ် ရတယ်။ နောက်တစ်ခု ကပ်သူဘက်က

466
00:43:43,900 --> 00:43:49,170
ဦးဇင်းတို့ တစ်ဆင့်ခံပြီးတော့ ဥပမာ ဇွန်းနဲ့ ပန်းကန်နဲ့ လင်ဗန်းနဲ့ ကပ်မယ်။

467
00:43:49,200 --> 00:43:50,672
ဘုန်းကြီးက လက်နဲ့အကပ်ခံမယ် ရတယ်နော်။ အဲတော့ တစ်ခုခုကြားခံ

468
00:43:50,702 --> 00:43:53,370
ဟိုတစ်ခုခုခံပြီးကပ်လည်း ရတယ်နော် အဲဒါမျိုးရတာပေါ့။

469
00:43:53,400 --> 00:43:58,370
တစ်ခုခု ချို့ယွင်းခဲ့ရင် အကပ်မမြောက်တော့ဘူးနော်။ အဲ့တော့ ခုနက ဦးဇင်းပြောသလို နံပါတ်တစ် အင်္ဂါ

470
00:43:58,400 --> 00:44:03,370
မတော့ မလိုက်တယ် ဘုန်းကြီးဘက်ကို တိုးမပေးဘူးဆိုရင် ဘုန်းကြီးက သွားကိုင်လို့ မရဘူး။

471
00:44:03,400 --> 00:44:08,370
ဒါဆိုရင် နံပါတ်တစ် အင်္ဂါ ချို့ယွင်းသွားပြီ။ နံပါတ်နှစ် အဝေးကနေ လှမ်းကပ်တယ်

472
00:44:08,400 --> 00:44:13,370
တစ်ခါတစ်လေကျရင် ဟို မမီမကိုင်နဲ့ လှမ်းကပ်တာမျိုးတွေ ရှိတယ်လေ။ အဲ့ဒါ သတိထားရမှာက အဲ့ခုံဝိုင်းနဲ့ ကပ်တဲ့အခါ သတိထား။

473
00:44:13,400 --> 00:44:18,370
ဘုန်းကြီးက ဒီဘက်ခြမ်းမှာ နေတယ်၊ ဒကာဒကာမက ဟိုဘက်ခြမ်းက လှမ်းကပ်တယ်၊ ကြားမှာ စားပွဲခုံကြီး ခြားနေတယ်။

474
00:44:18,400 --> 00:44:23,370
အဲ့တော့ စားပွဲခုံ ကြားမှာ ဘယ်လောက် ဝေးသလဲ ဖတ်ကြည့်ရမယ်။ သဘောလား။

475
00:44:23,400 --> 00:44:28,370
အဲ့ဒါကြောင့် ဦးဇင်းတို့ စားပွဲခုံဝိုင်းနဲ့ ကပ်တဲ့အခါမှာ တစ်ယောက်ယောက်က ဘုန်းကြီးနားမှာ ကိုင်ဖို့ လိုတယ်။

476
00:44:28,400 --> 00:44:33,370
သဘောလား မသိဘူး။ စားပွဲမှာ ဘုန်းကြီးက ဒီဘက်က နေတယ်၊ ဒကာဒကာမတွေက ဟိုဘက်ခြမ်းက နေတယ်။

477
00:44:33,400 --> 00:44:38,370
အဲ့တော့ ကြားမှာ စားပွဲခုံကြီး တစ်ခုလုံး ခြားနေတယ်ဆိုတော့ အဆင်မပြေဘူး၊ တော်တော် ဝေးသွားမယ်။

478
00:44:38,400 --> 00:44:43,370
စားပွဲခုံ ကြီးရင် ပြောတာလေ၊ ငယ်ရင်တော့ ပြဿနာ မရှိဘူး။ အဲ့တော့ အဲ့အခါကျ ဒကာတစ်ယောက်ယောက်က ဒကာမတစ်ယောက်ယောက်က ဘုန်းကြီးရဲ့ ဒီဘက် အနားလောက်ကိုတော့ ကပ်ဖို့ လိုလာတယ်။

479
00:44:43,400 --> 00:44:48,370
အဲ့ဒီ လူငါးယောက် ကပ်တယ်ဆိုရင် တစ်ယောက်က ကပ်ထားတယ်ဆိုရင် ရတယ်။

480
00:44:48,400 --> 00:44:53,370
သူက ငါးယောက်လုံးက ဘုန်းကြီးနားမှာ နီးစရာတော့ မလိုဘူးပေါ့။ ဟုတ်တယ်၊ နှစ်တောင်အတွင်းမှာ ငါးယောက်လုံး ဝင်စရာ မလိုဘူးနော်။

481
00:44:53,400 --> 00:44:58,370
ငါးယောက် မကပ်တယ်ဆိုရင် တစ်ယောက်က ဝင်သွားရင် ရပြီ။ ဒါဆို နံပါတ်လေးက ဦးဇင်းတို့ နောက်ခဏက သုံးခု ပေးခြင်း ပေးပုံပေးနည်း သုံးမျိုး ရှိတယ်။

482
00:44:58,400 --> 00:45:03,370
နံပါတ်ငါးကျတော့ အလှူခံတဲ့ ရဟန်းက နှစ်ပါး ရှိတယ်ပေါ့နော်။ အဲ့တော့ အဲ့ဒါလေးကို အောက်မှာ ဆောင်ပုဒ်ကလေး လုပ်ထားပါတယ်။

483
00:45:03,400 --> 00:45:08,370
ကဲ အားလုံး ဆိုလိုက်ပါဦး။ ရှေးရှုလည်းဆောင်၊ နှစ်တောင်သာရောက်၊ မြှောက်နိုင်ဖွေစု၊ သုံးခုပေးခြင်း၊ ခံခြင်းနှစ်လျော်၊ ကပ်ခံမြော်၊ မှတ်လော့ အင်္ဂါ ငါးပါးစီ။

484
00:45:08,400 --> 00:45:13,370
အဲ့ဒါဆိုရင် ဒီ အင်္ဂါငါးပါး နည်းနည်း ရှင်းပါလိမ့်မယ်။ အောက်မှာ နည်းနည်းလေး ဆက်ကြည့်ရအောင်ပါ။ နည်းနည်း ပြောစရာလေးတွေ ရှိသေးတယ်။

485
00:45:13,400 --> 00:45:18,370
ဤအချက် ငါးချက်နှင့် ပြည့်စုံမှ ဆက်ကပ်မှု အထမြောက်၍ ရဟန်းတော်များ ဘုန်းပေး သုံးဆောင်ကောင်းပါသည်။

486
00:45:18,400 --> 00:45:23,370
ဤငါးပါး ချို့ယွင်းစွာ ဆက်ကပ်ခြင်းသည် အထမမြောက်သော ကပ်ခြင်းဖြစ်၊ အဲ့တော့ ကပ်သော်လည်း ကပ်ရာမရောက်တော့ဘူး။

487
00:45:23,400 --> 00:45:28,370
အာ ကပ်ပြီးပြီ ဆိုပြီးတော့ ဘုန်းကြီးက ဘုန်းပေးတတ်တယ်၊ မရဘူးပေါ့နော်။

488
00:45:28,400 --> 00:45:33,370
ထိုအကပ်မမြောက်သော ပစ္စည်းကို ဘုန်းပေးမိပါက လုံးဝ မဆက်ကပ်ရသေးသော ပစ္စည်းကို ဘုန်းပေးသကဲ့သို့ပင် ပါစိတ်ခေါ် အာပတ် အပြစ်သင့်လေသည်။

489
00:45:33,400 --> 00:45:38,370
အဲ့ဒါမျိုး ဖြစ်တယ်။ အဲ့ကြောင့် တပည့် ဒကာဒကာမတွေ လိမ္မာဖို့ လိုတယ်။

490
00:45:38,400 --> 00:45:43,370
မလိမ္မာတော့ ဆရာတော်တွေမှာ အာပတ်သင့်သွားတယ်။ ဆရာတော်တွေကတော့ ပြောချင်မှ ပြောမှာလေ၊ ကိုယ်က သိထားရမှာ။

491
00:45:43,400 --> 00:45:51,800
အဲ့တော့ ကိုယ်က အဲ့ကြောင့် ကပ္ပိယကာရက သင်တန်းဆိုတာ ဆရာတော်တွေ အာပတ်မသင့်အောင် ကူညီတာ။

492
00:45:53,100 --> 00:45:57,270
ကူညီတာ နော် ကူညီတာ။

493
00:45:57,300 --> 00:46:02,570
တစ်ခါတစ်ခါကျတော့ ဒကာမတွေက ဘာဖြစ်လဲ အမျိုးသမီးဆိုတော့ ရှေ့မတိုးရဲဘူးလေ ဆရာတော်တွေအနားကို။

494
00:46:02,600 --> 00:46:07,870
တခြားအချိန်မှာ မတိုးရင် ပြဿနာမရှိဘူး ဆွမ်းကပ်တဲ့အချိန်မှာတော့ တိုးကိုတိုးရမှာ အားနာလို့မရဘူး။

495
00:46:07,900 --> 00:46:12,269
ဘာလို့လဲဆိုတော့ အကပ်မြောက်တာက နှစ်တောင်ထွာအတွင်း ဝင်မှကပ်ရမှာကိုး။

496
00:46:12,299 --> 00:46:17,570
အဲ့ဒါ ဆရာတော်တွေကလည်း အမျိုးသမီးဆိုတော့ ဒကာမကြီး ရှေ့တိုးဆိုရင် အထင်လွဲမှာလည်း ကြောက်ရသေးတယ်လေ။

497
00:46:17,600 --> 00:46:22,870
ဟုတ်လား ဒကာမကြီး ရှေ့တိုး ရှေ့တိုးဆိုတော့ တစ်မျိုးထင်သွားမှာပေါ့ အဲ့တော့ ဆရာတော်ကလည်း မပြောချင်တော့ဘူး။

498
00:46:22,900 --> 00:46:28,170
အဲ့ဒါမျိုးတွေရှိတယ် အဲ့ဒါကြောင့် အလိုက်သိသိနဲ့ ကိုယ်က အနီးနားကပ်ပြီးတော့ ကပ်ကိုကပ်ရမှာ နော်။

499
00:46:28,200 --> 00:46:33,469
ထို့ကြောင့် ဒါယကာများ သည် ဤစက္ကန့်နည်းများကို သိထားရန် လိုအပ်ပါသည် ။

500
00:46:33,499 --> 00:46:38,770
ဖော်ပြခဲ့သော အချက် ၅ ချက်တွင် ကပ်မည့်သူသည် အကပ်ခံမည့်ရဟန်း၏ နှစ်တောင်ထွာ ဟတ္ထပါသ်အတွင်း၌။

501
00:46:38,800 --> 00:46:44,070
ရောက်နေခြင်းဟူသော အချက်သည် အလှူရှင်များ အထူးသတိထားရမည့် အချက်ဖြစ်သည် နော် ခုနက ဦးဇင်းပြောတာ။

502
00:46:44,100 --> 00:46:49,369
လူတွေ သတိထားစရာ အချက်ပဲ ရှေ့တိုးကပ်ရမယ့် ဥစ္စာ အဲ့တော့ နှစ်တောင်ထွာ ဟတ္ထပါသ် အရပ်ကို တိုင်းရာ၌။

503
00:46:49,399 --> 00:46:54,670
အရှေ့မှ လာ၍ ကပ်ရာဝယ် ရဟန်းက ထိုင်နေလျှင် ရဟန်း၏ တင်ပါး နောက်ဖက်စွန်းဖြင့် တိုင်းရမယ်နော်။

504
00:46:54,700 --> 00:46:59,970
ရဟန်းက တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်နေမယ်ဆိုရင် တင်ပါးနောက်ကနေ စတိုင်း ဟို ဒူးက မတိုင်းရဘူးနော်။

505
00:47:00,000 --> 00:47:05,270
အကယ်၍ ရဟန်းက မတ်တပ်ရပ်ပြီး အကပ်ခံမယ်ဆိုရင်တော့ ဖနောင့်စွန်းဖက်ကနေ စတိုင်း နော်။

506
00:47:05,300 --> 00:47:10,570
ဖနောင့်စွန်းကနေ စတိုင်းမယ် အကယ်၍ ရဟန်းက လှဲနေမယ် အိပ်နေမယ်။

507
00:47:10,600 --> 00:47:15,869
တစ်ခါတစ်လေ ဆေးရုံတက်နေတဲ့ ဘုန်းကြီးက ဂိလာနဖြစ်လို့ နေမကောင်းတော့ ဆေးရုံတက်နေတယ် လှဲနေတယ်။

508
00:47:15,899 --> 00:47:21,169
အဲ့ဒါဆိုရင် ဘယ်လိုတိုင်းမလဲဆိုတော့ စောင်းသော နံပါးရဲ့ နောက်ဖက် နံပါးတစ်စောင်းဆိုတော့။

509
00:47:21,199 --> 00:47:26,470
နံပါးကျောဖက်ကနေ စတိုင်းပေါ့နော် ကျောဖက်ကနေ စတိုင်းရမှာပေါ့ အဲ့တော့ သုံးခုနော်။

510
00:47:26,500 --> 00:47:31,770
ထိုင်နေရင် ဘယ်က တိုင်းမတုန်း ထိုင်နေရင် တင်ပါးကစွန်းကနေ တိုင်းမယ်။

511
00:47:31,800 --> 00:47:37,070
မတ်တပ်ရပ်နေရင် ဖနောင့်စွန်း လှဲနေရင် နံပါး နောက်ဖက်စွန်း။

512
00:47:37,100 --> 00:47:42,369
သုံးခုတွေ့ မှတ်ထားလားမသိဘူး သုံးခု နည်းနည်း underline တားထားလိုက်ပေါ့နော်။

513
00:47:42,399 --> 00:47:47,669
တင်ပါးနောက်ဖက်စွန်းဆိုတာ တစ်ချက်ရယ် ဖနောင့်စွန်းဆိုတာ တစ်ချက်ရယ်။

514
00:47:47,699 --> 00:47:50,072
စောင်းနေသော နံပါးနောက်စွန်းဆိုတာ တစ်ချက်ရယ်နော် ဒါ ဣရိယာပုဒ် သုံးခုပေါ့။

515
00:47:50,102 --> 00:47:52,770
ထိုင်နေတာရယ် ရပ်နေတာရယ် လှဲနေတာရယ် ရဟန်းက အကယ်၍ မှောက်လျက် မှောက်နေရင်ကော ပေါ့။

516
00:47:52,800 --> 00:47:57,901
အဲ့တော့ ဦးခေါင်းနား၌ လာပြီး ကပ်လျှင် ရဟန်းက မှောက်နေတယ်၊ ဒကာ ဒကာမက ဟို ခေါင်းဘက် ခေါင်းရင်းဘက်က လာကပ်မယ်။

517
00:47:57,931 --> 00:48:02,401
ဟို အနောက်ကမဟုတ်ဘဲ ခေါင်းရင်းဘက်က လာကပ်မယ်။ အဲ့လိုဆိုရင် ဘယ်လိုတိုင်းမလဲလို့ မေးရင်

518
00:48:02,431 --> 00:48:06,507
ဦးခေါင်း၏ အနီးဆုံးဖြစ်သော လည်ပင်းမှ စ၍ တိုင်း၊ လည်ပင်းက စတိုင်းရမယ်။

519
00:48:06,537 --> 00:48:11,401
ဟို ခေါင်းထိပ်က မတိုင်းရဘူးနော်၊ ငယ်ထိပ်က မတိုင်းရဘူး၊ လည်ပင်းကနေ စတိုင်း။ အဲ့တော့ လေးခု ဖြစ်သွားပြီ။

520
00:48:11,431 --> 00:48:17,086
တိုင်းရမယ့် နေရာ လေးခု ဖြစ်သွားပြီ။ အဲ့တော့ ခေါင်းရင်းဘက်က လာလို့ရှိရင် ခေါင်းဘက်က မတိုင်းရဘူး၊ လည်ပင်းကနေ စတိုင်း။

521
00:48:17,116 --> 00:48:21,349
အင်း အဲ့ဒါ တိုင်းရမှာ။ ဒါက ရဟန်းဘက်က အနေအထား လေးခု။

522
00:48:21,379 --> 00:48:26,323
ကပ်တဲ့ ဒကာ ဒကာမတွေ ဘက်ကကျတော့ လှမ်းယူသော ရဟန်း၏ လက်မှ စတင်၍ မတိုင်းရ။

523
00:48:26,353 --> 00:48:31,612
နောက် ခုနက လက်ကို ထည့်မတွက်ရဘူးနော်။ ဥပမာ ရဟန်းက လက်က ဒီလို လှမ်းယူလိုက်တယ်ဆိုရင် အဲ့ဒီ လက်ကနေ စမတိုင်းရဘူး။

524
00:48:31,642 --> 00:48:36,507
တင်ပါးကပဲ တိုင်းရမှာ။ နော် အဲ့တိုင်းရမှာ။ အဲ့ ခုနက ဒကာကြီး ထုတ်မေးတာလေ။

525
00:48:36,537 --> 00:48:41,797
ဘုန်းကြီးက လှမ်းယူရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲဆိုတဲ့ ပြဿနာ။ လှမ်းယူတယ်ဆိုလို့ရှိရင် ဒကာမ ရှေ့ကို တိုးကို တိုးရမှာ။

526
00:48:41,827 --> 00:48:46,297
အဲ့တော့ အာ ဘုန်းကြီး လှမ်းတာပဲ ငါတို့လည်း လှမ်းပေးမယ်ဆိုရင် အဲ့ဒါ အရမ်းဝေးသွားမယ်။

527
00:48:46,327 --> 00:48:50,797
လူကလည်း လှမ်းတယ်၊ ဘုန်းကြီးကလည်း လှမ်းတယ်ဆို ကြားထဲမှာ တော်တော်ဝေးသွားပြီ။ နော် အဲ့လို မဖြစ်ရအောင်။

528
00:48:50,827 --> 00:48:56,087
ကပ်သူအတွက် လှမ်းပေးသော လက်မှတစ်ပါး အခြားသော အနီးဆုံး အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း တိုင်းနိုင်ရသည်ဆိုတော့

529
00:48:56,117 --> 00:49:00,981
လှမ်းပေးတဲ့ လက်ကို မတိုင်းရဘူးနော်။ အဲ့တော့ ဦးဇင်း ဆိုကြပါစို့၊ ဒီဒကာနဲ့ ဦးဇင်းနဲ့ပေါ့။

530
00:49:01,011 --> 00:49:05,876
ဦးဇင်း ဒီမှာ ထိုင်နေတယ်၊ ဒကာက ကပ်တယ်ဆိုရင် အဲ့တော့ ဦးဇင်းဘက်ကဆိုရင် တင်ပါးက စတိုင်းရမယ်။

531
00:49:05,906 --> 00:49:09,508
သူ့ဘက်ကဆိုရင် ဒူးခေါင်းက စတိုင်းရမယ်။ သဘောပေါက်လား မသိဘူး။

