## PAGE 316 ၁၉၂ ရုပ်ပုံ ရှင်ကျင့်ဝတ် ဆာလောင်ခြင်း ဆင်းရဲကင်းရုံ အကျိုးငှါသာလျှင်။ ယာဝ ဗြဟ္မစရိယာနုဂ္ဂဟာယ ဧဝ၊ သာသန မဂ္ဂ ဗြဟ္မစရိယ ၂-ပါးကို ချီးမြှောက်နိုင်ရုံ အကျိုးငှါသာလျှင်။ ပိဏ္ဍပါတံ၊ ဆွမ်းအစရှိ သော အာဟာရကို။ ပဋိသေဝါမိ၊ မှီဝဲပါ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ ဆွမ်းကို မှီဝဲခြင်းဖြင့်။ - ပုရာဏံ၊ အဟောင်း ဖြစ်သော။ ဝေဒနဉ္စ၊ မွတ်သိပ်ဆာလောင်ခြင်း ဆင်းရဲဝေဒနာ ကိုလည်း။ ပဋိဟင်္ခါမိ၊ ပယ်ဖျောက်အံ့။ နဝံ၊ အသစ်ဖြစ် သော။ ဝေဒနဉ္စ၊ မနှိုင်းမဆ စားမိ၍ရသော ဆင်းရဲဝေဒနာ ကိုလည်း။ န ဥပ္ပါဒေဿာမိ၊ မဖြစ်စေအံ့။ မေ၊ ငါ၏။ ယာတြာ စ၊ ရှည်သော ကာလသို့ ရောက်နိုင်ခြင်းသည်၎င်း။ ဝါ၊ ဣရိယာပုဒ်ခလေးဝ မပျက်ရအောင် မျှတခြင်းသည်၎င်း။ အနဝဇ္ဇတာ စ၊ အပြစ်မရှိသူ၏ အဖြစ်သည်၎င်း။ ဖာသုဝိဟာ- ရော စ၊ ချမ်းသာစွာ နေရခြင်းသည်၎င်း၊ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ် ဝိသုဒ္ဓိမဂ်။ န ဟောတိ။ န နေဝ ဒဝါယာတိ န ဂါမဒါရကာဒယော ဝိယ ဒဝတ္ထံ၊ န မဒါယာတိ န မုဋ္ဌိကမလ္လာဒယော ဝိယ မဒတ္ထံ၊ ဗလမဒနိမိတ္တံ, ပေါရိသမဒနိမိတ္တဉ္စာတိ ဝုတ္တ မဏ္ဍနာယာတိ န အန္တေပုရိကဝေသိယာဒယော ဝိယ မနတ္ထံ၊ အင်္ဂပစ္စင်္ဂါနံ ပီဏဘာဝနိမိတ္တံတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ။ န ဝိဘူသနာယာတိ န နဋနစ္စကာဒယော ဝိယ ဝိဘူသနတ္ထံ၊ ပသန္နစ္ဆဝိဝဏ္ဏတာနိမိတ္တံတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ။ ဌိတိယာတိ ပဗန္ဓဋ္ဌိတတ္ထံ။ ယာပနာယာတိ ပဝတ္တိယာ အဝိစ္ဆေဒ- ဒတ္တံ။ ဝိဟိ ံသူပရတိယာတိ ဝိဟိ ံသာ နာမ ဗိသစ္ဆာ အာဗာဓဋ္ဌန။ ဣတိ။ပ။ ပဋိဟင်္ခါမီတိ ပုရာဏဉ္စ ဇိသစ္ဆာဝေဒနံ ပဋိဟင်္ခါမိ၊ နဝဉ္စ ဝေဒနံ အပရိမိတဘောဇနပစ္စယံ....စိရကာလဂမနသင်္ခါတာ ယာတြာ။ ပစ္စဝေက္ခဏာ ပါဌ်အနက် ၁၉၃ လတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့ နှလုံးပြု၍။ ပိဏ္ဍပါတံ၊ ဆွမ်းအစရှိသော အာဟာရကို။ ပဋိသေဝါမိ၊ မှီဝဲပါ၏။ သေနာသန ပစ္စဝေက္ခဏာ ပဋိသင်္ခါ ယောနိသော သေနာသနံ ပဋိသေဝါမိ၊ ယာဝဒေဝ သီတဿ ပဋိဃာတာယ၊ ဥဏှဿ ပဋိဃာ- တာယ၊ ၃ံသ မကသ ဝါတာတပ သရီသပ သမ္ဖဿာနံ ပဋိဃာတာယ၊ ယာဝဒေဝ ဥတုပရိဿယ ဝိနောဒန- ပဋိသလ္လာနာရာမတ္ထံ။ ယောနိသော၊ သင့်သောအကြောင်းအားဖြင့်။ ပဋိသင်္ခါ (ပဋိသင်္ခါယ)၊ ပညာဖြင့် ဆင်ခြင်၍။ သေနာသနံ၊ ကျောင်း အိပ်ရာနေရာကို။ပဋိသေ၀ါမိ၊ မှီဝဲပါ၏။ သီတဿ၊ အအေးကို။ ယာဝ ပဋိဃာတာယ ဧဝ၊ ပယ်ဖျောက်နိုင်ရုံ အကျိုးငှါသာ လျှင်။ ဥဏှဿ၊ မီးပူကို။ ယာဝ ပဋိဃာတာယ ဧဝ၊ ပယ် ဖျောက်နိုင်ရုံ အကျိုးငှါသာလျှင်။ ံသ မကသ ဝါတာတပ- သရီသပ သမ္ဖဿာနံ၊ မှက် ခြင် လေ နေပူ မြွေ ကင်းတို့၏ အတွေ့တို့ကို။ ယာဝ ပဋိဃာတာယ ဧဝ၊ ပယ်ဖျောက်နိုင်ရုံ အကျိုးငှါသာလျှင်။ သေနာသနံ၊ ကျောင်းအိပ်ရာ နေရာကို။ ပဋိသေဝါမိ၊ မှီဝဲပါ၏။ ယာဝ ဥတုပရိဿယ ဝိနောဒန ပဋိ- ဝိသုဒ္ဓိမဂ်။ ။ပရိဿယနဋ္ဌေန (အဘိဘဝနဋ္ဌေန) ဥတုယေဝ ဥတုပရိဿယော- လွှမ်းမိုးနှိပ်စက်တတ်သော ဥတု၊ ပဋိသလ္လာနာရာမထံ- ဧကီဘာဝသုခတ္တံ- (တခုတည်းသော ကမ္မဋ္ဌာန်း အာရုံကို ယူနေသဖြင့်) တယောက်တည်းကဲ့သို့ ဖြစ်ခြင်း၌ ချမ်းသာ ခြင်းအကျိုးငှါ။ ၁၃-ပ-မ-သ-စ ## PAGE 317 ၁၉၄ ရုပ်ပုံ ရှင်ကျင့်ဝတ် သလ္လာနာရာမထံ ဧဝ၊ ဥတုဘေးရန်ကို ပယ်ဖျောက်နိုင်ရုံ တပါးတည်း ကိန်းအောင်းခြင်း၌ မွေ့လျော်နိုင်ရုံ အကျိုးငှါ သာလျှင်။ သေနာသနံ၊ ကျောင်းအိပ်ရာ နေရာကို။ ပဋိ- သေဝါမိ၊ မှီဝဲပါ၏။ ဘေသဇ္ဇ ပစ္စဝေက္ခဏာ ပဋိသင်္ခါ ယောနိသော ဂိလာန ပစ္စယ ဘေသဇ္ဇ- ပရိက္ခာရံ ပဋိသေဝါမိ၊ ယာဝဒေဝ ဥပ္ပန္နာနံ ဝေယာ- ဗာဓိကာနံ ဝေဒနာနံ ပဋိဃာတာယ အဗျာဗ ပရမတာယ။ ယောနိသော၊ သင့်သောအကြောင်းအားဖြင့်။ ပဋိသင်္ခါ (ပဋိသင်္ခါယ)၊ ပညာဖြင့် ဆင်ခြင်၍။ ဂိလာနပစ္စယဘေသဇ္ဇ- ပရိက္ခာရံ၊ ဂိလာန၏ ရောဂါအတွက် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်၍ အသက်၏ အရံအကာ အဆောက် အဦးဖြစ်သော ဆေးကို။ ဝိသုဒ္ဓိမဂ်။ ။ရောဂဿ ပဋိအယနဋ္ဌေန ပစ္စယော၊ ဂိလာန- ပစ္စယောဝ ဘေသဇ္ဇ ဂိလာနပစ္စယဘေသဇ္ဇ – ဂိလာန၏ ရောဂါ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ဆေး၊ ပရိက္ခာ- ရောတိ။ပ။ ဣဓ သမ္ဘာရောပိ (အကြောင်း အဆောက်အဦး) ပရိဝါရောပိ (အရံအက၁)ဝဋ္ဋတိ၊ ဥပ္ပန္နာနံတိ ဇာတာနံ ဘူတာနံ နိဗ္ဗတ္တာနံ။ [ ဖြစ်ပြီးသော ဒုက္ခဝေဒနာတို့သည် သူ့အလိုလို ဥပါဒ်ဒီဘင်စေ့က ချုပ် ပျောက်မြဲဖြစ်၍ ဆေးဖြင့် တားမြစ်ဘွယ် မလို၊ ထို့ကြောင့် ဖြစ်ပြီးဝေဒနာနှင့်တူသော ဖြစ်လတံ့ဝေဒနာများကို ယူ၊ ထို ပစ္စဝေက္ခဏာ ပါဌ်အနက် ၁၉၅ ပဋိသေဝါမိ၊ မှီဝဲပါ၏။ ဥပ္ပန္နာနံ၊ ဖြစ်ပြီး ဝေဒနာနှင့် တူကုန် သော။ ဝေယာဗာဓိကာနံ၊ ဓာတ်ချောက်ချားခြင်း, ဓာတ် ချောက်ချားခြင်း အရင်းခံရှိသော အနာကြောင့် ဖြစ်ကုန် သော။ ဝေဒနာနံ၊ ဆင်းရဲဝေဒနာတို့ကို။ ယာဝ ပဋိဃာတာယ ဧဝ၊ ပယ်ဖျောက်နိုင်ရုံ အကျိုးငှါသာလျှင်။ ယာဝ အဗျ ာဗဇ္ဈ- ပရမတာယ ဧဝ၊ ဆင်းရဲကင်းကွာ ကျန်းမာ ချမ်းသာခြင်း အတိုင်းအရှည် တိုင်ရုံ အကျိုးငှါသာလျှင်။ ဂိလာနပစ္စယ- ဘေသဇ္ဇ ပရိက္ခာရံ၊ ဂိလာန၏ ရောဂါအတွက်” ဆန့်ကျင် ဘက်ဖြစ်၍ အသက်၏ အရံအကာ အဆောက်အဦးဖြစ်သော ဆေးကို။ ပဋိသေဝါမိ၊ မှီဝဲပါ၏။ 1 ဝေဒနာများကိုသာ နောင်မဖြစ်လာအောင် ဆေးဖြင့် တား မြစ်နိုင်၏၊ ထို့ကြောင့် “ဥပ္ပန္နသဒိသာ ပန ဥပ္ပန္နောတိ ဝုစ္စန္တိ” စသည်ဖြင့် ဋီကာ ဖွင့်သည်။] ဝေယာဗာဓိကာနန္တိ ဧတ္ထ ဗျာဗာဓောတိ (ဝေယာဗာ- မောနှင့် ဗျာဗာဓော တူသည်၊ဝေယာကရဏနှင့် ဗျာကရဏတို့ တူသကဲ့သို့တည်း၊) ဓာတုက္ခောဘော, တံသမုဋ္ဌာနာ စ ကုဋ္ဌ- ဂဠကာဒယော၊ ဗျာဗာဓတော ဥပ္ပန္နော ဝေယာဗာဓိကာ၊ [ခန္ဓာကိုယ်၌ ဓာတ် ၄-ပါးပျက်မှုကို “ဓာတုက္ခောဘ”ဟု ခေါ်၏၊ ထိုသို့ ဓာတ်ချောက်ချားမှုကြောင့်လည်း ညောင်းမှု ကိုက်မှု စသော ဒုက္ခဝေဒနာ ဖြစ်တတ်သည်၊ ဓာတ်ချောက် ချားလျှင် အနာပေါက်တတ်၏၊ ထိုအနာကြောင့်လည်း ဒုက္ခ ဝေဒနာ ဖြစ်လာတတ်၏-ဟူလို။] “ဝေယာဗျာဓိကာနံ” ဟု ရှိသည်ကား အဋ္ဌကထာဖွင့်နှင့် မညီ။ " ## PAGE 318 ၁၉၆ ရုပ်ပုံ ရှင်ကျင့်ဝတ် လိင်ဆယ်ပါး ပါဌ်အနက် ဒသဟင်္ဂေဟို … သမန္နာဂတော … သာမဏေရော နာသေတဗ္ဗော၊ ပါဏာတိပါတီ ဟောတိ၊ အဒိန္နာ ဒါယီ ဟောတိ၊ အဗြဟ္မစာရီ ဟောတိ၊ မုသာဝါဒီ ဟောတိ၊ သုရာမေရယ မဇ္ဇပါယီ ဟောတိ၊ ဗုဒ္ဓဿ အဝဏ္ဏ ဘာသတိ၊ ဓမ္မဿ အဝဏ္ဏ ဘာသတိ၊ သံဃဿ အဝဏ္ဏ ဘာသတိ၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိကော ဟောတိ၊ ဘိက္ခုနိဒူသကော ဟောတိ၊ ဣမေဟိ ခေါ ဒသင်္ဂေဟိ သမန္နာဂတော သာမဏေရော နာသေတဗ္ဗော။ ဒသဟိ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။ အင်္ဂေဟိ၊ အကြောင်း အင်္ဂါတို့နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသော။ သာမဏေရော၊ သာမဏေကို။ နာသေဗ္ဗော၊ အသွင်ကိုဖျက် လူထွက်စေ ထိုက်၏။ ပါဏာတိပါတီ၊ သူ့အသက်ကို သတ်ခြင်း ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အဒိန္နာဒါယီ၊ အရှင်မပေးအပ်သော အဗျာဗဇ္ဈပရမတာယာတိ နိက္ခပရမတာယ၊ ယာဝ တံ ဒုက္ခံ သဗ္ဗေ ပဟီနံ ဟောတိ တာဝါတိ အတ္ထော။ [ဗျာဗာဓန- ဋ္ဌန ဗျာဗာဓော၊ ဗျာဗာဓောဝ ဗျာဗမ္ဗူ၊ ဒုက္ခန္တိ အတ္ထော၊ နတ္ထိ ဧတ္ထ ဗျာဗဇ္ဈတိ အဗျာဗဇံ (ဇ္ဈာ) - နိဗ္ဗုက္ခတာ။ “အဗျာပဇ္ဇ”ဟု ရေးသား ရွတ်ဘတ်ကြသည်မှာ ဤအဖွင့် နှင့် မညီ၊ ဗျာပဇ္ဇသဒ္ဒါသည် ဒေါသ- ဒေါမနဿကို ဟော၏၊ ဗျာဗဇ္ဈသဒ္ဒါကား ဒုက္ခကို ဟောသည်။ 66 ပစ္စဝေက္ခဏာ ပြီး၏။ ဒဏ်ဆယ်ပါး ပါဌ်အနက် ၁၉၇ သူ့ဥစ္စာကို ခိုးယူသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အဗြဟ္မစာရီ၊ မမြတ်သော မေထုန်အကျင့်ကို ကျင့်ခြင်းရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ မုသာဝါဒီ၊ မဟုတ်မမှန်သောစကားကို ပြောဆိုခြင်း ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သုရာမေရယမဇ္ဇပါယီ၊ မေ့လျော့ ခြင်း၏အကြောင်းဖြစ်သော သေရည်အရက်ကိုသောက်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဗုဒ္ဓဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ အဝဏ္ဏ၊ အပြစ်ကို။ ဝါ၊ ကဲ့ရဲ့ ကြောင်းစကားကို။ ဘာသတိ၊ ပြောဆို၏။ ဓမ္မဿ၊ တရား တော်၏။ အဝဏ္ဏ၊ အပြစ်ကို။ ဝါ၊ ရွဲ့ကြောင်းစကားကို။ ဘာသတိ၊ ပြောဆို၏။ သံဃဿ၊ သံဃာတော်၏ အဝက္ကံ၊ အပြစ်ကို။ ဝါ၊ ကဲ့ရဲ့ကြောင်းစကားကို။ ဘာသတိ၊ ပြော ဆို၏။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိကော၊ မှားသော အယူရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဘိက္ခုနိသကော၊ ဘိက္ခုနီမကို ဖျက်ဆီးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဒသဟိ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။ ဣမေဟိ အင်္ဂေဟိ၊ ဤအကြောင်း အင်္ဂါတို့နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသော။ သာမဏေရော၊ သာမဏေကို။ နာသေတဗ္ဗော၊ အသွင်ကိုဖျက် လူထွက်စေထိုက်၏ ။ || ဒဏ်ဆယ်ပါး ပါဌ်အနက် ဒသဟင်္ဂေဟိ သမန္နာဂတဿ သာမဏေရဿ ဒဏ္ဍကမ္မံ ကာတဗ္ဗ၊ ဝိကာလဘောဇနော ဟောတိ၊ နစ္စ ဂီတ ဝါဒိတ ဝိသူကဒဿနော ဟောတိ၊ မာလာဂန္ဓ- ဝိလေပန ဓာရဏ မဏ္ဍန ၀ိဘူသနော ဟောတိ၊ ဥစ္စာ- သယန မဟာသယနော ဟောတိ၊ ဇာတရူပ ရဇတပ္ပ- ဋိဂ္ဂဟဏော ဟောတိ၊ ဘိက္ခူနံ အလာဘာယ ပရိ- ## PAGE 319 ၁၉၈ ရုပ်ပုံ ရှင်ကျင့်ဝတ် သက္ကတိ၊ ဘိက္ခူနံ အနတ္ထာယ ပရိသက္ကတိ၊ ဘိက္ခူနံ အဝါသာယ ပရိသက္ကတိ၊ ဘိက္ခု၊ အက္ကောသတိ ပရိ ဘာသတိ၊ ဘိက္ခု၊ ဘိက္ခူဟိ ဘေဒေတိ၊ ဣမေဟိ ခေါ ဒသဟင်္ဂေဟိ သမန္နာဂတဿ သာမဏေရဿ ဒဏ္ဍကမ္မံ ကာတဗ္ဗ။ ဒသဟိ၊ဆယ်ပါးကုန်သော။အင်္ဂေဟိ၊အကြောင်းအင်္ဂါတို့ နှင့်။သမန္နာဂတဿ၊ ပြည့်စုံသော။ သာမဏေရ၊ သာမဏေ ၏(အပေါ်၌)။ ဒဏ္ဍကမ္မံ၊ ဒဏ်အမှုကို။ ကာတဗ္ဗ၊ ပြုထိုက်၏။ ဝိကာလဘောဇနော၊ နေလွှဲအခါ၌ စားခြင်းရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ နစ္စ ဂီတ ဝါဒိတ ဝိသူကဒဿနော၊ ကိုယ်တိုင်ကခြင်း, သူတပါးကို ကစေခြင်း, ကိုယ်တိုင် သီဆိုခြင်း, သူတပါးကို သီဆိုစေခြင်း, ကိုယ်တိုင် တီးမှုတ်ခြင်း, သူတပါးကို တီးမှုတ် စေခြင်း ဘုရား အဆုံးအမတော်၏ ဆန့်ကျင်ဘက်စို့ပမာ ဖီလာဖြစ်သော ကြည့်ရှု နားထောင်ခြင်း ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ မာလာ ဂန္ဓ ဝိလေပန ဓာရဏ မဏ္ဍန ဝိဘူသနော၊ ပန်းပန်ခြင်း, နံ့သာပျောင်းတို့ဖြင့် နိမ့်ရာအရပ်ကို ပြည့်စေ ခြင်း အရောင်တင်ဆေး, ရေမွှေးနံ့သာဆီနံ့သာရည် သနပ်ခါးတို့ဖြင့် လိမ်းကျံ ခြယ်လှယ်ခြင်း ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဥစ္စာသယန မဟာသယနော၊ မြင့်သောနေရာ ကြီးကျယ်ခမ်းနား ဆန်းပြားသောနေရာ၌ ထိုင်ခြင်း အိပ်ခြင်း ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဇာတရူပ ရဇတပ္ပဋိဂ္ဂဟဏေ၁၊ ရွှေ ငွေကို ကိုယ်တိုင် ခံယူခြင်း, သူတပါးကို ခံယူစေခြင်း အပ်နှံ ချထား၍ လှူသည်ကို