532
00:49:09,538 --> 00:49:15,271
အဲ့တော့ ဦးဇင်းဘက်က တင်ပါး၊ သူ့ဘက်က ဒူးခေါင်း။ အဲ့ တိုင်းကြည့်လိုက်လို့ရှိရင် တစ်တောင်ထွာထက် ဝေးနေပြီဆိုရင် ဦးဇင်းတို့ ကပ်လို့ မရဘူး။

533
00:49:15,301 --> 00:49:19,771
ဆက်တိုးလို့ သေးတယ်။ နော် အဲ့ အတိုင်းဆိုတာ ဒီဒူးနဲ့ ဒီဒူးကြား မဟုတ်ဘူးနော်။

534
00:49:19,801 --> 00:49:24,982
အဲ့တော့ ဦးဇင်းတို့ အဲ့ဒါ စဉ်းစားကြည့်တဲ့ အခါကျတော့ ဘယ်လိုဖြစ်သွားလဲဆိုတော့ ဦးဇင်းတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က တစ်တောင်ရှိတယ် တကယ်တော့ တစ်တောင်ရှိတယ်။

535
00:49:25,012 --> 00:49:29,482
အဲ့တော့ ကြားထဲမှာသည် တစ်ထွာပဲ ရှိတော့တာ။ အဲ့လို မှတ်လို့ရတယ်နော်။

536
00:49:29,512 --> 00:49:33,982
အဲ့ဒါကြောင့် မှတ်ချင်တယ်ဆိုရင် လွယ်လွယ်မှတ်ချင်တယ်ဆိုရင် ဘုန်းကြီးနဲ့ လူရဲ့ကြား အကွာအဝေးသည် တစ်တောင်ထွာပဲ ရှိရမယ်။

537
00:49:34,012 --> 00:49:38,877
ဟုတ်ပြီနော်။ တစ်တောင်ထွာဆိုတာက ဘုန်းကြီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ထည့်တွက်လို့ တစ်တောင်ထွာ ဖြစ်သွားတာလေ။

538
00:49:38,907 --> 00:49:43,693
အဲ့တော့ ဘုန်းကြီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖယ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ကြားထဲမှာ တစ်တောင်ထွာပဲ ရှိတော့တာ။

539
00:49:43,723 --> 00:49:48,193
အဲ့ဒါကြောင့် ဘယ်လို အနေအထားမှာပဲ ဖြစ်ဖြစ် လူနဲ့ ဘုန်းကြီးရဲ့ ကြားမှာ တစ်တောင်နဲ့ တစ်ထွာပဲ ရှိရတော့မယ်။

540
00:49:48,223 --> 00:49:49,772
အဲ့လိုလည်း မှတ်ထားလိုက်ရင် ရှင်းသွားတာပေါ့နော်။ တစ်တောင်ထွာပဲ ရှိရမယ်။

541
00:49:49,802 --> 00:49:52,470
အဲ့ဒါကြောင့် ကပ်တဲ့အခါမှာ သတိထားပါ။ အရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဝေးနေတယ် ထင်တယ်ဆိုရင် ဒါ ရှေ့တိုးပြီးသာကပ်။

542
00:49:52,500 --> 00:49:58,470
ကဲ အာမခံနဲ့ ပေါ့နော်။

543
00:49:58,500 --> 00:50:05,470
နောက် စားပွဲကြီး အလယ်ချ၍ အကပ်ခံကြရာ၌ ရဟန်းတော်နှင့် အနီးဆုံး လူတို့၏ နှစ်တောင်ထွာ ဟတ္တပါသ်ကို တိုင်းတာရမည် တဲ့။

544
00:50:05,500 --> 00:50:11,470
အဲ့ဒါကြောင့် ခုနက ဦးဇင်းပြောတာ ဟိုဘက်ထိပ်က လူနဲ့ တိုင်းလို့ မရတော့ဘူး။

545
00:50:11,500 --> 00:50:17,470
အဲ့ဒါကြောင့် စားပွဲဝိုင်းနဲ့ ကပ်ပြီဆိုလို့ရှိရင် စားပွဲဝိုင်းရဲ့ အနားကို လူတစ်ယောက်ယောက်ကတော့ လာဖို့တော့ ဒီဘုန်းကြီးရဲ့ အနားကို လူတစ်ယောက်ယောက်ကတော့ ရှိနေဖို့တော့ လိုပြီ။

546
00:50:17,500 --> 00:50:23,470
မိသားစု အားလုံးဖြစ်စေ၊ အသင်းအဖွဲ့ လူကြီး လေးငါးဦးဖြစ်စေ စုပေါင်းဆက်ကပ်မှုနှင့် စပ်လျဉ်း၍ တစ်ယောက်တည်း ကြွနိုင်သော စားပွဲကို

547
00:50:23,500 --> 00:50:29,470
ဟိမ့်ဖိတ်မည်စိုး၍ လူအများကပ်ခြင်း၊ စားပွဲခြေများ ကြမ်းပြင်မှာ ထိနေခြင်း၊

548
00:50:29,500 --> 00:50:38,470
ကပ်မြှောက်သူက ရှေ့ရှုဆောင်၍ နှစ်တောင်ထွာအတွင်း ရောက်နေသော ဝတ္ထုကို ရဟန်းတော် လက်မြှောက်လှမ်းယူ၍ အကပ်ခံခြင်းများ၌ အကပ်မြောက်သည်ဟု မှတ်ယူရမည်။

549
00:50:38,500 --> 00:50:45,470
ခုန ဒကာကြီးတို့ မေးခွန်း ပါသွားပြီနော်။ ဘုန်းကြီးက လှမ်းယူတာ ရတယ်နော်။ တစ်ခုတော့ရှိတယ် ဟိုက မကပ်တာကို လှမ်းယူတော့တော့ မရဘူး။

550
00:50:45,500 --> 00:50:51,470
အဲ့ဒါတော့ အဓိက အရေးကြီးတယ်။ အဲ့တော့ ကပ်တာကို လှမ်းယူလို့ရတယ်၊ မကပ်တာကို လှမ်းယူလို့ မရဘူး။

551
00:50:51,500 --> 00:50:58,470
ခုန ဦးဇင်း ဥပမာပေးခဲ့တယ်လေ ဇီးသီးသည်မ ခေါင်းပေါ်မှာ ဇီးသီးရွက်ထားတယ်။

552
00:50:58,500 --> 00:51:04,470
သူက မချတော့ဘူး အောက်ကို အရှင်ဘုရား ကပ်ပါတယ်ဆိုပြီး ခေါင်းလေးနည်းနည်း စောင်းပေးလိုက်တယ်။ ဘုန်းကြီးက နှိုက်ယူလို့ရတယ်နော်။

553
00:51:04,500 --> 00:51:10,470
အဲ့ဒါကြောင့် ဘုန်းကြီး လှမ်းယူလို့ရတယ်။ သူတို့က လာကပ်တာကို လှမ်းယူလို့ရတယ်။ နောက် စားပွဲခြေတွေဘာတွေ အောက်မှာ ထိနေရတယ်နော်။

554
00:51:10,500 --> 00:51:16,470
ခုန တချို့က ဟို အရမ်းကို မြှောက်ရမယ် လွတ်နေရမယ်လို့ ယူဆလို့လေ။

555
00:51:16,500 --> 00:51:22,470
တချို့ ဦးဇင်းတချို့က အဲ့လို ဝိနည်းမကျွမ်းကျင်တော့ စားပွဲခုံခြေက ကြမ်းခင်းထိနေတယ်ဆိုရင် ဒါ အကပ်မမြောက်ဘူးလို့ ယူဆကြတာကိုး။

556
00:51:22,500 --> 00:51:28,470
မဟုတ်ဘူးနော် ဒီမှာ ပါတယ်နော်။ အဲ့တော့ အကပ်မြောက်ပါတယ်။ ရပါတယ်၊ အဓိကကတော့ ခုနက အင်္ဂါငါးချက်ကိုပဲ သတိပြု။

557
00:51:28,500 --> 00:51:34,470
နောက်တစ်ခါ ဦးဇင်းတို့ ဘာပါသလဲဆိုတော့

558
00:51:34,500 --> 00:51:40,470
အားလည်း လှဲရှိသူ မမနိုင်သည့် စားပွဲကြီးမျိုး ဖြစ်ပါက စားပွဲပေါ်ရှိ ခွက်ပန်းကန် ဘောဇဉ်များကို တစ်ခုစီ ဆက်ကပ်ရမည် နော်။

559
00:51:40,500 --> 00:51:46,470
ဒါ ခုနက ဦးဇင်း ပြောပြီးပါပြီ။ အဲ့တော့ ကပ်သူနှင့် အကပ်ခံသူ ရဟန်းတို့ နှစ်တောင်ထွာအတွင်း ဖြစ်နေဖို့သာ လိုရင်းဖြစ်သည်။

560
00:51:46,500 --> 00:51:49,472
အဲ့တော့ ဒီထဲမှာ ဦးဇင်း တစ်ခု ဖြည့်စွက်ပြောရမှာက ယနေ့ခေတ် တချို့ မြို့မှာရော တောရွာမှာရော ဆွမ်းဝိုင်းတွေ ကပ်ပြီးပြီဆိုရင် မထိနဲ့ မထိနဲ့ ပြောတဲ့ပြဿနာ။

561
00:51:49,502 --> 00:51:52,170
နော် ဟာ မကိုင်နဲ့ မကိုင်နဲ့ အကပ်ပျက်သွားမယ်လို့ ပြောကြတယ်လေ။ ကဲ စဉ်းစား ဒကာကြီးတို့ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် စဉ်းစား။