သာယာခြင်းရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဒဏ်ဆယ်ပါး ပါဌ်အနက် ၁၉၉ ဘိက္ခု နံ၊ ရဟန်းတို့၏။ အလာဘာယ၊ လာဘ်မရခြင်းငှါ။ ပရိသက္ကတိ၊ အားထုတ်၏။ ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့၏။ အနတ္ထာယ၊ အကျိုးမဲ့ဖြစ်ခြင်းငှါ။ ပရိသက္ကတိ၊ အားထုတ်၏။ ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့၏။ အဝါသာယ၊ နေမြဲကျောင်း၌ မနေနိုင်ခြင်းငှါ။ ပရိသက္ကတို့၊ အားထုတ်၏။ ဘိက္ခူ ၊ ရဟန်းတို့ကို။ အက္ကော- သတိ၊ ဆဲရေး၏။ ပရိဘာသတိ၊ ခြိမ်းချောက်၏။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းတို့ကို။ ဘိက္ခု ဟိ၊ အခြား ရဟန်းတို့နှင့်။ ဘေဒေတိ၊ ကွဲပြားအောင် ဂုံးတိုက်၏။ ဒသဟိ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။ ဣမေဟိ အင်္ဂေဟိ၊ဤအကြောင်းအင်္ဂါတို့နှင့်။ သမန္နာဂတဿ၊ ပြည့်စုံသော။ သာမဏေရဿ၊ သာမဏေ၏(အပေါ်၌) ။ ဒဏ္ဍကမ္မံ၊ ဒဏ်အမှုကို။ ကာတဗ္ဗ၊ ပြုထိုက်၏။ 66 66 အနက်ပေးပုံ ရှင်းလင်းချက် “ပါဏာတိပါတ-သူ့အသက်ကို သတ်လေ့ရှိသည်” တဿီလအနက်ကို သုံးစွဲကြ၏၊ သို့သော် “အလေ့”ဟူသည် တကြိမ်တခါ လွန်ကျူးခြင်း မဟုတ်, မကြာခဏ လွန်ကျူးမှ “အလေ့အလာ ဝါသနာ”ဟု ဆိုထိုက်သည်၊ ဤလိင်-ဒဏ် အခဏ်း၌ကား တကြိမ်တခါ လွန်ကျူးလျှင်လည်း လိင်ကျ- ဒဏ်ထိုက်၏၊ ထို့ကြောင့် သိက္ခာပုဒ်တိုင်း၌ “အလေ့”ဟု မသုံးဘဲ သဒ္ဒါအနေလိုက်၍ ကတ္တုသာဓနနက်ဖြစ်စေ ရိုးရိုး အဿတ္ထိအနက်ဖြစ်စေ ပေးလိုက်သည်။ နစ္စ။ပ။ ဝိသူကဒဿနော-သာသနဿ အနနုလောမတ္တာ ဝိသူကံ ပဋာဏိဘူတံ ဒဿနန္တိဝိသူကဒဿနံ။ (သီလက္ခန် အဋ္ဌကထာ)၊ “သဗ္ဗပါပဿ အကရဏံ။ပ။ ဧတံ ဗုဒ္ဓါန- ## PAGE 320 " ၂ဝဝ ရုပ်ပုံ ရှင်ကျင့်ဝတ် " သာသန”ဟူသော အဆုံးအမတော်၌ “မကောင်းမှု အားလုံး ကို မပြုရ”ဟု ဆုံးမတော်မူ၏။ နစ္စ စသည်ကို ကြည့်မှုသည် မကောင်းမှု ဖြစ်ရကား ထို အဆုံးအမတော်နှင့် မလျော် (ဖီလာ)ဖြစ်၏။ ဝိသူကံကို “ဝိသုစတိ သာသန ဝိဇ္ဈတိ-အဆုံးအမကို ထိုးဆ သကဲ့သို့ ဖြစ်၏”ဟု ဋီကာ ဖွင့်၏၊ ပဋိဝိရုဒ္ဓံ (ဆန့်ကျင်ဘက် ဟုလည်း အဓိပ္ပါယ် ပြ၏၊ [“ဝိသူစိကာ, သူစိ-အပ်”စသည်ကို