562
00:51:52,200 --> 00:51:57,170
အခု စဉ်းစားလို့ ရပြီ။ အခု အကပ်ပျက် အခု ငါးခု ပါတယ်နော်။

563
00:51:57,200 --> 00:52:02,170
ခုန ငါးခု ထဲမှာ ဘာမှ မဆိုင်ဘူး။ တကယ်ဆိုရင်နော်။

564
00:52:02,200 --> 00:52:07,170
အောက်မှာ အကပ်ပျက်ကြောင်း တရား ခြောက်ပါး ဆိုတာ နောက်မှာ ပါလိမ့်ဦးမယ်နော်။

565
00:52:07,200 --> 00:52:12,170
ဟို ဘုန်းကြီးတွေကို ကပ်ပြီးသား ပစ္စည်းကို လူတွေ ထိကောင်း မထိကောင်း ဆိုတဲ့ ပြဿနာ။

566
00:52:12,200 --> 00:52:17,170
တချို့ ဆရာတော်တွေ တအားဆူတာ။ အား မထိနဲ့ မထိရမလား ဆိုပြီးတော့ တအားငေါက်တဲ့ ဆရာတော်တွေ ရှိတယ်ပေါ့။

567
00:52:17,200 --> 00:52:22,170
အဲတော့ ဦးဇင်းတို့ အောက်မှာ နည်းနည်းလေး ဖတ်ကြည့်မယ်။ အဲဒါဆို ဦးဇင်းတို့ စဉ်းစားလို့ ရမယ်ပေါ့။

568
00:52:22,200 --> 00:52:27,170
ဟို ကပ်ပြီးသား ပစ္စည်းကို လူတွေ ပြန်ကိုင်လို့ ရမရ ဆိုတဲ့ ဥစ္စာလေး ကြည့်ရအောင်။

569
00:52:27,200 --> 00:52:32,170
ကဲ အားလုံး အောက်က ဖတ်ကြည့်ရအောင်။ ၁။ အကပ်ခံပြီးသော အစာကို

570
00:52:32,200 --> 00:52:37,170
မစားတော့အံ့ဟု အာလယပြတ် လက်လွှတ်မှု မရှိဘဲ စွန့်လွှတ်လိုက်ခြင်း။

571
00:52:37,200 --> 00:52:42,170
ရဟန်းအဖြစ်မှ စွန့်လွှတ်ခြင်း၊ လူသာမဏေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်း၊

572
00:52:42,200 --> 00:52:47,170
ရဟန်းမှတစ်ပါး အခြားသူကို ပေးလိုက်ခြင်း၊ လူသာမဏေတို့က လုယူသွားခြင်း၊

573
00:52:47,200 --> 00:52:52,170
ရဟန်း ပျံလွန်တော်မူခြင်း၊ ရဟန်းယောကျ်ားဘဝမှ ရဟန်းမ သို့မဟုတ် ရဟန်းမဘဝမှ

574
00:52:52,200 --> 00:52:57,170
ရဟန်းယောကျ်ား ဖြစ်ခြင်းဟူသော လိင်အသွင် ပြောင်းလဲသွားခြင်း။

575
00:52:57,200 --> 00:53:02,170
အဲတော့ အကပ်ပျက်တဲ့ ဥစ္စာ ခြောက်ချက် ရှိတယ်ပေါ့။

576
00:53:02,200 --> 00:53:07,170
အကပ်ပြီးသား ပစ္စည်းသည် အကပ် ဘယ်လို အချိန်အခါမှာ ပျက်သလဲပေါ့။

577
00:53:07,200 --> 00:53:12,170
အဲတော့ ရဟန်းတော်ကနေပြီးတော့ မစားတော့ဘူးလို့ အာလယပြတ်ပြီးတော့ လက်ကလည်း လွှတ်လိုက်ပြီပေါ့။

578
00:53:12,200 --> 00:53:17,170
သူက စိတ်ကလည်း မစားတော့ဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချရမယ်၊ လက်ကလည်း လွှတ်ရမယ်။

579
00:53:17,200 --> 00:53:22,170
တစ်ခါတလေ စိတ်ကတော့ ငါမစားတော့ဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်ပေမယ့် လက်ကတော့ မလွှတ်သေးဘူး ကိုင်ထားသေးတယ်။

580
00:53:22,200 --> 00:53:27,170
အဲဒါဆိုရင်တော့ အကပ်မပျက်သေးဘူး။ ဆက်စားလို့ ရသေးတယ်။

581
00:53:27,200 --> 00:53:32,170
အဲတော့ စိတ်ကလည်း မစားတော့ဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ၊ လက်ကလည်း လွှတ်လိုက်ပြီ ဆိုရင်တော့

582
00:53:32,200 --> 00:53:37,170
အကပ်ပျက်သွားပြီ။ ဆက်စားလို့ နှိုက်စားလို့ မရတော့ဘူး။

583
00:53:37,200 --> 00:53:42,170
အေး ဟို စားချင်စိတ် ပေါ်လာသေးတယ်ဆိုရင် ပြန်ကပ်ဖို့ လိုသွားပြီ။

584
00:53:42,200 --> 00:53:47,170
ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကိုယ်က လွှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်တဲ့အတွက်ကြောင့်လေ။ အဲဒါကြောင့် ထိထားရတယ် သူကနော်။

585
00:53:47,200 --> 00:53:49,172
နောက်တစ်ခါ နံပါတ်နှစ်မှာကျတော့ သိက္ခာချခြင်းဆိုတာ လူထွက်သွားတာပေါ့။

586
00:53:49,202 --> 00:53:51,870
ရဟန်း သိက္ခာချလိုက်တယ်။ ဥပမာ ဘုန်းကြီးတစ်ပါးက စားစရာတွေ အများကြီး အကပ်ခံထားတယ်။

587
00:53:51,900 --> 00:53:58,370
နောက်တစ်ပါး လာယူစတုန်း မရတော့ဘူး။ ပြန်ကပ်ဖို့ လိုတယ်နော် ပြန်ကပ်ဖို့ လိုတယ်။

588
00:53:58,400 --> 00:54:05,069
နောက်တစ်ခါ ရဟန်းတစ်ပါး အခြားသူကို ပေးလိုက်ခြင်း ဆိုတာ ဟို လူတွေကို စွန့်လိုက်တယ်ပေါ့။

589
00:54:05,099 --> 00:54:11,970
ဒကာကြီး သိမ်းလိုက် သိမ်းလိုက်တော့ ပြောတယ်။ တစ်ခါတစ်လေကျရင် ဆွမ်းဝိုင်းတွေလေ ဒကာကြီး လာသိမ်းခိုင်းတာမျိုးပေါ့။

590
00:54:12,000 --> 00:54:19,269
ကိုရင် လာသိမ်းလိုက်တော့ ဒကာကြီး လာသိမ်းလိုက်တော့လို့ သိမ်းခိုင်းလိုက်တယ်။ အဲ့လို လူတွေကို စွန့်လိုက်ပြီ ဆိုလို့ရှိရင်လည်း အကပ်ပျက်သွားပြီနော်။

591
00:54:19,299 --> 00:54:26,669
အဲ့တော့ ရဟန်းတစ်ပါးလို့ ပြောတဲ့အတွက်ကြောင့် ကိုယ့်ရဟန်းအချင်းချင်း စွန့်ရင်တော့ အကပ်မပျက်ဘူးနော်။

592
00:54:26,699 --> 00:54:34,169
အဲ့တော့ တခြားရဟန်းတစ်ပါးကို ပေးလိုက်တယ်ဆိုရင် နောက်ထပ် အကပ်ခံစရာ မလိုဘူး။ တချို့က မေးတယ် ရဟန်းအချင်းချင်း ပေးရင်ရော ကပ်စရာ လိုသေးလား။

593
00:54:34,199 --> 00:54:41,470
မလိုပါဘူးနော်။ ရဟန်းအချင်းချင်း ပေးရင် ကပ်စရာ မလိုဘူး။ လူကို ပေးလိုက်ရင် ကိုရင်ကို ပေးလိုက်ရင်တော့ ကပ်ဖို့ လိုတယ် ကပ်ဖို့ လိုတယ်။

594
00:54:41,500 --> 00:54:49,070
နောက် နံပါတ်လေးက ရဟန်းသာမဏေတို့က လုယူသွားခြင်း လူသာမဏေတို့က လုယူသွားခြင်း ဘုန်းကြီးစားနေတာကို အတင်းလုသွားတာ။

595
00:54:49,100 --> 00:54:56,370
ဒါ အတင်း သူတို့ဆီကို ပါသွားပြီ ဖြစ်တဲ့အတွက်ကြောင့် ကိုယ့်ပစ္စည်း မဟုတ်တော့ဘူး။ အတင်း ပြန်ကပ်ဖို့ လိုသွားပြန်တယ်နော်။

596
00:54:56,400 --> 00:55:03,669
ကိုယ်ကတော့ စိတ်ထဲကတော့ စွန့်မယ်ဆိုတဲ့ စိတ်မရှိဘူးနော်။ စွန့်မယ်ဆိုတဲ့ စိတ်မရှိသော်လည်းပဲ သူတို့ လုယူသွားရင် အကပ်ပျက်သွားတာပဲ။

597
00:55:03,699 --> 00:55:11,270
တစ်ခါတစ်လေကျရင်လေ ဘုန်းကြီးစားလို့ မပြီးသေးဘူး အတင်းဆွဲယူသွားတာ ရှိတယ် ကျောင်းသားတွေကလေ။

598
00:55:11,300 --> 00:55:18,570
အဲ့ခါကျရင် ဘာလုပ်လဲဆိုတော့ ပြန်ယူလို့ မရဘူးနော်။ ပြန်ယူလို့ မရဘူး ငါ့ဥစ္စာ ပြန်ပေးကွာဆိုလို့ မရဘူး။ ပြန်ကပ်ရမယ်နော်။

599
00:55:18,600 --> 00:55:26,070
တစ်ခါတစ်လေကျရင် ဟို ကျောင်းသား ကိုရင်တွေ အဲ့လို ရှိတာပေါ့နော်။ ဘုန်းကြီးဝိုင်း သိမ်းချင်တာ သူတို့က။ သိမ်းချင်တာ။

600
00:55:26,100 --> 00:55:33,469
နောက် နံပါတ်ငါးက ရဟန်း ပျံလွန်တော်မူခြင်း။ ဘုန်းကြီး ပျံလွန်တော်မူသွားရင်လည်း အဲ့အတိုင်းပဲ။

601
00:55:33,499 --> 00:55:40,969
တချို့ ဆရာတော်ကြီးတွေက စားစရာတွေ ကပ်ခံထားတာ ရှိတယ်။ အဲ့ဆရာတော် ပျံလွန်တော်မူသွားပြီဆိုရင် အဲ့စားစရာတွေက ပြန်ကပ်ဖို့ လိုသွားတာနော်။

602
00:55:40,999 --> 00:55:48,370
နောက်တစ်ခါ နံပါတ်ခြောက်က ရဟန်းယောက်ျား ဘဝမှ ရဟန်းမ သို့မဟုတ် ရဟန်းမ ဘဝမှ ရဟန်းယောက်ျား အဖြစ်သို့ လိင်အသွင် ပြောင်းလဲသွားခြင်း။

603
00:55:48,400 --> 00:55:51,570
ဆိုတာ သူ လိင်ပြောင်းသွားတာ။ ယောက်ျားဘဝကနေ မိန်းမဘဝ ပြောင်းသွားတယ်ပေါ့။ အဲ့ဒါဆိုရင် အကပ်ပျက်သွားတယ် သူက။

604
00:55:51,600 --> 00:55:57,070
ခန္ဓာကိုယ် ပြောင်းလဲသွားတာနဲ့ ရဟန်းနဲ့ မဆိုင်ဘူး။ ကပ်ဖို့ လိုတာ။ ဒါကြောင့် လိင်ပြောင်းသွားခြင်းဟာလည်း အကပ် ပျက်သွားတဲ့ သဘော။

605
00:55:57,100 --> 00:56:01,769
အဲ့တော့ အားလုံးပေါင်း ဦးဇင်းတို့ အကပ်ပျက်တာ ခြောက်ခု ပေါ့နော်။

606
00:56:01,799 --> 00:56:07,370
အဲ့တော့ စကားဆက်ပြီးတော့ ညှပ်ပြီး ပြောရမယ်ဆိုရင် အဲ့ဒီမှာ ဟို ပျံလွန်တော်မူသွားရင် အကပ်ပျက်တယ် ဆိုတာတို့ နော်၊

607
00:56:07,400 --> 00:56:12,070
အခြားသူကို ပေးလိုက်ရင် အကပ်ပျက်တယ် ဆိုတာတို့ အဲ့ဒါလေးက ဗဟုသုတ ဘာရလဲဆိုတော့

608
00:56:12,100 --> 00:56:18,769
ဦးဇင်းတို့ မနက်ပိုင်း ရဟန်းသံဃာတော်တွေက စားစရာတွေ အကပ်ခံလိုက်တယ်။ မုန့်တွေ၊ အသီးတွေ အကပ်ခံလိုက်တယ်။ တပုံတပင် အများကြီး ဖြစ်နေတယ်။

609
00:56:18,799 --> 00:56:25,070
ကပ်ပြီးသွားပြီ။ နောက်မှာ ဝိနည်းတစ်ခု လာလိမ့်မယ်။ ဘာလဲဆိုတော့ ရဟန်းတော်တွေမှာ စားစရာသောက်ဖွယ် မသိမ်းထားရဘူး ဆိုတဲ့ ဝိနည်းတစ်ခု ရှိတယ်။

610
00:56:25,100 --> 00:56:29,770
ဒီနေ့ အကပ်ခံတာကို ဒီနေ့ အကုန်စားရမှာ။ နောက်နေ့ သိမ်းထားလို့ မရဘူး။

611
00:56:29,800 --> 00:56:36,369
တစ်ခါတလေ ဦးဇင်းတို့ လေယာဉ်တွေဘာတွေ စီးတယ်။ မြန်မာ့လေကြောင်းလိုင်းက ဘာညာပေါ့။ သူက နေ့လယ်ပိုင်း နေ့လယ်တွေဘာတွေ စီးလို့ရှိရင် တစ်ခါတလေ မုန့်တွေဘာတွေ လာကပ်တယ် သူက။

612
00:56:36,399 --> 00:56:42,070
ဘာပြောလဲဆိုတော့ အရှင်ဘုရား မနက်စာအတွက် ကပ်ပါတယ်ဘုရား တဲ့ သူက။ အဲ့လိုမျိုး သူတို့က မသိမ်းပေးထားတော့ မသိဘူး သူက။

613
00:56:42,100 --> 00:56:48,369
အရှင်ဘုရားတို့ မနက်စားဖို့ ကပ်ပါတယ်၊ အခုတော့ မစားနဲ့ပေါ့ ဝိကာလဘောဇန ဆိုတော့။ အဲ့တော့ မနက်စားဖို့ ကပ်ပါတယ်ဆိုတော့ ဦးဇင်းက ဟုတ်ကဲ့ ကပ္ပိယ ပါတယ်၊ ကပ္ပိယ သွားပေးလိုက်လို့ ပြောရတာပေါ့။

614
00:56:48,399 --> 00:56:53,770
ဆိုတော့ ဒါက သူတို့ ထင်တာက ဟို ဘုန်းကြီးကို ဒီနေ့ ကပ်ထားလိုက်တယ်၊ နောက်နေ့ စားလို့ရတယ်လို့ ထင်နေတာ။

615
00:56:53,800 --> 00:57:00,070
ဒါ လူတွေ ဝိနည်းမသိတော့ ဘာဖြစ်လဲ၊ ဘုန်းကြီး အာပတ်သင့်တဲ့ ပြဿနာပဲ နော်။ သူတို့ စိတ်ထဲမှာတော့ ညနေ မစားကောင်းတာ သူတို့ သိတယ်။

616
00:57:00,100 --> 00:57:05,770
ဒါပေမဲ့ သူတို့ မသိတာက ဒီနေ့ ကပ်ထားတာကို နောက်နေ့ စားလို့မရဘူး ဆိုတာကို မသိဘူး။ မသိတော့ သူတို့ခမျာ ရိုးသားစွာပဲ ဒါ နောက်နေ့ စားပါဘုရားလို့ ကပ်တာ သူတို့ကတော့ နော်။

617
00:57:05,800 --> 00:57:11,070
အဲ့ဒါ သူတို့ဘက်က အပြစ်မရှိဘူး၊ သူတို့ မသိတာပဲ နော် ဒါ ဒီလို အဲ့လိုဖြစ်တဲ့ ပြဿနာပေါ့ နော်။

618
00:57:11,100 --> 00:57:17,770
နောက်တစ်ခါ ဦးဇင်းတို့ ရဟန်းတော် ပျံလွန်တော်မူခြင်း ဆိုတဲ့ ကိစ္စလေးမှာလည်း အဲ့အတိုင်းပဲ။ ဟို တစ်ခါတစ်ခါ တချို့ ဝိနည်းနည်းနည်း ပေါ့တဲ့ ဆရာတော်တချို့က ဆန်တွေ ဆီတွေ အများကြီး အကပ်ခံထားတာတွေ ရှိတယ်လေ။

619
00:57:17,800 --> 00:57:23,369
လှောင်ထားပြီးတော့ အကပ်ခံထားတာပေါ့။ အဲ့ဒါဆိုလို့ရှိရင် အဲ့ဒီဟာတွေက မအပ်တော့ဘူး။

620
00:57:23,399 --> 00:57:29,070
အကယ်၍ အဲ့ဒီဆရာတော် ပျံလွန်တော်မူသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲဆိုရင် တခြားသံဃာတွေ ကပ်လို့မရဘူးလားဆိုရင် ရတာပေါ့။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ ပျံလွန်တော်မူသွားပြီလေ။

621
00:57:29,100 --> 00:57:35,770
ပျံလွန်တော်မူသွားပြီဆိုတော့ သူ ကပ်ထားတာ အကပ် ပျက်သွားပြီ။ ဒါကြောင့် ဦးဇင်းတို့ နောက် သံဃာတော်တွေကို ပြန်ကပ်လို့ ရတယ်။ အဲ့လိုမျိုးလေးတွေ ရှိတယ်ပေါ့ နော်။

622
00:57:35,800 --> 00:57:41,070
အဲ့လို ရှိတယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် ကပ္ပိယတွေက ဒါ နားလည်လို့ရှိရင် သံဃာတော်တွေ တော်တော် အဆင်ပြေသွားတာ။

623
00:57:41,100 --> 00:57:46,369
အဲ့ဒါဆို ဦးဇင်းတို့ အကပ်ပျက်ကြောင်း တရား ခြောက်ပါး။ အဲ့ထဲမှာ စဉ်းစားကြည့်စမ်း။

624
00:57:46,399 --> 00:57:51,270
ကပ်ပြီးသား ပစ္စည်းကို ပြန်ကိုင်ရင် အကပ်ပျက်တယ်ဆိုတာ မပါဘူးနော်။ တွေ့တယ်နော်၊ မပါဘူးနော်။ သူက အပြီးယူသွားမှ ပျက်တာနော်။ ခုန နံပါတ် လေး ဆိုရင် လုယူသွားတာ။