ထောက်၍ ထိုးခြင်းအနက်၌ “ဝိသူကံ”ဟု ဒီဃ သင့်မည် ထင်၏၊ စာအုပ်အများ၌ကား “ဝိသုက”ဟု ရှိသည်။] ထိုဝိသူကံကိုလည်း “ပဋာဏီဘူတံ=ပဋိ (ဆန့်ကျင်ဘက်) +အာဏီဘူတံ”ဟု ဖွင့်၏၊ အာဏီ=ကီလ(သပ်=စို့=မယ်န)၊ ဘုရားအဆုံးအမတော်ကို ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုလျက် သပ်ဖြင့် စို့ဖြင့် နှက်သကဲ့သို့ ကြည့်ရှု နားထောင်ခြင်း-ဟူလို၊ ဤ အဓိပ္ပါယ်ကို ရည်၍ “ဝိသူကဒဿန”ကို၎င်း “အတ္တနာ နစ္စန- နစ္စာပနာဒိဝသေနကို ထောက်၍ နစ္စ ဂီတ ဝါဒိတကို၎င်း အနက်ပေးထားသည်။ " မှတ်ချက်။ ။သီလက္ခန်-ဥတုဝိပစ္စနီက,ပုဒ်အဖွင့်၌ “ ဝိသရုက္ခ- အာဏိ (မယ်န=စို့) ကောယမာနောဝိယ” t ဟု အာဏီအသုံးကို တွေ့ရ၏၊ ထိုအာဏီကို “ကီလ” ဟု ဖွင့်၏၊ ကီလအသုံးကိုလည်း “ကီလ+ဥပ္ပါဠိ= လွှတိုက်၍ မပြီးသေး သော သစ်သား အခြမ်း၌ စိုက်နှက်ထားသော သပ်ကို နှုတ် သည် ” ဟု ဟိတောပဒေသ၌ တွေ့ရ၏၊ ရှေးဆရာတို့ကား “အာဏီ=ဖြောင့်တန်ကျင်” ဟု အနက်ပြန်ကြသည်။ ဒဏ်ဆယ်ပါး ပါဌ်အနက် ၂၀၁ မာလာ ဂန္ဓ သိက္ခာပုဒ်၌ အနက်ပေးပုံမှာ ဆရာများ သိ ဘွယ်၌ အကျယ်ရှင်းပြသည့်အတိုင်း သိလောက်ပြီ၊ ထို့ကြောင့် ထပ်၍ ရှေးဘွယ်မလို၊ ထိုအကျယ်ကို ပြန်၍ရှုပါ။ ဥစ္စာသယန မဟာသယန၌“မဟာ”အရဝယ် အထည်ဝတ္ထု ကြီးခြင်း ခမ်းနား ဆန်းကြယ်ခြင်းများ ပါဝင်၏၊ တကျိပ် ခြောက်ယောက်သော ကခြေသည်တို့ ကလောက်သော ကော် ဇောသည် ကြီး၏၊ လက်လေးသစ်ထက် အမွှေးရှည်သော ကော်ဇောသည် ခမ်းနား၏၊ ပန်းပွင့် အရုပ်တို့ဖြင့် ယက်လုပ် အပ်သော ကော်ဇောသည် ဆန်းကြယ်၏၊ ထိုအားလုံး သိုး မွှေးဖြစ်လျှင် မအပ်။ " 0" ဇာတရူပ ရဇတပ္ပဋိဂ္ဂဟဏော၌ – နေဝ နံ ဥဂ္ဂဏှာတိ, န ဥဂ္ဂဏှာပေတိ, န ဥပနိက္ခိတ္တံ သာဒယတ္တိ ဟူသော သီလက္ခန် အဋ္ဌကထာအတိုင်း ပေးသည်၊ ပဋိဂ္ဂဟဏပုဒ်ကို ဧကသေသ် လုပ်စေလိုသည်။ ° ဘိက္ခူနံ အနတ္ထာယကို အဝါသာယ၏ရှေ့၌ထားခြင်းကား မဟာဝါပါဠိတော်အတိုင်း ထားခြင်းတည်း၊ အဝါသာယကို လည်း “ကိန္တိ ဣမသ္မိံ အာဝါသေ န ဝသေယျတိ ပရက္ကမတိ၊ အဘယ်နည်းဖြင့် ဤ ကျောင်းတိုက်၌ မနေနိုင်ပါ ကုန်ရာအံ့ နည်း” ဟူသော အဖွင့်အတိုင်း ပေးသည်။ လိမ်ဆယ်ပါး ဒဏ်ဆယ်ပါး ပြီး၏။