625
00:57:51,300 --> 00:57:56,770
အပြီးယူသွားခြင်း ဟုတ်လား သူက အပြီးယူမှ အကပ်ပျက်တာနော်။

626
00:57:56,800 --> 00:58:02,469
ဟို ခွက်က မသန့်လို့ နည်းနည်း သီချိုနဲ့ သုတ်ဖို့ ယူတာမျိုးတွေ ဘာမှမဖြစ်ဘူး။ အဲ့နေရာ ရွှေ့တာတို့ ဘာမှမဖြစ်ဘူး။

627
00:58:02,499 --> 00:58:08,770
သဘောပေါက်လား မသိဘူး။ ခုန အကပ်ပျက်ကြောင်း တရားထဲမှာ မပါဘူး။ လူတွေ မကိုင်ရဘူးလို့ မပါဘူး။

628
00:58:08,800 --> 00:58:15,469
နော် အဲ့ဒါတော့ ရှိတယ်။ အဲ့တစ်ခုတော့ ရှိတာက ဘာလဲဆိုတော့ ဒီ လက်တို့ အင်္ကျီတို့က အမှုန့်တွေ ကျမှာ တစ်ခုတော့ စိုးရိမ်စရာ ရှိတယ်။

629
00:58:15,499 --> 00:58:22,270
နော် စားပွဲဝိုင်းတွေကို လှမ်းယူတယ်လေ။ ဟို လက်ရှည်အင်္ကျီ ဝတ်တဲ့လူတွေဆို အင်္ကျီကနေ ဖုန်တွေ ကျချင် ကျသွားနိုင်တယ်။

630
00:58:22,300 --> 00:58:28,770
ဒါလေး တစ်ခုတော့ သံသယ ရှိတာပေါ့။ တခြားကတော့ ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး။

631
00:58:28,800 --> 00:58:35,470
အဲ့တော့ ခွက်ကို လာကိုင်ရုံနဲ့ ရွှေ့ရုံနဲ့ ပြဿနာ မရှိဘူး။ တစ်ခုတော့ ရှိတာ ခုနက လိုက်ပွဲ လောင်းရင်တော့ ကပ်ဖို့တော့ လိုတယ်။

632
00:58:35,500 --> 00:58:41,770
နော် အဲ့ဒါ ကပ်ဖို့ လိုတယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် ဦးဇင်းက ကပ်ပြီးသား ဥစ္စာကို ကိုင်လို့ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။

633
00:58:41,800 --> 00:58:47,470
နေရာရွှေ့လို့ ရတယ်၊ ကိုင်လို့ ရတယ်။ ခုံတွေ ပြန်မလို့ ရတယ်။ ဘာမှမဖြစ်ဘူး။

634
00:58:47,500 --> 00:58:54,770
ကဲ ဒါဆိုရင် ဦးဇင်းတို့ ဆောင်ပုဒ်ကလေးကို ဆိုကြည့်ရအောင်။ ဆွမ်းချပေးလှူ မင်းစု နိဗ္ဗာန်၊ ဤခြောက်တန်၊ ကပ်သံ ပျက်ကြောင်း သိ။

635
00:58:54,800 --> 00:59:00,470
အဲ့တော့ အကပ်မြောက်တဲ့ အင်္ဂါက ရှေ့မှာ ငါးချက်။ အကပ်ပျက်တာကျတော့ ခြောက်ချက်။

636
00:59:00,500 --> 00:59:06,770
နော် အဲ့ အကပ်ပျက်သွားပြီဆိုရင် ဦးဇင်းတို့ ဒကာမကြီးတွေက နောက်နေ့ သံဃာတော်ကို ပြန်ကပ်လို့ ရတယ်။

637
00:59:06,800 --> 00:59:13,470
ဒါဆိုရင် ဦးဇင်းတို့ အောက်ကို နည်းနည်း ဆက်သွားကြည့်ရအောင်။ ဤအကပ်ပျက်ခြင်း၌ တစ်ပါးပိုင် စားဖွယ် အာဟာရသာ အကပ်ခံ ပျက်သည်။

638
00:59:13,500 --> 00:59:20,069
နှစ်ပါး သုံးပါး စသည် ပိုင်ဆိုင်သော စားဖွယ် အာဟာရ၌ တစ်ပါးက စွန့်ရုံဖြင့် အကပ်မပျက်နိုင်ပါ။

639
00:59:20,099 --> 00:59:26,770
တစ်ခါတလေ စားပွဲဝိုင်းမှာ သံဃာ ငါးပါးလေ။ သံဃာ ငါးပါး ဆွမ်းအတူ ဘုန်းတဲ့ စားပွဲဝိုင်းမှာ ကပ်ထားတဲ့ ဥစ္စာ။

640
00:59:26,800 --> 00:59:33,470
အဲ့ဒါကို တစ်ပါးက မစားတော့ဘူး ဆိုပြီးတော့ စွန့်လိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျန်တဲ့ လေးပါး ရှိသေးတယ်။

641
00:59:33,500 --> 00:59:38,770
ဒါကြောင့် စွန့်ရာ မရောက်သေးဘူး ဆိုတာ ပြောချင်တာ။ နော်။

642
00:59:38,800 --> 00:59:44,470
အဲ့တော့ တစ်ပါးက ငါတော်ပြီ ငါမစားတော့ဘူးလို့ ပြောရုံမျှနဲ့ အဲ့ဒီ စားစရာက အကပ်မပျက်သေးဘူး။

643
00:59:44,500 --> 00:59:50,770
ကျန်တဲ့ သုံးပါး လေးပါး ကျန်နေသေးတယ်။ အဲ့တော့ အပါး ငါးပါးလုံး အားလုံးက တော်ပြီ ငါတို့ မစားတော့ပါဘူး ဆိုတဲ့ အခါကျမှ အဲ့ဒီ ဆွမ်းဟာ အကပ်ပျက်သွားတာ။

644
00:59:50,800 --> 00:59:56,470
သူတစ်ပါးကို ပေးလိုက်ခြင်းကြောင့် အကပ်ပျက်၏ ဟူဆိုရာ၌လည်း နှုတ်အပြတ်သေးပါဘူး။ ဆွမ်းစားပွဲ ဘုန်းပေးနေစဉ် အလှူရှင်များ လာ၍ ထိကိုင်ရာ၌ ရဟန်းက ပေးစွမ်းမှသာ အကပ်ပျက်ကာ

645
00:59:56,500 --> 01:00:02,169
ရဟန်းက လက်ဖြင့် ထိကိုင်၍ မထားစေကာမူ အကပ်မပျက်ပါဘူးနော်။ ခုနက ပြောတာ ပါသွားပြီ။

646
01:00:02,199 --> 01:00:07,970
ဦးဇင်းတို့ ဘုန်းကြီးက ဒီစားပွဲခုံကို မထိထားလည်း ဘာမှမဖြစ်ဘူး။ လူက လာကိုင်လည်း ဘာမှမဖြစ်ဘူးနော်။

647
01:00:08,000 --> 01:00:14,470
တချို့က အကပ်ပျက်မှာစိုးလို့ ဘုန်းကြီး အတင်း လိုက်ကိုင်တာရှိတယ် တချို့က။ အတင်း လိုက်ကိုင်တာမျိုး ရှိတယ်။ မလိုပါဘူးနော်။

648
01:00:14,500 --> 01:00:23,970
ဤသို့ဖြင့်၍ သွန်းဖြင့်၍ ကပ်ပြီး ပစ္စည်းကို ကိုင်ကောင်းပါသည်တဲ့နော်။ ဒါကြောင့် ပစ္စည်း ကိုင်လို့ ရသလား မေး ကိုင်လို့ ရပါတယ်။

649
01:00:24,000 --> 01:00:32,470
နောက်တစ်ခါ ဦးဇင်းတို့ ဆွမ်းလိုက်ပွဲလောင်းတဲ့ ပြဿနာလေးပဲနော်။ အခုနောက်မှာ တော်ပြီဟု တားမြစ်ပြီး ဆက်လက်စားမှုကြောင့် အာပတ်မသင့်အောင် စက္ကနီရီ

650
01:00:32,500 --> 01:00:39,170
အင်မတန် အရေးကြီးတယ် ဒါ။ တော်တော် ဦးဇင်းတို့ ကျောင်းတိုင်းက ကပ္ပိယတွေကိုလည်း အတော်သင်ပေးရတယ် ဒီကိစ္စက။

651
01:00:39,200 --> 01:00:45,970
ဦးဇင်းတို့ ကျောင်းတိုက်တွေမှာတော့ သိပ်ပြဿနာမရှိဘူး။ အဲ့စားပွဲဝိုင်းနဲ့ စားတဲ့ ဆရာတော်တွေအတွက်ကျတော့ ဒီဟာလေးက လူတွေ တော်တော် သိရမယ့်ကိစ္စ။

652
01:00:46,000 --> 01:00:52,470
လူမသိရင် ဦးဇင်း ဘုန်းကြီးတွေမှာ တကယ် အာပတ်သင့်တယ် ဒီကိစ္စကတော့။ ဒါကြောင့် လူတွေ တကယ် ဝိနည်းသိဖို့ လိုတယ်နော်။ လူတွေ ကူညီရမယ်။

653
01:00:52,500 --> 01:00:58,970
ရဟန်းတော်များသည်တဲ့ ဘောဇဉ်ငါးပါးတွင် တစ်ပါးပါးကိုနော် တချို့တစ်ဝက် စားပြီးနောက် ကျန်တစ်ဝက်ကို ဆက်လက်စားနေစဉ်

654
01:00:59,000 --> 01:01:05,470
ဟော ဆွမ်းဘုန်းပေးနေတယ်ပေါ့။ စားနေစဉ်ပေါ့လေ။ တော်ပြီတန်ပြီ စသည်ဖြင့် တားမြစ်မိလျှင် ပဝါရိတ္တသင့်၏ဆို။

655
01:01:05,500 --> 01:01:11,970
ပဝါရိတ္တသင့်တယ်ဆိုတာ အာပတ်သင့်တာ မဟုတ်သေးဘူး သူက။ တားလိုက်တယ်လို့ ပဝါရိတ္တဆိုတာ မြန်မာလိုပြောရင် တားမြစ်တယ်လို့ ပြောတာပဲ။

656
01:01:12,000 --> 01:01:19,470
တားမြစ်တာကိုပဲ ပဝါရိတ္တသင့်တယ်လို့ ဒီလိုခေါ်တာနော်။ အဲ့ပဝါရိတ္တဆိုတာကို အောက်က မှတ်ထားလိုက်ပေါ့နော်။ တားမြစ်ခြင်းလို့ အင်း တားမြစ်ခြင်းလို့ မှတ်ထားလိုက်ပေါ့။

657
01:01:19,500 --> 01:01:25,170
ဒါကြောင့် ရဟန်းတော်တွေက ဆွမ်းဘုန်းပေးနေတယ် ဒကာဒကာမတွေက မုန့်တို့ တခြား ဟင်းရည်တို့ လာကပ်တယ်။

658
01:01:25,200 --> 01:01:31,470
ဘုန်းကြီးက တော်ပြီတော်ပြီလို့ တားလိုက်တယ်။ အဲ့ဒါကို ပဝါရိတ္တသင့်တယ်လို့ ခေါ်တယ်။ အာပတ်မသင့်သေးပါဘူး။

659
01:01:31,500 --> 01:01:37,970
အဲ့တော့ ပဝါရိတ္တသင့်ရင် ဘာဖြစ်သလဲပေါ့။ အဲ့လို တားမြစ်လိုက်ရင် ဘာဖြစ်သလဲလို့ မေးရင် နောက်ထပ် စားခွင့်မရှိတော့ဘူး။

660
01:01:38,000 --> 01:01:44,470
သူက စားခွင့်ဆိုတာ ဣရိယာပုဒ် မပြောင်းရဘူး သူက။ ထိုင်ပြီး ဘုန်းပေးနေစဉ် မထရတော့ဘူး သူက။ Non-stop ဘုန်းပေးပဲ။

661
01:01:44,500 --> 01:01:49,470
ထလိုက်ရင် လုံးဝ စားခွင့်မရှိတော့ဘူး။ ဒီနေ့ တစ်ရက်အတွက် သွားပြီ သူ ပြီးသွားပြီ။

662
01:01:49,500 --> 01:01:50,670
နော် ဦးဇင်းက ဆွမ်းဘုန်းပေးနေတယ်။ ဆွမ်းဘုန်းပေးတဲ့ အချိန်မှာ ဒကာတစ်ယောက်က လာကပ်တယ်။ အထူးသဖြင့် ဒီဟာက ဘယ်လိုအချိန်မှာ ဖြစ်သလဲဆိုတော့ မနက်ပိုင်း ပြဿနာပဲ အရုဏ်။ အင်း အရုဏ်ဆွမ်း

663
01:01:50,700 --> 01:01:56,670
အာရုံဆွမ်း ဘုန်းပေးနေတဲ့ ဦးဇင်းက အာရုံဆွမ်း ဘုန်းပေးနေတဲ့ အချိန်မှာ

664
01:01:56,700 --> 01:02:02,670
လာပြီးတော့ လာကပ်တဲ့အခါမှာ ဦးဇင်းက ဝနေပြီ၊ အီနေပြီ၊ မစားနိုင်တော့ဘူး။

665
01:02:02,700 --> 01:02:08,670
အဲ့တော့ ဒကာကြီး တော်ပြီ တော်ပြီလို့ လက်ကာပြလိုက်တယ်၊ ပါးစပ်က ငြင်းလိုက်တယ်။

666
01:02:08,700 --> 01:02:14,670
အဲ့ဒါဆိုရင် ဦးဇင်း ပဝါရိတင့်သွားပြီ။ အဲ့ဆိုရင် ပဝါရိတင့်ရင် ဘာဖြစ်သလဲဆိုတော့

667
01:02:14,700 --> 01:02:20,670
နေ့ဆွမ်းစားလို့မရတော့ဘူး။ သဘောပေါက်လားမသိဘူး။ အဲ့ပြဿနာ သွားတက်တယ်။

668
01:02:20,700 --> 01:02:26,670
သဘောပေါက်လား။ အဲ့တော့ သူက အကယ်၍ နေ့ဆွမ်းစားချင်တယ်ဆိုရင် မထနိုင်ဘူး၊

669
01:02:26,700 --> 01:02:32,670
ထိုင်နေရမယ် နေ့ဆွမ်းစားဖို့အတွက်ကို။ သဘောပေါက်လား။ အဲ့လိုရှိတယ်။

670
01:02:32,700 --> 01:02:38,670
လူတွေမသိဘူး အဲ့ဝိနည်းတွေကို သိလား။ နော်။ ဘုန်းကြီးက ထလို့မရတော့ဘူး သူက။

671
01:02:38,700 --> 01:02:44,670
ထလိုက်တာနဲ့ကို ဘာမှစားလို့မရတော့တာ သူက။ တစ်နေ့ကုန်စားလို့မရတော့တာ။

672
01:02:44,700 --> 01:02:50,670
အဲ့လိုမျိုး သူက။ အဲ့တော့ ဘာဖြစ်လဲဆိုတော့ တားလိုက်ပြီဖြစ်တဲ့အတွက်ကြောင့်

673
01:02:50,700 --> 01:02:56,670
တော်ပြီလို့ တားလိုက်လို့ရှိရင် မထမချင်းတော့ စားလို့ရသေးတယ်။ နော်။

674
01:02:56,700 --> 01:03:02,670
သူစားချင်တယ်ဆိုရင် မထနဲ့ ထိုင်နေဦး။ အဲ့ဒါ နေ့ဆွမ်းစားချင်ရင် ထိုင်နေပေါ့။

675
01:03:02,700 --> 01:03:08,670
အဲ့လိုဖြစ်နေတာ။ အဲ့တော့ မထိုင်နိုင်ဘူးဆိုရင်တော့ ထလိုက်ရင်တော့ သူစားလို့မရတော့ဘူး။

676
01:03:08,700 --> 01:03:14,670
အဲ့ လူတွေ ဝိနည်းနားမလည်တော့ နော်။ အဲ့တော့ အဲ့ဒီအပြစ်ကို လွတ်အောင်လုပ်တဲ့နည်းရှိတယ်။

677
01:03:14,700 --> 01:03:20,670
နော် အဲ့ဒါပြောတာ။ အဲ့ဒါကြောင့် ဦးဇင်းတို့ အရေးကြီးတယ်နော်။

678
01:03:20,700 --> 01:03:26,670
ဟို နေ့ဆွမ်းမှာတော့ ပြဿနာမရှိဘူးလေနော်။ နေ့ဆွမ်းမှာ တားလိုက်ပြီဆိုရင်လည်း

679
01:03:26,700 --> 01:03:32,670
အကိစ္စမရှိဘူး စားစရာမှမရှိတော့တာ။ နေ့ဆွမ်းမှာ ပြဿနာမရှိဘူး။

680
01:03:32,700 --> 01:03:38,670
ဘာလို့ဆို ညစာပဲကျန်တော့တာကိုး။ ညစာပဲကျန်တော့တာဆိုတော့ သိပ်ကိစ္စမရှိတော့ဘူး။

681
01:03:38,700 --> 01:03:44,670
အဲ့တော့ အာရုံဆွမ်းတားလိုက်ရင် နေ့ဆွမ်းစားလို့မရတော့ဘူး။

682
01:03:44,700 --> 01:03:50,370
နေ့ဆွမ်းတားရင် ပြဿနာမရှိဘူး သူက။ နေ့ဆွမ်းက အကိစ္စမရှိဘူး။

683
01:03:50,400 --> 01:03:55,870
ရဟန်းတော်များ ဆွမ်းဘုန်းပေးနေစဉ် နဝကမ္မ ဟတ္တပါသ် အပြင်ဘက်က ပေးလှူသည်ကို

684
01:03:55,900 --> 01:04:01,569
တော်ပြီ မထည့်နဲ့ဦး စသည်ဖြင့် နှုတ်ဖြင့် ပယ်မြစ်သော်လည်း တားမြစ်ရာ မရောက်ပါ။

685
01:04:01,599 --> 01:04:07,769
အဲဒီမှာ ကြည့် တွေ့လား။ ဟတ္တပါသ် အပြင်ဘက်က ဆိုတဲ့ စကားလုံး ပါတယ် တွေ့လား။

686
01:04:07,799 --> 01:04:13,470
အဝေးကနေပြီးတော့ အရှင်ဘုရား ဟို ယူပါဦးမလားပေါ့ လှမ်းမေးလိုက် အဝေးကနေလေ။

687
01:04:13,500 --> 01:04:19,870
အဲလိုဆိုလို့ရှိရင် မယူတော့ဘူး ဒကာကြီးလို့ တားလိုက်ရင် ဘာမှမဖြစ်ဘူး ရတယ်။

688
01:04:19,900 --> 01:04:25,570
ဒါကြောင့် ဦးဇင်းတို့ နဝကမ္မ အတွင်းကို မဝင်ဘဲနဲ့ လှမ်းမေးတာ အကောင်းဆုံးပဲ။

689
01:04:25,600 --> 01:04:31,370
သူက ဒီလို အဲဒါက ဒီလိုရှိတယ် သူက။ အင်္ဂါ သူ့အင်္ဂါရှိတယ် သူက။

690
01:04:31,400 --> 01:04:37,669
နဝကမ္မ အတွင်းကို ဝင်ရမယ်။ နောက်တစ်ခါ ရှေးရှုဆောင်ပြီးတော့ လောင်းကပ်တာ ဖြစ်ရမယ်။

691
01:04:37,699 --> 01:04:44,169
ခုန ဦးဇင်းတို့ အကပ်ခံ အင်္ဂါငါးပါးလေ။ အဲဒီ အကပ်ခံ အင်္ဂါငါးပါးနဲ့ ရှေးရှုဆောင်ခြင်း ဖြစ်ရမယ်။

692
01:04:44,199 --> 01:04:49,570
နဝကမ္မ အတွင်း ဝင်ရမယ်။ ပြီးရင် အဲဒီ လက္ခဏာ ညီနေရမယ်။

693
01:04:49,600 --> 01:04:54,870
အဲဒီအခါမှာ အဲဒီ ညီသွားပြီဆိုရင် ဦးဇင်းတို့ မတားရဘူး။

694
01:04:54,900 --> 01:05:00,570
ဒါကြောင့် ဦးဇင်းတို့ အဲလက္ခဏာ မညီအောင် လုပ်လို့ရတယ်။ နဝကမ္မ အပြင်ဘက်ကနေ လှမ်းမေး။

695
01:05:00,600 --> 01:05:06,169
ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း အဲဒီ လောင်းမယ့် အိုးကို ဗုံးကို ချထားလိုက်။

696
01:05:06,199 --> 01:05:11,770
လက်အုပ်ချီပြီးတော့ အရှင်ဘုရား ယူဦးမလားလို့ မေး ရတယ်။

697
01:05:11,800 --> 01:05:17,469
ဟို ပန်းကန်ပြားကြီးကိုလည်း ကိုင်ပြီးတော့လေ အရှင်ဘုရား ယူဦးမလား ဒီလိုမလုပ်ရဘူး။

698
01:05:17,499 --> 01:05:22,870
ချ ချထားလိုက် ဦးဇင်းပြောတာ သဘောပေါက်လား မသိဘူး။ ဟို လိုက်ပွဲကို ချလိုက်။

699
01:05:22,900 --> 01:05:28,570
ချပြီးတော့ အရှင်ဘုရား ယူပါဦးမလား မေးလိုက်။ အဲဒါဆို ဘုန်းကြီးက ငြင်း ရတယ်။

700
01:05:28,600 --> 01:05:34,270
ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရှေးရှုဆောင်ခြင်း မပါဘူး။ သဘောပေါက်လား မသိဘူး။

701
01:05:34,300 --> 01:05:39,870
ဒါကြောင့် ဦးဇင်းတို့ ရှေးရှုဆောင်ခြင်း လက္ခဏာ မညီခဲ့ရင် ရတယ်။ နဝကမ္မ အတွင်း မဝင်ခဲ့ရင် ရတယ်။

702
01:05:39,900 --> 01:05:45,570
ဒါကြောင့် ဦးဇင်းတို့ လိုက်ပွဲလိုက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေက အဲဒါ သတိထား။

703
01:05:45,600 --> 01:05:47,372
အဲဒီ လိုက်ပွဲလိုက်မယ့် ခွက်ကလေးကို ပန်းကန်လေးကို ချထားပြီးတော့ လက်အုပ်ချီမေးလိုက်။

704
01:05:47,402 --> 01:05:50,070
အဲလို မေးလိုက်လို့ရှိရင် တားလိုက်လို့ရှိရင် ဘုန်းကြီးမှာ ပြဿနာ တက်ပြီ။ ဘုန်းကြီး ဆွမ်းငတ်တော့မှာပဲ။

705
01:05:50,100 --> 01:05:55,570
အလှူရှင်များ ယူပါဦး အဝေးက လှမ်းမေးလို့ရတယ်၊ ချပြီးတော့ မေးရင် ရတယ်။

706
01:05:55,600 --> 01:06:01,269
ဟို လောင်းမယ့် ပုံစံ မလုပ်နဲ့နော်၊ လောင်းမယ့် ပုံစံ မလုပ်နဲ့။ ရှေးရှုဆောင်တဲ့ ဟတ္ထပါသ် ပေါ့၊ အဲ့ဒါလေး ဆိုရတယ်။

707
01:06:01,299 --> 01:06:07,870
အဲ့တော့ တချို့ကျတော့ လက်နဲ့ အရိပ်အကဲ ပြတယ် ဆိုတော့ အဲ့ဒါရော... အတူတူပဲ၊ ဒါ့ထဲမှာ ပါတယ်၊ သူက ပါးစပ်နဲ့ တားတာ ရှိတယ်၊ လက်နဲ့ တားတာ ရှိတယ်။

708
01:06:07,900 --> 01:06:14,570
ခေါင်းခါတာလည်း အတူတူပဲ၊ အတူတူပဲ။ ဦးဇင်းလည်း ခဏခဏ မေးတယ်၊ ဦးဇင်း ခေါင်းခါလို့ မရဘူးလား၊ မရဘူးလို့။

709
01:06:14,600 --> 01:06:20,269
အဲ့လိုမျိုး ပေါ့။ အဲ့တော့ တချို့က ဘယ်လို လုပ်တာလဲ၊ အဲ့အခါကျတော့ ဘယ်လို လုပ်တာလဲ ဆိုတော့ ဇွန်းလေး ယူလိုက်ရင်လည်း ရတာပေါ့။

710
01:06:20,299 --> 01:06:25,869
ဒါ လောင်းတယ် ပေါ့၊ နည်းနည်းပဲ ထည့်လိုက်တယ် ဆိုရင်လည်း ရတာပေါ့၊ အဲ့လိုမျိုး ပေါ့။

711
01:06:25,899 --> 01:06:32,570
ဒါ လူတွေ ဝိနည်း နားလည်တော့ သံဃာ့အတွက် အဆင်ပြေသွားတယ်။ မဟုတ်ရင် ဘုန်းကြီးတွေ နေ့ဆွမ်း ငတ်မယ့် ကိစ္စပဲနော်၊ နေ့ဆွမ်း ငတ်မယ့် ကိစ္စ ဖြစ်သွားတယ်။

712
01:06:32,600 --> 01:06:37,270
အဲ့ဒါကြောင့် ဦးဇင်းတို့ အစားအစာကို မမျှော် အောက်မှာနော် ချွင်းချက် ရေးထားတယ်။

713
01:06:37,300 --> 01:06:43,570
အစားအစာကို မျှော်မှား၍ နှစ်တောင်ထွာ ဟတ္ထပါသ် အတွင်းသို့ ဆောင်ယူလာခိုက်တွင် ပယ်မြစ်မှ ပဝါရိတ္တ သင့်သည် တားမြစ်ရာ ရောက်သည်။

714
01:06:43,600 --> 01:06:48,869
အစားအစာကို မမျှော်ဘဲ သော်လည်းကောင်း၊ ခုန ဦးဇင်း ပြောပါတယ်၊ မမျှော်ဘဲနဲ့ ချထားမယ်။

715
01:06:48,899 --> 01:06:56,270
ဒါမှမဟုတ် ဟတ္ထပါသ် အပြင်မှ သော်လည်းကောင်း၊ ဟုတ်ပြီနော်၊ အပြင်ကနေ လှမ်းပြော၊ အဲ့တော့ ပြည့်စုံပြီလား ဘုရား၊ ထည့်ဦးမလား ဘုရားလို့ နှုတ်ဖြင့် မေးသည်ကို ပယ်မြစ်ရာနှင့် ပဝါရိတ္တ မသင့် တားမြစ်ရာ မရောက်ပါ၊ တွေ့လား။

716
01:06:56,300 --> 01:07:02,570
နှစ်ချက်ပေါ့နော်၊ အဲ့ဒါဆို ရှင်းသွားပြီ။ ထို့ကြောင့် အလှူရှင်များသည် ရဟန်းတော်များ ဆွမ်းဘုဉ်းပေးနေစဉ် ဟတ္ထပါသ် အပြင်ဘက်မှ ဖြစ်စေ၊

717
01:07:02,600 --> 01:07:08,869
အစားအစာကို မမျှော်ဘဲ ဖြစ်စေ၊ ပြည့်စုံပြီလား ဘုရား၊ ထည့်ဦးမလား ဘုရားဟု နှုတ်ဖြင့်သာ လျှောက်ထား မေးမြန်းကြရမည်။

718
01:07:08,899 --> 01:07:14,570
ထိုသို့ မေးမြန်း လျှောက်ထားလျှင် ရဟန်းတော်က တားမြစ်မိသော်လည်း ပဝါရိတ္တ မသင့်၍ ဆက်လက် ဘုဉ်းပေးကောင်းပါသည်။

719
01:07:14,600 --> 01:07:18,270
ဤ လျှောက်ထားနည်းကို အလှူရှင်များ တတ်သိ နားလည်ထားသင့်ပါသည်၊ နော်။ ဒါက အင်မတန် အရေးကြီးတဲ့ အချက်လေး တစ်ချက် ဖြစ်သွားတယ်။

720
01:07:18,300 --> 01:07:19,243
ဒါဆို ဦးဇင်းတို့ အကပ်ခံခြင်း ဆိုင်ရာ ပြီးသွားပါပြီ နော်။